Το παιδί που ξεπέρασε τον αυτισμό και δημιούργησε την δική του θεωρία!

Γιατί το βρέφος σας πρέπει να ακούει Μότσαρτ;

Ο Μότσαρτ επιδρά θετικά στα βρέφη; Καλά διαβάσατε. Ο Μότσαρτ και συγκεκριμένα η μουσική του, ασκεί μια απίστευτη επίδραση στα βρέφη και κυρίως στα νεογνά και έχει θετική δράση στην ανάπτυξη τους. Μάλιστα σε πολλά μαιευτήρια στο εξωτερικό, στη μονάδα με τα πρόωρα μωρά, βάζουν συνέχεια να παίζει μουσική Μότσαρτ με εκπληκτικά αποτελέσματα για την υγεία των μωρών. Διαβάστε τι ακριβώς συμβαίνει...

Η πιο πρόσφατη έρευνα έγινε από γιατρούς του νοσοκομείου Ιχίλοφ στο Ισραήλ. Ένας γιατρός που άκουγε mp3 συνθέσεις του Μότσαρτ στα ακουστικά του, μπήκε να εξετάσει ένα ανήσυχο νεογέννητο στη θερμοκοιτίδα. Ο γιατρός έβγαλε τα ακουστικά αλλά η μουσική συνέχιζε να παίζει. Καθώς εξέταζε το μωρό, διαπίστωσε ότι όχι μόνο ηρεμούσε, αλλά ύστερα από λίγο θέλησε και να τραφεί. Το τυχαίο αυτό γεγονός ήταν η σπίθα για τους γιατρούς να αρχίζουν να ερευνούν το θέμα.
Ο δρ Ντροντ Μαντέλ και η ομάδα του ασχολήθηκαν ...
με πρόωρα μωρά που είχαν γεννηθεί μέχρι και 6 βδομάδες νωρίτερα. Μέσα στα αυτάκια ή τις θερμοκοιτίδες τοποθετήθηκαν ειδικά ακουστικά που έπαιζαν συνέχεια Μότσαρτ αλλά και Μπαχ. Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα νεογνά όταν άκουγαν Μότσαρτ, άλλαζε θετικά ο μεταβολισμός τους κάθε μισή ώρα κατά 9,7%, έτρωγαν πιο εύκολα, και είχαν πολύ καλή διάθεση. Όταν η μουσική ήταν συνθέσεις του Μπαχ, ο ρυθμός του μεταβολισμού, έπεφτε στο 4,5%, ενώ όταν δεν άκουγαν καμία μελωδία στη θερμοκοιτίδα ο μεταβολισμός τους δεν άλλαζε καθόλου.
Όπως τόνισε ο ίδιος ο γιατρός: “η μουσική του Μότσαρτ βοηθάει απίστευτα τα πρόωρα νεογνά να αυξήσουν το βάρος τους με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Το βλέπαμε και δεν το πιστεύαμε. Το αποτέλεσμα είναι σαφέστατα θετικό και ήδη στις θερμοκοιτίδες, έχουμε τοποθετήσει μικρά ηχεία που παίζουν συνέχεια Μότσαρτ”.
Πάντως, τα οφέλη της μουσικής του Μότσαρτ δεν ισχύουν μόνο για τα νεογέννητα. Μια άλλη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ έχει πρόσφατα αποκαλύψει ότι ακούγοντας Μότσαρτ μπορεί να έχει θετική επίδραση στους χρόνους αντίδρασης των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την ηλικία. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο Μότσαρτ ξεκινάει πάντα ήρεμα και ήσυχα και επιταχύνει. Στην ομάδα που μελέτησαν οι συμμετέχοντες που άκουγαν Μότσαρτ, έφερναν εις πέρας την ίδια εργασία γρηγορότερα από εκείνους που δεν άκουγαν.

http://www.youtube.com/watch?v=YofUPSyCrwo

http://www.iatropedia.gr/

Πεταμένο Φαγητό - Taste The Waste

Ένα ντοκιμαντέρ για την παγκόσμια καταστροφή των τροφίμων.Γιατί πετάμε τόσο πολύ; Πώς μπορούμε να σταματήσουμε αυτό το είδος των αποβλήτων; Εκπληκτικό αλλά αληθινό: Στη διαδρομή από το αγρόκτημα στο τραπέζι , πάνω από τη μισή ποσότητα των τροφίμων καταλήγει στη χωματερή. Το μεγαλύτερο μέρος τους δηλαδή, προτού καν φθάσει στον καταναλωτή! Ακούγεται άρρωστα παρανοϊκή μια τέτοια σπατάλη όταν ο πλανήτης έχει φτάσει τα 7 δισεκατομμύρια και μεγάλος μέρος του πληθυσμού υποφέρει από πείνα ή ασθένειες που σχετίζονται με τον υποσιτισμό. Όμως ο τομέας της παραγωγής και διάθεσης των τροφίμων μέσα από μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, ο οποίος έχει αναπτυχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, ενδέχεται να ζει σε άλλον πλανήτη από τον δικό μας.

   

Δύσκολα μπορεί να εξηγήσει κανείς το γιατί τα σούπερ μάρκετ αποσύρουν και καταστρέφουν ακόμη και τρόφιμα που δεν έχουν λήξει. Το γιατί οι ημερομηνίες λήξης που βάζουν οι εταιρείες γίνονται όλο και πιο σύντομες, κάνοντάς μας να πιστεύουμε ότι προσέχουμε την υγεία μας κάθε φορά που πετάμε ένα γιαούρτι που υποτίθεται ότι έληξε χτες. Είναι απλώς ένας τρόπος να ενθαρρύνουν την αγορά και όχι τη κατανάλωση της τροφής που αγοράζουμε. Μάρτυρας αυτής της παράλογης κατάστασης είναι οι κάδοι απορριμμάτων των μεγάλων σούπερ μάρκετ όπου τα μισά τρόφιμα είναι απολύτως κατάλληλα για να φαγωθούν.

Και όταν λέμε στα παιδιά μας να μην πετούν το φαγητό τους γιατί υπάρχουν άλλα παιδιά στον κόσμο που πεινάνε, έχουμε τελικά δίκιο. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ, ακριβώς επειδή πλέον ολόκληρος ο πλανήτης αγοράζει την τροφή του από την ίδια, παγκόσμια αγορά, λιγότερη σπατάλη σημαίνει χαμηλότερες τιμές και άρα περισσότερη τροφή για όλους. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι η τροφή που πετιέται χωρίς να έχει χαλάσει, αρκεί για να θρέψει τους πεινασμένους του πλανήτη τρεις φορές. 

 ΠΗΓΗ

Η λιτότητα σκοτώνει – κυριολεκτικά: Πλούτος της κοινωνίας είναι οι άνθρωποι

«Austerity kills. The Body Economic» είναι ο τίτλος της μελέτης του David Stuckler και του Sanjay Basu που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες (εκδ. Allen Lane). Ο Στάκλερ (κορυφαίος ειδικός σε ζητήματα οικονομικών της υγείας, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης) και ο Μπασού (επιδημιολόγος, αναπληρωτής καθηγητής υγείας στο Στάνφορντ) μελέτησαν συστηματικά τις επιπτώσεις της λιτότητας στην Ευρώπη (σημαντικό μέρος της έρευνας καταλαμβάνει η Ελλάδα) και τη Βόρεια Αμερική, καταλήγουν στο εξής συμπέρασμα, το οποίο το τεκμηριώνουν πολλαπλώς και αποτυπώνεται και στον τίτλο του βιβλίου: «Η λιτότητα σκοτώνει»· και κυριολεκτούν. 

Οι πολιτικές της λιτότητας (αυτές, και όχι η κρίση από μόνη της) οδηγούν σε σοβαρή αύξηση της θνησιμότητας, χωρίς μάλιστα να εξασφαλίζουν ένα καλύτερο οικονομικό και κοινωνικό μέλλον, βυθίζοντας τα κράτη και τις κοινωνίες τους σ’ έναν φαύλο κύκλο ύφεσης και ανασφάλειας. Αντίθετα, πολιτικές κοινωνικής προστασίας και πρόνοιας διαφυλάττουν τον πιο σημαντικό πλούτο κάθε χώρας, τους ανθρώπους της, οδηγώντας την οικονομία και την κοινωνία σε ανάκαμψη. Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από το εισαγωγικό και το ακροτελεύτιο κεφάλαιο του βιβλίου, καθώς και από μια συνέντευξη του Στάκλερ στον Νάιτζελ Γουωρμπάρτον (στο www.socialsciencespace.com).

Ασφαλώς, οι οικονομικές πολιτικές δεν συνιστούν αυτές καθαυτές παθογόνα ή ιούς που προκαλούν άμεσα ασθένειες. Αποτελούν μάλλον «αίτια των αιτιών» μιας πάσχουσας υγείας — τους αποφασιστικούς παράγοντες που καθορίζουν ποιος εκτίθεται σε μεγαλύτερους κινδύνους. Οι οικονομικές ελίτ καθορίζουν ποιος είναι πιθανότερο να πέσει στον αλκοολισμό, να πάθει φυματίωση σε ένα κατάλυμα αστέγων ή να βυθιστεί στην κατάθλιψη. Μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνο τους κινδύνους στους οποίους εκτίθεται κάποιος, αλλά και την προστασία του από αυτούς, καθορίζοντας ποιος είναι πιθανότερο να λάβει κοινωνική υποστήριξη, να διατηρήσει ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του ή να επανακάμψει μετά από μια κακοτυχία στη ζωή. 

Η μεγαλύτερη τραγωδία της λιτότητας δεν είναι ότι έχει πλήξει την οικονομία. Η μεγαλύτερη τραγωδία είναι ο ανώφελος ανθρώπινος πόνος που έχει προκαλέσει. Η Ολίβια, ο Δημήτρης, ο Μπράιαν, ο Βλάντιμιρ, η Ντιάνα και η Κάνια είναι μερικοί μόνο από τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που έχουν πληγεί από τη λιτότητα. Δεν υπάρχει οικονομική ανάκαμψη ικανή να αντιστρέψει τη ζημιά που έχει γίνει στο σώμα και το μυαλό αυτών των ανθρώπων. Οι υποστηρικτές της λιτότητας υπόσχονται ότι ο βραχυπρόθεσμος πόνος οδηγεί σε μακροπρόθεσμο όφελος. Η υπόσχεση αυτή έχει επανειλημμένα αποδειχθεί λανθασμένη σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα. 

Η λιτότητα είναι μια επιλογή• μια επιλογή που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε. 

Σε προηγούμενες κρίσεις, σε καιρούς πολύ δυσκολότερους από τους σημερινούς, οι άνθρωποι επέλεξαν να απαντήσουν στην ύφεση με προγράμματα όπως το New Deal του Ρούσβελτ. Το New Deal όχι μόνο απέτρεψε την καταστροφή της δημόσιας υγείας σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή, αλλά δημιούργησε και κάποια από τα πιο επιτυχημένα προγράμματα κοινωνικής προστασίας που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, όπως τα κουπόνια επισιτισμού και η κοινωνική ασφάλεια. 

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το χρέος της Μ. Βρετανίας ήταν πάνω από το 400% του ΑΕΠ της. Ωστόσο, η Μ. Βρετανία δεν περιέκοψε τις δαπάνες του προϋπολογισμού της για να μειώσει τα ελλείμματα. Αντιθέτως, εξαπέλυσε επίθεση απέναντι στους «Πέντε Γίγαντες», όπως τους ονόμασε ο κοινωνικός μεταρρυθμιστής σερ Γουίλιαμ Μπέβεριτζ: Ένδεια, Αρρώστια, Άγνοια, Εξαθλίωση και Απραξία. Το 1948, παρόλο που η βρετανική οικονομία ήταν πεσμένη στο καναβάτσο, το Εργατικό Κόμμα προώθησε εξαιρετικά επιτυχημένα προγράμματα κοινωνικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της Υπηρεσίας Εθνικής Υγείας, ξεπερνώντας έτσι την κρίση χρέους. 

Σήμερα, η απάντηση στην οικονομική κρίση κινείται ως επί το πλείστον στους αντίποδες του New Deal. Υπάρχει εναλλακτική: η δημοκρατική επιλογή. Η Ισλανδία υπέφερε από τη χειρότερη τραπεζική κρίση της ιστορίας της και βρέθηκε αντιμέτωπη με ισχυρές πιέσεις να ακολουθήσει την προσταγές της λιτότητας. Όμως, αφού οι άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν, οι πολιτικοί της χώρας αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον ριζοσπαστικό δρόμο. Άφησαν τον κόσμο να αποφασίσει –δημοκρατικά– αν θα έπινε το πικρό ποτήρι της λιτότητας πληρώνοντας την απληστία των τραπεζιτών. Το ηχηρό «Όχι» που ακούστηκε σε όλο τον κόσμο ήταν αμφιλεγόμενο, αλλά η ιστορία δικαίωσε την επιλογή του ισλανδικού λαού. Η οικονομία της Ισλανδίας είναι πια ισχυρότερη από πριν και, παρά την ύφεση, η δημόσια υγεία βελτιώθηκε. 

Παρομοίως, οι διαδηλώσεις του Ford Hunger March στη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, όπως και η εξέγερση στη Μαλαισία κατά την Ασιατική Οικονομική Κρίση ήταν ένα κάλεσμα στις αντίστοιχες κυβερνήσεις να δράσουν ενάντια στη λιτότητα. Αυτό που ξεκίνησε ως προσπάθεια ενός μικρού αριθμού πολιτών εξελίχθηκε σε ένα κοινωνικό κίνημα, επιτρέποντας, τελικά, στους ανθρώπους να ξαναπάρουν στα χέρια τους τον έλεγχο της οικονομίας από τους τραπεζίτες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Κατάφεραν να μεταμορφώσουν το μέλλον των χωρών τους. Ποτέ μην αμφισβητείτε την ικανότητα των πολιτών να πετύχουν πολλά όταν οργανώνονται. 

Αν επιλέξουμε τον αληθινά δημοκρατικό δρόμο, το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσουμε τις πολιτικές εκείνες που στηρίζονται σε αποδείξεις και τεκμήρια. Με τόσο σημαντικά διακυβεύματα, δεν μπορούμε να βασίζουμε τις αποφάσεις μας μόνο στις ιδεολογίες και τα πιστεύω. Όπως είχε πει ο μαθηματικός Γ. Ντέμινγκ: «Πιστεύουμε εις έναν Θεό• όλοι οι άλλοι πρέπει να προσκομίσουν αποδείξεις». 

Τελικά, η λιτότητα έχει αποτύχει επειδή δεν μπορεί να υποστηριχθεί από την απλή λογική ή τα δεδομένα. Είναι ένα οικονομικό ιδεολόγημα. Πηγάζει από την πεποίθηση ότι το μικρό κράτος και η ελεύθερη αγορά είναι πάντα καλύτερα από την κρατική παρέμβαση. Πρόκειται για έναν κοινωνικά κατασκευασμένο μύθο. Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος των ριζοσπαστικών προγραμμάτων λιτότητας χρειαζόμαστε ένα νέο New Deal. Για να πετύχει κάτι τέτοιο, πρέπει να ακολουθήσει τρεις βασικές αρχές. 

Πρώτα απ’ όλα, μην προξενείς κακό 

Αυτός είναι ο αρχαίος υπέρτατος νόμος της ιατρικής. Το μάντρα αυτό των γιατρών πρέπει να είναι γενική απαίτηση όσον αφορά κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές, στο μέτρο που οι τελευταίες προκαλούν παράπλευρες απώλειες στην υγεία και την ασθένεια. Για να λειτουργήσουν οι δημοκρατίες, πρέπει να υπάρχει πλήρης γνώση όλων των συνεπειών που μπορεί να έχουν οι πολιτικές επιλογές στην υγεία των πολιτών. Πρέπει να αξιολογούμε τις δημόσιες πολιτικές με την ίδια σχολαστικότητα με την οποία αξιολογούμε τις νέες φαρμακευτικές αγωγές και τις ιατρικές συσκευές. Μόνο τότε μπορούμε να είμαστε ενημερωμένοι επαρκώς για να πάρουμε αποφάσεις και να κάνουμε συμβιβασμούς: Θα προτιμούσατε να ρίξουμε το έλλειμμα του προϋπολογισμού κατά 0,3% ή να γλιτώσουμε από τον θάνατο 2.000 αμερικανούς πολίτες; 

Για να εξασφαλίσουμε ότι οι επιπτώσεις στην υγεία λαμβάνονται υπόψη στις εφαρμοζόμενες πολιτικές, πρέπει να συγκροτήσουμε μηχανισμούς ελέγχου της δημόσιας υγείας. Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, πρέπει να υπάρξει μια Διεύθυνση Υγειονομικής Ευθύνης. Ανάλογες κρατικές υπηρεσίες θα υπάρχουν σε όλα τα επίπεδα, παρόμοιες με τις υπηρεσίες που προστατεύουν τη δημόσια υγεία από επικίνδυνα προϊόντα και φάρμακα. Η Διεύθυνση Υγειονομικής Ευθύνης θα αναλύει τα κυβερνητικά προγράμματα και θα ενημερώνει τους πολίτες για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν στη δημόσια υγεία οι διάφορες πολιτικές. 

Δεύτερον, βοήθησε τους ανθρώπους να ξαναβρούν δουλειά 

Σε δύσκολους καιρούς, το να έχεις μια σταθερή δουλειά είναι συχνά το καλύτερο γιατρικό. Η ανεργία και ο φόβος της ανεργίας συγκαταλέγονται στους σημαντικότερους παράγοντες που οδηγούν σε προβλήματα υγείας. Οι δείκτες του χρηματιστηρίου μπορεί να μοιάζουν και πάλι αισιόδοξοι, ωστόσο η ανεργία είναι πολύ υψηλή για να μιλάμε για μια πραγματικά δημοκρατική αποκατάσταση, που σημαίνει αποκατάσταση για όλους, όχι μόνο για λίγους. 

Τρίτον, επένδυσε στη δημόσια υγεία 

Σε μια περίοδο όπου οι πολίτες πλήττονται από την ύφεση, οι πολιτικοί πρέπει να τους προστατέψουν απ’ τους κινδύνους της ανεργίας και της φτώχειας. Πρέπει να ψηφιστούν νόμοι που παρέχουν περίθαλψη βασιζόμενη στις υγειονομικές ανάγκες και όχι στην ικανότητα πληρωμής. Η προσέγγιση αυτή θα προλάμβανε πολλές δαπανηρές νοσηλείες που προκαλούνται από την καθυστερημένη περίθαλψη. Μια ύφεση μπορεί να πλήττει των τσέπη των πολιτών, κανείς όμως δεν πρέπει να χάνει την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη εξαιτίας της. Ως πολίτες πρέπει να πιέσουμε τις κυβερνήσεις να πάρουν αποφάσεις που οχυρώνουν την δημόσια υγεία. 

Είναι πολύ εύκολο να υποτιμήσει κανείς τη σπουδαιότητα των προγραμμάτων πρόληψης μέχρι να είναι πια πολύ αργά. Τα Αμερικανικά Κέντρα για τον Έλεγχο και την Πρόληψη Νοσημάτων και τα αντίστοιχα κέντρα στην Ευρώπη προστατεύουν τις κοινότητές μας από ποικίλες επιδημίες όπως τα τροφιμογενή νοσήματα και η φυματίωση• και το κάνουν αθόρυβα και χωρίς φανφάρες. Το πρόγραμμα για την εγκεφαλίτιδα στην Καλιφόρνια βοήθησε σημαντικά το Μπέικερσφιλντ να ελέγξει την επιδημία του Ιού του Δυτικού Νείλου. Ωστόσο, μετά τη δεύτερη έξαρση το 2012, οι περικοπές που είχαν γίνει άφησαν την πόλη σχεδόν αβοήθητη. 

Η απόλυτη πηγή πλούτου κάθε κοινωνίας είναι οι άνθρωποί της. Η επένδυση στην υγεία τους αποτελεί μια σοφή επιλογή στις καλές εποχές και μια επείγουσα αναγκαιότητα στις κακές. 

*** 

Μπορούμε να δίνουμε λεφτά για προγράμματα κοινωνικής προστασίας (υγειονομική περίθαλψη, προγράμματα ψυχικής υγείας, συσσίτια και στεγαστικά προγράμματα) την ώρα που αντιμετωπίζουμε μια τεράστια κρίση χρέους ως κράτος; 

Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας δείχνουν πως μια γενναία χρηματοδότηση σε συγκεκριμένους τομείς δημόσιας υγείας στην πραγματικότητα βοηθάει στη μείωση του χρέους, πυροδοτώντας μια νέα ανάπτυξη της οικονομίας. Κάθε ένα δολάριο που επενδύεται σε τέτοια προγράμματα γυρίζει πίσω στο πολλαπλάσιο, καθώς αποδίδει τρία δολάρια σε οικονομική ανάπτυξη, χρήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην αποπληρωμή του χρέους. 

Αντίθετα, οι χώρες που συμμετέχουν σε απότομες βραχυπρόθεσμες περικοπές καταλήγουν σε μακροπρόθεσμη οικονομική ύφεση. Όταν μια κυβέρνηση πραγματοποιεί περικοπές κατά τη διάρκεια της ύφεσης, μειώνει δραστικά τη ζήτηση σε μια περίοδο που αυτή βρίσκεται ήδη σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Οι άνθρωποι ξοδεύουν λιγότερα και οι επιχειρήσεις υποφέρουν, μια πρακτική που οδηγεί τελικά σε περισσότερες απολύσεις, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο όλο και λιγότερης ζήτησης, όλο και περισσότερης ανεργίας. 

Με έναν ειρωνικό τρόπο, η λιτότητα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά για τα οποία επιβάλλεται: αντί να μειώνει το χρέος επιβραδύνει ακόμη περισσότερο την οικονομία. Έτσι, χωρίς την τόνωση της ανάπτυξης, το χρέος μακροπρόθεσμα επιδεινώνεται. 

Πηγή: του Ντέιβιντ Στάκλερ και του Σάντζεϊ Μπασού Μετάφραση: Μάνος Αυγερίδης για τα ενθέματα 

Πηγή

Ο εγκέφαλος προτιμά την ηρεμία της εξοχής

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Exeter αποδεικνύουν ότι ο εγκέφαλός μας είναι «καλωδιωμένος» έτσι ώστε να αναζητάμε την ηρεμία της φύσης παρά τη σύγχυση του αστικού τοπίου, ακόμα και αν έχουμε ζήσει σε όλη μας τη ζωή σε πόλεις.

Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι ζούσαν για εκατοντάδες χρόνια κοντά στη φύση ή στο ότι ο εγκέφαλός μας δεν είναι εξοπλισμένος, έτσι ώστε να τα βγάζει πέρα με την τεράστια ποσότητα ερεθισμάτων, με την οποία έρχεται αντιμέτωπος στις μεγαλουπόλεις.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την μαγνητική απεικόνιση εγκεφάλου για να καταγράψουν τη δραστηριότητα των νευρώνων μιας ομάδας εθελοντών, οι οποίοι έβλεπαν πότε εικόνες αστικών τοπίων και πότε φωτογραφίες από τη φύση.

Μπροστά στη θέα ειδυλλιακών εικόνων από τη φύση, ενεργοποιούνταν το τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ηρεμία και τη γαλήνη. Αντίθετα, στη θέα εικόνων από τη ζωή στις μεγαλουπόλεις, δραστηριοποιούνταν –και μάλιστα με καθυστέρηση- η περιοχή του εγκεφάλου που έχει να κάνει με την επεξεργασία πολύπλοκων οπτικών ερεθισμάτων.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, ο εγκέφαλος να προσπαθεί να «σκανάρει» την εικόνα, προκειμένου να βγάλει νόημα από όλα όσα έβλεπε και να καταφέρει να επεξεργαστεί το πλήθος των πληροφοριών, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει με σύγχυση και αίσθημα ανησυχίας.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «The Independent».

Ο δρ. Ian Frampton, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Exeter σχολίασε: «Όταν κοιτάμε αστικά περιβάλλοντα, ο εγκέφαλος κάνει πολλή δουλειά, γιατί δεν καταλαβαίνει τι είναι αυτό που βλέπει. Ο εγκέφαλος δεν έχει μια άμεση και φυσική αντίδραση, επομένως έχει να κάνει πολλές διεργασίες. Ακόμα και αν κάποιος έχει ζήσει σε όλη του τη ζωή σε πόλη, ο εγκέφαλος φαίνεται να μην γνωρίζει τι ακριβώς να κάνει με όλη αυτήν την πληροφορία και αναγκάζεται να καταφύγει στην οπτική επεξεργασία».

Όταν ο εγκέφαλος είναι μπερδεμένος και ανήσυχος μπορεί να οδηγηθούμε σε επιθετική συμπεριφορά, καταλήγουν οι επιστήμονες.



Πηγή: vita.gr

Μάρεϊ Μπούκτσιν, Ο στοχαστής της ελευθερίας και της οικολογίας.

Στο παρακάτω κείμενο παρουσιάζεται με συντομία η ζωή και το έργο του Μάρεϊ Μπούκτσιν, όπως επίσης και οι σημαντικότερες προσπάθειες για τη διάδοση της θεωρίας του (κοινωνική οικολογία), δηλαδή του Ινστιτούτου για την Κοινωνική Οικολογία και του προγράμματος για τον Κομμουναλισμό.

  

Μάρεϊ Μπούκτσιν Ο στοχαστής της ελευθερίας και της οικολογίας

 του Σταύρου Καραγεωργάκη 

Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Ιουλίου 2006 πέθανε ο Μάρεϊ Μπούκτσιν (Murray Bookchin) σε ηλικία 85 ετών. Σύμφωνα με τις δηλώσεις της κόρης του στα τοπικά μέσα ενημέρωσης του Βερμόντ (Vermont) των Η.Π.Α. πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο σπίτι του στο Μπέρλιγκτον (Burlington) του Βερμόντ. 

Βιογραφικά στοιχεία 

Ο Μπούκτσιν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο του 1921 από γονείς Ρώσους-εβραίους μετανάστες. Η γιαγιά του, από την πλευρά της μητέρας του, φρόντισε από πολύ νωρίς να εμποτίσει τον μικρό Μάρεϊ με τις ελευθεριακές ιδέες, αφού η ίδια συμμετείχε παλιότερα σε ένα κίνημα που εκδηλώθηκε στην τσαρική Ρωσία. Ο Μπούκτσιν κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929-32, και ενώ ήταν μόλις 9 ετών, οργανώθηκε στην κομμουνιστική νεολαία, αλλά το 1939 μετά το σύμφωνο Μολότωφ- Ρίμπεντροπ (1939) μεταξύ Σοβιετικών και Ναζί διεγράφη λόγω αναρχοτροτσκιστικών αποκλίσεων. Εντωμεταξύ, είχε δηλώσει εθελοντής για το μέτωπο του ισπανικού εμφυλίου, αλλά η αίτησή του απορρίφθηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Αργότερα, πέρασε στον τροτσκισμό από τον οποίο γρήγορα απογοητεύτηκε. Υπήρξε εργάτης σε χυτήριο του Νιου Τζέρσεϋ, ενώ ως εργάτης σε αυτοκινητοβιομηχανία κατά τη διάρκεια της μεγάλης απεργίας της Τζένεραλ Μότορς, υιοθέτησε την αντιεξουσιαστική σκέψη. Δημοσίευσε δεκάδες βιβλία, δίδαξε στα «ελεύθερα πανεπιστήμια» της Νέας Υόρκης, στο Στάτεν Άιλαντ (CityCollegeUniversitySystem) και έγινε τακτικός καθηγητής στο Νιου Τζέρσεϋ (RamapoCollege). Επίσης, υπήρξε συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας (InstituteforSocialEcology) στο Βερμόντ το οποίο διηύθυνε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ο Μπούκτσιν, έπασχε χρόνια από σκλήρυνση κατά πλάκας, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει προβλήματα κίνησης που συνεχώς επιδεινώνονταν. Τα τελευταία χρόνια μετακινούνταν με αναπηρικό καρότσι και ακολουθούσε βαριά φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, η ασθένειά του δεν τον εμπόδιζε να δουλεύει ακατάπαυστα μέχρι το τέλος της ζωής του για την ολοκλήρωση του τετράτομου έργου του Η Τρίτη Επανάσταση (The Third Revolution). Τους τελευταίους εφτά μήνες της ζωής του είχε προβλήματα με την καρδιά του. 

Η φιλοσοφία και η πολιτική σκέψη του Μπούκτσιν 

Είναι δύσκολο να εξετάσει κανείς την πολιτική φιλοσοφία του Μπούκτσιν αξεδιάλυτα από τις γενικότερες φιλοσοφικές παραδοχές που κάνει. Γι’ αυτό πρέπει, πριν αναφερθούμε στο πολιτικό σκέλος της θεωρίας του, να κάνουμε μια σύντομη αναφορά στο φιλοσοφικό πλαίσιο που αποδέχεται. Στο φιλοσοφικό πεδίο ο Μπούκτσιν εισηγήθηκε τον «διαλεκτικό νατουραλισμό». Η Janet Biehl, προσπαθώντας να περιγράψει τον διαλεκτικό νατουραλισμό έδωσε τον παρακάτω ορισμό: 

«Ο διαλεκτικός νατουραλισμός είναι μια προσπάθεια να αντιληφθούμε τη φύση ως ένα αναπτυξιακό φαινόμενο, τόσο στο βασίλειο του οργανικού όσο και του κοινωνικού πεδίου. Όλα τα οργανικά φαινόμενα αλλάζουν, και ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι υφίστανται ανάπτυξη και διαφοροποίηση. Σχηματίζονται και ανασχηματίζονται, ενώ δραστικά διατηρούν την ταυτότητά τους μέχρις ότου να εκπληρώσουν τις δυνατότητές τους, εκτός και αν συμβεί κάποιο ατύχημα. Αλλά όσο βλέπουμε τον κόσμο μέσα από μια σύντομη επισκόπηση της εξέλιξής του, βρίσκεται επίσης σε ανάπτυξη, ο διαλεκτικός νατουραλισμός προσεγγίζει τον κόσμο ως μια ολότητα, μέσα από μια αναπτυξιακή προσέγγιση.»

Τη βάση αυτής της θεωρίας αποτελεί η διαλεκτική αντίληψη για την πραγματικότητα. Ο Μπούκτσιν στηριζόμενος στην αναπτυξιακή φύση της πραγματικότητας δίνει μεγάλη βαρύτητα στη διαδικασία του γίγνεσθαι. Έτσι, διαχωρίζει την πρώτη φύση από τη δεύτερη φύση με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Η πρώτη φύση είναι η βιολογική φύση, οι μορφές ζωής στο σύνολό τους και η ανόργανη φύση. Στο πλαίσιο της διαλεκτικής του αντίληψης όμως βλέπει την πρώτη φύση όχι απλά ως το σύνολο των μορφών ζωής και των ανόργανων μερών, αλλά ως τη σωρευτική ανάπτυξη των παραπάνω. Η δεύτερη φύση δεν είναι τίποτε άλλο, από την πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική φύση (χοντρικά η κοινωνία) που έχει απορροφήσει την πρώτη φύση. Η δεύτερη φύση όμως δεν αποτελεί την εξέλιξη της πρώτης φύσης, αφού η εξουσιαστική δομή της κοινωνίας δεν ικανοποιεί τον Μπούκτσιν ως ένα απόλυτο στάδιο εξέλιξης. Για τον λόγο αυτό μας παροτρύνει να υπερβούμε τη δεύτερη φύση και να οργανώσουμε ένα σύστημα κοινωνικής και οργανικής συμφιλίωσης, το οποίο θα είναι η τρίτη φύση που ονομάζει «ελεύθερη φύση». Η ελεύθερη φύση αποτελεί ουσιαστικά την ενοποίηση- με οικολογικό τρόπο- της πρώτης και της δεύτερης φύσης. Ο Μπούκτσιν ονόμασε τη θεωρία του στο σύνολό της «κοινωνική οικολογία». Η επιλογή του όρου αυτού έγινε στη λογική του ότι στην οικολογική σκέψη το σημαντικότερο στοιχείο πρέπει να είναι το κοινωνικό. Σε πολλά κείμενά του υποστήριξε τη θέση ότι «Η τάση του ανθρώπου να κυριαρχεί πάνω στη φύση, είναι επακόλουθο της τάσης του ανθρώπου να κυριαρχεί πάνω στον άνθρωπο». Σε αντίθεση με τον Μαρξ, ο Μπούκτσιν πίστευε ότι η εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο προηγήθηκε της εκμετάλλευσης της φύσης από τον άνθρωπο. Η θέση αυτή είναι θεμελιώδης για την πολιτική που προασπιζόταν ο Μπούκτσιν στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, καθώς αναδεικνύει την ευθύνη της ιεραρχικής δομής της κοινωνίας για τα οικολογικά προβλήματα. Η αστική κοινωνία κατάφερε να στρέψει πρώτα τον άνθρωπο εναντίον του συνανθρώπου του και έπειτα εναντίον της φύσης. Στην ουσία πρόκειται για τη μεταφορά του ανταγωνισμού σε ένα άλλο επίπεδο. Αν αντιληφθούμε λοιπόν αυτή τη σχέση κοινωνίας- φύσης, τότε θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Αν θέλει ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει την οικολογική κρίση πρέπει πρώτα να επιλύσει τα κοινωνικά προβλήματα. Αφού λοιπόν κατά τον Μπούκτσιν τα οικολογικά προβλήματα είναι κοινωνικά προβλήματα, πρέπει να φροντίσουμε για την επίλυσή τους μέσω της πολιτικής αλλαγής. Ο Μπούκτσιν, σε πολιτικό επίπεδο, υποστηρίζει τον ελευθεριακό κοινοτισμό (libertarianmunicipalism). Παραθέτουμε ορισμό του ελευθεριακού κοινοτισμού έτσι όπως τον αντιλαμβάνεται ο Μπούκτσιν: 

«Ο ελευθεριακός κοινοτισμός είναι μια ολιστική προσέγγιση σε μια οικολογικά προσανατολισμένη οικονομία. Οι πολιτικές και οι συγκεκριμένες αποφάσεις που έχουν να κάνουν με τη γεωργία και τη βιομηχανική παραγωγή θα πρέπει να λαμβάνονται από τους πολίτες σε άμεσες, πρόσωπο με πρόσωπο συνελεύσεις- με την ιδιότητά τους ως πολιτών, όχι ως εργατών, αγροτών ή επαγγελματιών, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση θα εναλλάσσονταν και οι ίδιοι στις παραγωγικές δραστηριότητές τους. (…) Αντί να εθνικοποιηθεί και να κολλεκτιβοποιηθεί η γη, τα εργοστάσια, τα εργαστήρια και τα κέντρα διανομής, μια οικολογική κοινότητα θα κοινοτικοποιήσει την οικονομία της και θα ενωθεί με άλλες κοινότητες ενσωματώνοντας τους πόρους της σε ένα περιφερειακό συνομοσπονδιακό σύστημα. Η γη, τα εργοστάσια και τα εργαστήρια θα ελέγχονται από λαϊκές συνελεύσεις ελεύθερων κοινοτήτων, όχι από το κράτος- έθνος ή από τους εργάτες- παραγωγούς, που ενδέχεται κάλλιστα να αναπτύξουν ένα ιδιοκτησιακό συμφέρον μέσα σ’ αυτά.»

 Με λίγα λόγια, ο Μπούκτσιν υποστήριζε μια αμεσοδημοκρατική οργάνωση της κοινωνίας, η οποία όμως θα αποτελείται από μικρές κοινότητες. Ο ίδιος αντλούσε τις πολιτικές θεωρητικές του παραδοχές από την αντιεξουσιαστική- αναρχική παράδοση. Το 1999 όμως, στην ηλικία των 79 ετών αποφάσισε να μη χρησιμοποιεί πλέον τον όρο «αναρχισμός» για τη θεωρία του, και υιοθέτησε τον «κομμουναλισμό» (communalism), δίχως όμως να φαίνεται μια τόσο σαφής ιδεολογική στροφή στη θεωρία του.

 Το Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας 

Το Ινστιτούτο για την Κοινωνική Οικολογία (Institute for Social Ecology) ιδρύθηκε το 1974. Σκοπός του Ινστιτούτου είναι η διάδοση των αρχών της κοινωνικής οικολογίας έτσι όπως αυτές διαμορφώθηκαν από τον Μπούκτσιν. Οι ιδρυτές του Ινστιτούτου ήταν ο ίδιος και ο ανθρωπολόγος Νταν Τσόντορκοφ (Daniel Chondorkoff). Τα προηγούμενα χρόνια το Ινστιτούτο προσέφερε τη δυνατότητα για απόκτηση προπτυχιακού και μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην κοινωνική οικολογία. Αυτό γινόταν μέσω της συνεργασίας του με το κολέγιο του Μπέρλιγκτον. Επίσης το Ινστιτούτο προσέφερε δυνατότητα για παρακολούθηση μαθημάτων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (summerprograms). Συγκεκριμένα περιλαμβάνονταν προγράμματα για οικολογικές κατασκευές και καλλιέργειες, θεωρία τεχνών και φυσικά ένα πρόγραμμα εισαγωγής στην φιλοσοφία του Bookchin. Στο παρελθόν έχουν διδάξει στο Ινστιτούτο ο Παύλος Σταυρόπουλος, η JanetBiehl, ο BrianTokar, ο MattHern, η CindyMilstein, η ChaiaHeller, ο PeterStaudenmaier και πολλοί άλλοι. Η φιλοσοφία του Ινστιτούτου στηρίζονταν στις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Κάθε βδομάδα γίνονταν γενική συνέλευση στην οποία συμμετείχαν με ίση ψήφο οι φοιτητές και οι φοιτήτριες των προγραμμάτων, οι καθηγητές/τριες, ο κηπουρός, οι μάγειρες και οι γραμματείς του Ινστιτούτου. Επίσης, οι φοιτητές/τριες ήταν υποχρεωμένοι να αφιερώνουν εβδομαδιαίως συγκεκριμένο αριθμό ωρών εργασίας σε καθαριότητες, καλλιέργειες και κατασκευές στο χώρο του Ινστιτούτου (αυτό ίσχυε και για τους/τις φοιτητές/τριες που συμμετείχαν στα θεωρητικά προγράμματα). 

Επίσης, στα μαθήματα κυριαρχούσαν οι αρχές της ελευθεριακής εκπαίδευσης. Εξετάσεις δεν υπήρχαν, η προσέλευση δεν ήταν υποχρεωτική ούτε και παράδοση εργασιών. Η αίθουσα των μαθημάτων δεν είχαν θρανία, παρά μόνο καρέκλες, και στο πάτωμα ένα χοντρό χαλί για να μπορούν να βολεύονται οι ακροατές κατά το δοκούν. Όταν ο καιρός το επέτρεπε το μάθημα γινόταν έξω στο γρασίδι, κάτω από τη σκιά των δέντρων. Τα τελευταία χρόνια δε, το Ινστιτούτο στεγάζονταν σε μία καταπράσινη πλαγιά που περιτριγυρίζονταν από λίμνες στις οποίες μπορούσε κανείς να κολυμπήσει και με λίγη τύχη να συναντήσει κάποιο ελάφι. Οι περισσότεροι/ες εκ των φοιτητών/τριων φιλοξενούνταν σε καλύβες, μέσα στο δάσος, τις οποίες είχαν κατασκευάσει παλιοί/ές φοιτητές/τριες του Ινστιτούτου. 

Από πέρυσι, αν και τυπικά η λειτουργία του δεν έχει τερματιστεί, το Ινστιτούτο υπολειτουργεί. Για την ακρίβεια η φάρμα που στεγαζόταν το Ινστιτούτο πουλήθηκε και η βιβλιοθήκη του (6.000 τόμοι) μεταφέρθηκε στο κολέγιο του Μπέρλιγκτον. Παρ’ όλα αυτά το Ινστιτούτο ανακοίνωσε ότι θα συνεχίζει να συνεργάζεται με το παραπάνω κολέγιο, όπως και με αυτό του Πρίσκοτ (Prescott) δίνοντας τη δυνατότητα για σπουδές. Το καλοκαίρι του 2006 το Ινστιτούτο έστειλε ανακοίνωση στους φίλους του η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:

 «Αυτό είναι το τέλος μιας εποχής για μας, και μια νέα αρχή για το Ινστιτούτο. Μετά από 31 χρόνια κατά τα οποία υλοποιούνταν προγράμματα στο χώρο του Ινστιτούτου, τόσο για πτυχιούχους, όσο και για μεταπτυχιακούς φοιτητές, τα ενεργά του μέλη έχουμε επαναεπιβεβαιώσει τις βασικές αρχές της κοινωνικής οικολογίας και έχουμε αρχίσει να διαμορφώνουμε τα σχέδιά μας για το μέλλον. Θα συνεχίσουμε την εκπαιδευτική μας αποστολή με στόχο την οικολογική κοινωνία. Επίσης θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε συναρπαστικούς νέους τρόπους για να φέρουμε την κοινωνική οικολογία στις τρέχουσες δημόσιες διαμάχες. Το Ινστιτούτο παραμένει πιστό στην κεντρική σημασία ενός αντιεξουσιαστικού, οικολογικού και ουτοπικού οράματος για τον καιρό μας. Επιζητούμε να υλοποιήσουμε την άμεση δημοκρατία στις κοινότητές μας και να θεμελιώσουμε την πρακτική μας εργασία σε ένα συνεκτικό σώμα από πολιτικές, οικολογικές και ηθικές αρχές.» 

Το Πρόγραμμα για τον Κομμουναλισμό 

Το 1998 ιδρύθηκε η ομάδα Demokratisk Alternativ (Εναλλακτική Δημοκρατία) από ελευθεριακούς σοσιαλιστές και κοινωνικούς οικολόγους της Βόρειας Ευρώπης. Σε διακήρυξη που εξέδωσε η ομάδα το 1998 και το 2000 υποστήριξε ότι ασπάζεται το πρόταγμα του κομμουναλισμού, ειδικά έτσι όπως διαμορφώθηκε από τον Μπούκτσιν. Η διακήρυξη αυτή κυκλοφόρησε σε δίγλωσση έκδοση, στα νορβηγικά και τα αγγλικά. 

Παράλληλα δημιουργήθηκε ένα ηλεκτρονικό περιοδικό με το όνομα Κομμουναλισμός (Communalism). Μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού υπήρξε και ο ίδιος ο Μπούκτσιν. Στο περιοδικό αυτό μπορεί να βρει κανείς άρθρα για τον κομμουναλισμό στα αγγλικά και μεταφράσεις στα νορβηγικά, σουηδικά, ισπανικά, τουρκικά και λίαν συντόμως στα ελληνικά. 

Το καλοκαίρι του 2006 το σκανδιναβικό Κέντρο για την Κοινωνική Οικολογία (Center for Social Ecology) οργάνωσε συνάντηση κομμουναλιστών σε φάρμα στο Τέλεμαρκ (Telemark) της Νορβηγίας που είχε διάρκεια 9 ημερών (28 Ιουλίου με 6 Αυγούστου). Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Φιλανδία, την Αγγλία, τη Χιλή και την Τουρκία. 

Η συνάντηση είχε τον τίτλο Κοινωνική Οικολογία και Κομμουναλισμός και υπήρχαν τρεις άξονες για συζήτηση: κοινοτιστικές πολιτικές, οικολογικός σχεδιασμός και θεωρία της κοινωνικής οικολογίας. Η είδηση του θανάτου του Μπούκτσιν (που συνέβη κατά τη διάρκεια της συνάντησης) έδωσε την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να μιλήσουν περισσότερο για τον ίδιο και το έργο του. Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν ότι η συνάντηση αυτή θα επαναληφθεί και τον επόμενο χρόνο (το καλοκαίρι του 2007). 

Η σημασία του έργου του 

Αν και θα χρειαστούν πολλά χρόνια για την αποτίμηση του έργου του Μπούκτσιν θα μπούμε στον πειρασμό να κάνουμε μερικά σύντομα σχόλια. Ο Μπούκτσιν ανανέωσε την αναμφίβολα φτωχή σκέψη της αντιεξουσιαστικής θεωρίας. Κατάφερε να μπολιάσει την πολιτική που πρέσβευε με την οικολογική σκέψη με ποιο αποτελεσματικό τρόπο από αυτόν των μαρξιστών, προσφέροντας ζωή στον αναρχισμό που αργοπέθαινε λόγω της έλλειψης προοπτικών εξέλιξης. Αν και δεν έφερε κάποια κοινωνική αλλαγή, έστησε τα θεμέλια για τη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ θεωρίας και πράξης του ελευθεριακού προτάγματος, δίνοντας ελπίδες για πραγματικές αλλαγές. Έτσι, ο αναρχισμός που δεν έτυχε κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα επαρκούς θεωρητικής επεξεργασίας, μετά τον Μπούκτσιν, έγινε όχι μόνο γοητευτικός σε ένα ευρύτερο κοινό, αλλά και επίκαιρος. Αν οι αντιεξουσιαστές/ αναρχικοί φρόντιζαν να χρησιμοποιούν περισσότερο τα γραπτά του Μπούκτσιν από αυτά των κλασικών αναρχικών, σαν του Μπακούνιν και του Κροπότκιν, ή από νεόκοπους, σαν του Ζέρζαν (John Zerzan), τότε πιθανότατα θα έκαναν ευρύτερα γνωστή και αποδεκτή τη θεωρία τους. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα θεώρησαν ότι είναι πιο χρήσιμο να προβάλλουν δημοφιλείς προσωπικότητες (Τσόμσκι) αντί για δημοφιλείς θεωρίες (κοινωνική οικολογία). Είναι αναμφίβολο ότι η κοινωνική οικολογία μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη και την καλλιέργεια μιας πολιτικής-οικολογικής ηθικής. Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει έρθουν κοντύτερα ακόμα και εκείνες οι τάσεις για τις οποίες ο Μπούκτσιν υποστήριζε ότι τις χωρίζει ένα αγεφύρωτο χάσμα. 

Βιβλιογραφία του Μπούκτσιν στα ελληνικά

Αυτοτελή βιβλία 

- Προς μια Απελευθερωτική Τεχνολογία, Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1979 -Η Σύγχρονη Οικολογική Κρίση, Βιβλιόπολις, Αθήνα, 1993 

- Ξαναφτιάχνοντας την Κοινωνία, Εξάντας, Αθήνα, 1993 

- Τα Όρια της Πόλης, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη, 1996 

- Τι είναι Κοινωνική Οικολογία, Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα, 2000 Άρθρα σε μορφή βιβλίου 

- Άκου Μαρξιστή, Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1974 

- Η Ισπανική Επανάσταση του 1936, Ελεύθερος Τύπος, 1995 - Ιστορία, Πολιτισμός και Πρόοδος, Ισνάφι, Ιωάννινα, 2005 

- Κοινωνικός Αναρχισμός ή Lifestyle Αναρχισμός: Ένα Αγεφύρωτο Χάσμα, Ισνάφι, Ιωάννινα, 2005 

- Το Πρόταγμα του Κομμουναλισμού, Αλεξάνδρεια, Αθήνα, 2006. Περιλαμβάνει και το “Αναρχισμός και Εξουσία στην Ισπανική Επανάσταση” 

Συλλογές άρθρων 

- Ιεραρχία και Κυριαρχία, Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1977. Περιλαμβάνονται τα κείμενα: “Ιεραρχία και Κυριαρχία”, “Αναρχία και Οργάνωση, Ένα Γράμμα στην Αριστερά”, “Η Χίππικη Κουλτούρα, Μια Αναρχοκομμουνιστική Άποψη” και “Η Εξέγερση της Κροστάνδης” 

- Η Οικολογία της Ελευθερίας, Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1978. Περιλαμβάνονται τα κείμενα: “Αντί για Πρόλογο”, “Οικολογία και Επαναστατική Σκέψη”, “Ενέργεια, «Οικοτεχνοκρατία» και Οικολογία”, “Προς μια Οικολογική Κοινωνία” 

- Η Ριζοσπαστικοποίηση της Φύσης, Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1985. Συλλογή που περιέχει τα άρθρα:“Η Ριζοσπαστικοποίηση της Φύσης”, “Θέσεις για την Ελευθεριακή Δημοτική Αυτοδιεύθυνση” και το “Το «1984» και το Φάσμα της Εξάλειψης της Μνήμης” 

- Ο Μαρξισμός σαν Αστική Κοινωνιολογία, Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1987. Περιλαμβάνονται τα κείμενα: “Ο Μαρξισμός σαν Αστική Κοινωνιολογία”, “Για τον Νεομαρξισμό, τη Γραφειοκρατία και το Πολιτικό Σώμα”, και “Ο Αντρέ Γκορτζ ξαναχτυπά ή η Πολιτική σαν Περιβαλλοντολογία” 

- Προς μια Οικολογική Κοινωνία, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη, 1994. Περιέχονται όλα τα κείμενα που περιλαμβάνει και η αγγλική έκδοση εκτός από δύο. 

- Ο Μύθος του Υπερπληθυσμού, Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1997. Περιλαμβάνεται επίσης το κείμενο “Κοινωνική Οικολογία εναντίον «Οικολογίας Βάθους»” 

 Άρθρα δημοσιευμένα σε βιβλία ή περιοδικά 

- “Αυθορμητισμός και Οργάνωση” στο Αυθορμητισμός και Οργάνωση, Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1976 

- “Επιθυμία και Ανάγκη στο Επαναστατικό κίνημα”, “Μάης ’68: Ένα Κίνημα για Ζωή”, “Απόσπασμα μιας Επιστολής”, Πεζοδρόμιο 8, Νοέμβριος 1978 

- “Ανοιχτή Επιστολή προς το Οικολογικό Κίνημα”, Μαύρος Ήλιος 1, 1981 

- “Εισαγωγικό Δοκίμιο”, στο Σαμ Ντολγκόφ, Αναρχικές Κολλεκτίβες, Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1982 

- “Συνέντευξη”, που παραχωρήθηκε στο περιοδικό OpenRoad, Άναρχος 2, Μάρτιος 1984 

- “Συνέντευξη”, Άναρχος 3, Αθήνα, Φεβρουάριος 1985 

- “Αναρχισμός και Κοινωνική Οικολογία”, αποσπάσματα συνέντευξης στο περιοδικό InformationsetReflexionsLibertaires, Α΄ έκδοση: Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης, Μάιος 1986, Β΄ έκδοση: Φάσμα 1, Απρίλιος 1987 

- “Οι Φασίστες του Οικολογικού Κινήματος”, Μέρη ομιλίας στο Άμερστ της Μασσαχουσέττης, Αυτόνομη Δράση 15, Καλοκαίρι 1988 

- “Θέσεις για την Ελευθεριακή Δημοτική Αυτοδιεύθυνση”, Αυτόνομη Δράση 4, Ιανουάριος 1990 

- “Εμείς οι Πράσινοι, Εμείς οι Αναρχικοί”, Ανοιχτή Πόλη 21, Φεβρουάριος 1990 

- “Κάναμε Λάθος;”, Λεβιάθαν 10, 1991 

- “Η Βουλή Διαφθείρει”, Συνέντευξη, Αρνούμαι 8, Δεκέμβριος 1992 

- “Η Γη και οι Πόλεις”, Κοινωνία και Φύση 1, Μάιος- Αύγουστος 1992 (αποτελεί τμήμα του βιβλίου Τα Όρια της Πόλης) 

- “Ελευθεριακή Τοπική Αυτοδιεύθυνση”, Κοινωνία και Φύση 1, Μάιος- Αύγουστος 1992 

- “Ένας Φιλοσοφικός Νατουραλισμός”, Κοινωνία και Φύση 2, Σεπτέμβριος- Δεκέμβριος 1992 

- “Αποκαθιστώντας την Εξέλιξη: Απάντηση στην Eckersley και τον Fox”, Κοινωνία και Φύση 2, Σεπτέμβριος- Δεκέμβριος 1992 

- “Μαρξισμός και Αστική Κοινωνιολογία”, Κοινωνία και Φύση 2, Σεπτέμβριος- Δεκέμβριος 1992 - “Η Σημασία του Συνομοσπονδισμού”, Κοινωνία και Φύση 3, Ιανουάριος- Απρίλιος 1993 

- “Σχόλια για «την Κρίση της Αριστεράς»”, Κοινωνία και Φύση 4, Μάιος- Αύγουστος 1993 

- “Ο Εθνικισμός και το «Εθνικό Ζήτημα»”, Κοινωνία και Φύση 5, Σεπτέμβριος- Δεκέμβριος 1993 - “Οικολογική Κρίση, Σοσιαλισμός και η Ανάγκη να Ξαναφτιάξουμε την Κοινωνία”, Κοινωνία και Φύση 6, χ.χ. (χωρίς χρονολογία) 

- “Η Ομοσπονδιακή Πρόταση”, Ελευθεριακή Κίνηση 10, Φεβρουάριος 1995 

- “Τι είναι ο Κομμουναλισμός: Η Δημοκρατική Διάσταση του Αναρχισμού”, Δημοκρατία και Φύση 1, Μάρτιος 1996 

- “Σχόλια για τη Συνάντηση του Διεθνούς Δικτύου Κοινωνικής Οικολογίας και τη «Βαθιά Κοινωνική Οικολογία» του John Clark”, Δημοκρατία και Φύση 2, Οκτώβριος 1996 

- “Το Μοντέρνο Σχολείο του Φρανσίσκο Φερέρ”, Στο Νησί της Αλφαβήτου 5, Άνοιξη 1999 

- “Η Σημασία της Κοινότητας και του Συνομοσπονδισμού και η Ανάγκη για μια Νέα Πολιτική”, Ευτοπία 5, Ιούλιος 2000 

- “Ο Μεταμοντέρνος Σχετικισμός του Μισέλ Φουκώ”, Ελευθεριακή Κίνηση 14, Φεβρουάριος 2002 

- “Η Σχέση του Χάιντεγγερ και της Φιλοσοφίας του με τον Ναζισμό”, Ελευθεριακή Κίνηση 16, Δεκέμβριος 2005 

- “Για μια Οικολογική Λύση” στο Bookchin, Murray & Roberts, Alan, Η Οικολογία και η Επαναστατική Σκέψη, Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, χ.χ. 

- “Παρατηρήσεις πάνω στον «Κλασσικό Αναρχισμό» και τη Σύγχρονη Οικολογία” στο Bookchin, Murray & Roberts, Alan, Η Οικολογία και η Επαναστατική Σκέψη, Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, χ.χ. 

Δημοσιεύτηκε στο 14ο τεύχος του περιοδικού Ευτοπία (Φλεβάρης 2007). www.eutopia.gr 

Τα παραπάνω βιογραφικά στοιχεία αντλήθηκαν από το βιβλίο της Janet Biehl και του Murray Bookchin με τίτλο MurrayBookchinReader (Black Rose Books, Montreal, 1998) και από τη μετάφραση που έκαναν οι Αλέκος Γεωργόπουλος και Μιχάλης Τρεμόπουλος στο Bookchin, Murray, Τι είναι Κοινωνική Οικολογία, Βιβλιοπέλαγος, μτφρ. Μάκης Κορακιανίτης, Αθήνα, 2000, σ. 113-117 Biehl, Janet, Rethinking Ecofeminist Politics, South and Press, Boston, 1991, σ. 117  

Bookchin, “Ένας Φιλοσοφικός Νατουραλισμός”, Κοινωνία και Φύση 2, Σεπτέμβριος- Δεκέμβριος 1992, σ. 99. 

Bookchin, “Ένας Φιλοσοφικός Νατουραλισμός”, ό.π., σ. 101 6Bookchin, Murray, “Thinking Ecologically: A Dialectical Approach”, στοBookchin, Murray, Τhe Philosophy of Social Ecology, Essays on Dialectical Naturalism, Black Rose Books, Montreal- New York- London, 1996³, σ.σ. 133- 141 

Bookchin, Murray, The Ecology of Freedom, The Emergence and Dissolution of Hierarchy, Black Rose Books, Montreal- New York, 19912, σ. 1, Bookchin, Murray, “ΟικολογίακαιΕπαναστατικήΣκέψη”, στο Bookchin, Murray, ΗΟικολογίατηςΕλευθερίας, ΔιεθνήςΒιβλιοθήκη, Αθήνα, 1978, σ. 43. Πρέπει να τονίσουμε ότι η συλλογή κειμένων που εμφανίζεται με τον τίτλο Η Οικολογία της Ελευθερίας από τις εκδόσεις Διεθνής Βιβλιοθήκη δεν αποτελεί μετάφραση του βασικού έργου του Bookchin TheEcologyofFreedom, αλλά μια επιλογή άρθρων του.  

Bookchin, Murray, “Οικολογία και Επαναστατική Σκέψη”, ό.π., σ. 43  

Bookchin, Murray, Ξαναφτιάχνοντας την Κοινωνία, Εξάντας, Αθήνα, 1993, σ. 57 

Για τη μετάφραση του όρου «municipalism» προτιμάται ο όρος «κοινοτισμός» από τον- μάλλον αδόκιμο- «δημοτικισμό» που παραπέμπει περισσότερο σε γλωσσικά ζητήματα. Ωστόσο ο όρος «κοινοτισμός» μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τη μετάφραση του αγγλικού «communitarianism». Bookchin, Murray, Ξαναφτιάχνοντας την Κοινωνία, ό.π., σ.σ. 280-281 

Για τη νέα αυτή εκδοχή βλέπε Bookchin, Murray, Το Πρόταγμα του Κομμουναλισμού, Αλεξάνδρεια, Αθήνα, 2006. Οφείλουμε ωστόσο να σχολιάσουμε ότι ο/η αναγνώστης/στρια της συγκεκριμένης μετάφρασης είναι πιθανό να εντυπωσιαστεί από την έπαρση του μεταφραστή που φρόντισε να μας παραθέσει βιογραφικό του στο εσώφυλλο του βιβλίου σχεδόν ίσου μεγέθους με αυτό του Μπούκτσιν, και από την ανεξήγητη προσπάθειά του να συσκοτίσει το έργο του αμερικάνου στοχαστή, αφού σε επίδειξη λογιοσύνης φρόντισε να διανθίσει την εισαγωγή του βιβλίου με αμετάφραστα αρχαιοελληνικά και λατινικά χωρία. 

Εκδότης του οίκου Aigis Publications και μέλος της διεθνούς συμβουλευτικής επιτροπής του περιοδικού Δημοκρατία και Φύση. 

Συγγραφέας (και σύντροφος του Μπούκτσιν) που έχει γράψει για την κοινωνική οικολογία και τον οικοφεμινισμό. Γιαπαράδειγμαβλέπετοβιβλίοτης: ThePoliticsofSocialEcology, LibertarianMunicipalism, BlackRoseBooks, Montreal- NewYork- London, 1998 

Συγγραφέας που ασχολείται κυρίως με τη βιοτεχνολογία. ΒλέπεενδεικτικάταβιβλίατουEarth for SaleκαιGreen Alternative: Creating an Ecological Future.  

Είναι συγγραφέας δύο βιβλίων στα οποία ασχολείται με την ελευθεριακή εκπαίδευση. Ήταν ομιλητής σε εκδήλωση της Ευτοπίας που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Δεκέμβριο του 2005. Έχουν δημοσιευτεί δύο άρθρα του σε προηγούμενα τεύχη της Ευτοπίας. 

Αναρχική αρθρογράφος και ακτιβίστρια. 

Φεμινίστρια, συγγραφέαςτουβιβλίου: Ecology of Everyday Life, Rethinking the Desire for Nature, Black Rose Books, Montreal- New York- London, 1999 

 Στα ελληνικά κυκλοφορεί κείμενό του στο Biehl, Janet & Staudenmaier, Peter, Οικοφασισμός, Μαθήματα από τη Γερμανική Εμπειρία, μτφρ. Βασίλης Καπετανγιάννης- Βαγγέλης Κούταλης, Ισνάφι, Ιωάννινα, 2003 

Το άρθρο του Eirik Eiglad που δημοσιεύεται στο παρόν τεύχος προέρχεται από το συγκεκριμένο περιοδικό. Βλέπε www.communalism.com 

Λόγω της πληθώρας των ελληνικών μεταφράσεων των κειμένων του Bookchin είναι πιθανόν κάποια να μου διαφεύγουν. Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη και παρακαλώ να μου γνωστοποιήσετε τυχόν λάθη μέσω της ταχυδρομικής ή της ηλεκτρονικής διεύθυνσης του περιοδικού. Για την καταγραφή αυτής της βιβλιογραφίας συμβουλεύτηκα και την αντίστοιχη που έκανε ο Μιχαήλ Πρωτοψάλτης στο βιβλίο Τι είναι Κοινωνική Οικολογία, ό.π., σ.σ. 119-122. Η σειρά που τηρείται είναι χρονολογική. 

ΠΗΓΗ

Γιατί οι «φουσκωτοί» είναι «Δεξιοί»;

Όπως έχουν δείξει διάφορες μελέτες, πολλά από τα ψυχολογικά μας χαρακτηριστικά και συνήθειές μας διαμορφώθηκαν στα πλαίσια της φυσικής επιλογής κατά τη μακρά προϊστορική περίοδο, τότε που οι πρόγονοί μας ζούσαν στα πλαίσια μικρών ομάδων κυνηγών θηρευτών. Όπως λέει χαρακτηριστικά η καθηγήτρια Λύδα Κοσμίδη, του Πανεπιστημίου της Santa Barbara, «το κρανίο του σύγχρονου ανθρώπου στεγάζει το μυαλό ενός ανθρώπου της Λίθινης Εποχής.». Οι πολιτικές απόψεις δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση. Και εδώ οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι οι ιδεολογικές και πολιτικές επιλογές που κάνουμε αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό τις προσπάθειές μας να επιβιώσουμε και να αναπαράγουμε τα γονίδιά μας στο σκληρό και άφιλο περιβάλλον της αφρικανικής σαβάνας όπου περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας ως είδος. Ένας από τους ερευνητές που επικεντρώνεται σε αυτή τη θεματολογία είναι ο νεαρός καθηγητής του Πανεπιστημίου του Άρχους της Δανίας, Μίκαελ Μπανγκ Πέτερσεν, ο οποίος μελετά τις σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ διαφόρων ανατομικών και χημικών χαρακτηριστικών (π.χ. επίπεδα γλυκόζης) και πολιτικών αντιλήψεων. Μία από τις ενδιαφέρουσες έρευνές του που γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα αφορά τη σχέση μεταξύ σωματικής δύναμης και πολιτικών αντιλήψεων. Σύμφωνα με την έρευνα -που συμπεριέλαβε ανθρώπους από την Αργεντινή, τις ΗΠΑ και τη Δανία- όσο μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη έχει ένα άτομο στο άνω μέρος του σώματός του -δηλαδή όσο μεγαλύτερα ποντίκια έχει- τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να έχει «δεξιές» πολιτικές απόψεις. («Δεξιός» προσδιορίζεται κάποιος ανάλογα με το πόσο «εαυτούλης» είναι, δηλαδή ανάλογα με το πόσο προβάλλει και προασπίζεται τα στενά του ατομικά συμφέροντα) Η έρευνα λοιπόν έδειξε ότι μεταξύ των πλουσίων, όσοι είχαν μεγαλύτερα ποντίκια ήσαν ταυτόχρονα και εναντίον της εισοδηματικής αναδιανομής και του κράτους κοινωνικής πρόνοιας. Αντίθετα, πάλι μεταξύ των πλουσίων, όσοι είχαν μικρή μυϊκή δύναμη είχαν ταυτόχρονα και τις μικρότερες αντιρρήσεις στο αναδιανεμητικό κράτος. Τα αποτελέσματα ήσαν ακριβώς τα αντίστροφα μεταξύ των οικονομικά ασθενέστερων. Εδώ όση μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη είχε κανείς τόσο περισσότερο υποστήριζε την αναδιανομή του εισοδήματος. Αντίθετα, όσο μικρότερη δύναμη είχε κανείς τόσο λιγότερο την υποστήριζε. Με άλλα λόγια και στις δύο εισοδηματικές ομάδες εκείνοι που ήσαν οι πιο «Δεξιοί» -δηλαδή «εαυτούληδες»- ήσαν οι «φουσκωτοί». Μεταξύ των πλουσίων, στον βαθμό που μια «δεξιά» («εαυτούλικη») πολιτική συνεπάγεται την άρνηση του αποχωρισμού των πόρων σου προς όφελος κάποιου άλλου – δηλαδή άρνηση της αναδιανομής. Μεταξύ των φτωχών, στο βαθμό που μία «δεξιά» πολιτική συνεπάγεται την απόκτηση πόρων από τους άλλους – δηλαδή υποστήριξη της αναδιανομής. Αντίθετα, οι μυϊκά ασθενέστεροι θα υποστήριζαν πιο «αριστερές» (δηλαδή λιγότερο «εαυτούλικες») πολιτικές. Αν ήσαν πλούσιοι θα υποστήριζαν την αναδιανομή, αν ήσαν φτωχοί θα ήσαν κατά. Παρά λοιπόν το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, η Δανία και η Αργεντινή έχουν πολύ διαφορετικά συστήματα κοινωνικής πρόνοιας, βλέπουμε ότι στο ψυχολογικό επίπεδο τα άτομα σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο για την αναδιανομή του πλούτου. Σε όλες τις χώρες οι φυσικά δυνατοί προωθούν με συνέπεια τις «εαυτούλικες» απόψεις τους στο θέμα της αναδιανομής, ενώ οι φυσικά αδύναμοι λιγότερο «εαυτούλικες» απόψεις. Η σχέση μεταξύ της φυσικής δύναμης και τον πολιτικών απόψεων στο θέμα της αναδιανομής εξηγείται φυσικά από την εξελικτική μας προϊστορία. Στις ημέρες των προγόνων μας οι αποφάσεις για τη διανομή των πόρων δεν αποφασίζονταν ούτε σε κοινοβούλια ούτε σε δικαστήρια, αλλά με την προβολή και άσκηση ωμής φυσικής δύναμης. Εκείνο που μετρούσε ήταν η φυσική ικανότητα του ατόμου είτε να υπερασπίζεται τους πόρους του είτε να αποκτά τους πόρους άλλων. Όσοι μπορούσαν να το κάνουν το έπρατταν με συνέπεια σε σχέση με τους πιο αδύναμους. Αυτό ακριβώς το ψυχολογικό χαρακτηριστικό που μέσα από χιλιάδες χρόνια της εξέλιξης έγινε μέρος τους εγκεφαλικού μας software εξηγεί και τη σημερινή μας στάση απέναντι στο κράτος κοινωνικής πρόνοιας και την εισοδηματική αναδιανομή. Αν είσαι πλούσιος και δυνατός, είσαι κατά. Αν είσαι πλούσιος και αδύναμος, είσαι υπέρ. Αν είσαι φτωχός και δυνατός, είσαι υπέρ. Αν είσαι φτωχός και αδύναμος, είσαι κατά. Είναι ενδιαφέρον ότι η έρευνα δεν έδειξε την ύπαρξη μιας ανάλογης σχέσης μεταξύ σωματικής δύναμης και πολιτικών απόψεων μεταξύ των γυναικών. Πηγή

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ. ΕΝΑΣ ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ!

Γνωρίστε μέσα από το βίντεο που ακολουθεί τον Μιχάλη Καλογεράκη, τον κρητικό εφευρέτη ο οποίος έχει αποκτήσει πλήρη αυτονομία σε ηλεκτρικό ρεύμα και καύσιμα. Έχει διακόψει εδώ και χρόνια κάθε σχέση με τη ΔΕΗ και τα πρατήρια καυσίμων. Μεταξύ άλλων δίνει πληροφορίες για την παρασκευή σωστής τσικουδιάς και ξινόχονδρου. Ένα βίντεο που πρέπει να παρακολουθήσετε οπωσδήποτε.

Ηθικοί αυτουργοί” και ηθικοί αυτουργοί (vid)

Στις λειτουργούσες δημοκρατίες, ούτε η πολιτεία, ούτε ΚΑΝΕΝΑΣ δεν νομιμοποιείται να καταπνίγει την φωνή των πολιτών με οποιοδήποτε τρόπο.
Οι ΄΄αντίθετες ΄΄ απόψεις μπορούν και πρέπει να συνυπάρχουν αρμονικά .
Και τελικά οι πολίτες να αποφασίζουν για τα θέματα που τους αφορούν αφού πρώτα έχουν ενημερωθεί υπεύθυνα και σφαιρικά.
Και η απόφαση αυτή να γίνεται αποδεκτή από όλους.

Έγινε αυτό στην Χαλκιδική στην περίπτωση των μεταλλείων χρυσού;
Το ”αποφασίζουμε και διατάζουμε” δεν αρμόζει σε δημοκρατικά καθεστώτα και όπου εφαρμόστηκε απέτυχε.

Ούτε η κατ’επίφαση δημόσια διαβούλευση και η παρωδία ”διαλόγου” και δήθεν ενημέρωσης που προηγήθηκε της αποδοχής της ΜΠΕ της εταιρείας, μπορεί να γίνει αποδεκτή ως πρακτική.

Ας ξεκινήσει θεσμικά και συντεταγμένα έστω και καθυστερημένα ο ανοιχτός διάλογος και η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΥΠΛΕΥΡΗ ενημέρωση, που δεν έγινε όταν έπρεπε.

ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ.

Είναι η μόνη εναλλακτική που έχει η κοινωνία μας απέναντι στην βία και της συνέπειές της.
Και στο τέλος του διαλόγου – ενημέρωσης η διενέργεια δημοψηφίσματος.

Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου στη Χαλκιδική, παρόλες τις προκλήσεις, παραμένει φιλειρηνική στις προθέσεις της.
Για πόσο ακόμη;
Πρέπει
όλοι οι πολίτες και ιδιαίτερα οι έχοντες θεσμική θέση να αναλάβουν έστω και αργά- τις ευθύνες που αναλογούν στον καθένα πριν μπούμε στον δρόμο χωρίς επιστροφή…



Από Χρυσές αυτ-απάτες


http://antigoldgreece.wordpress.com/2013/02/19/ithikoi-aytourgoi/

Σύλληψη: τα προβλήματα του επιβεβλημένου σεξ

Και φτάνει η τόσο όμορφη στιγμή, όπου ένα ζευγάρι αποφασίζει να τεκνοποιήσει. Πόσο εύκολη, όμως, είναι η σύλληψη; Στα γόνιμα ζευγάρια, υπάρχουν 20% πιθανότητες εγκυμοσύνης σε κάθε κύκλο της γυναίκας, και το 85% των γυναικών που έχουν ελεύθερες σεξουαλικές επαφές μένουν έγκυες μέσα σε ένα χρόνο. Όταν, όμως, περνούν οι πρώτοι μήνες χωρίς το ποθητό αποτέλεσμα, η σεξουαλική ζωή του ζευγαριού αλλάζει, ο αυθορμητισμός αντικαθίσταται από τον προγραμματισμό και η σεξουαλική ικανοποίηση από το αποτέλεσμα. Και όλα ακυρώνονται, αν έρθει η εμμηνορρυσία (περίοδος), η ματαίωση των προσδοκιών. Όχι σπάνια, το άγχος της σύλληψης μετατρέπεται σε άγχος για επαφή κάτω από συνθήκες, όπου τα ερωτικά παιχνίδια αντικαθιστούν θερμόμετρα και τεστ ωορρηξίας και η ερωτική πρωτοβουλία γίνεται καταναγκασμός και επιταγή. Τότε, είναι που εμφανίζεται το πρόβλημα: ο άντρας που καλείται να πετύχει στύση συγκεκριμένη ημέρα και ώρα αποτυγχάνει, και η γυναίκα ούτε που θέλει να ακούσει για σεξ, παρά μόνο τις γόνιμες ημέρες, αφού η σύλληψη είναι αυτοσκοπός.

Μία πολύ πρόσφατη μελέτη (Fertility Sterility, 2010) έδειξε πως το 40% των γυναικών που επισκέφτηκαν ιατρείο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής αντιμετώπιζε κάποιο σεξουαλικό πρόβλημα. Τα προβλήματα που αναφέρθηκαν περισσότερο ήταν η μειωμένη σεξουαλική επιθυμία και η δυσκολία διέγερσης. Όσον αφορά στους άντρες, μελέτη σε 100 υπογόνιμα ζευγάρια έδειξε πως 1 στους 10 άντρες αντιμετώπιζε κάποια σεξουαλική δυσλειτουργία. Το πιο συχνό πρόβλημα ήταν η δυσκολία επίτευξης ή διατήρησης της στύσης, καθώς και η μειωμένη σεξουαλική επιθυμία (Urology, 2004).

Η σχέση μεταξύ των σεξουαλικών προβλημάτων και της δυσκολίας σύλληψης μπορεί να είναι αμφίδρομη! Οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες μπορούν να είναι αιτία των δυσκολιών σύλληψης. Επίσης, η προσπάθεια σύλληψης μπορεί να είναι αιτία σεξουαλικών δυσλειτουργιών.

Η ύπαρξη σεξουαλικών δυσλειτουργιών μπορεί να προϋπάρχει του προβλήματος γονιμότητας. Μάλιστα, πολλά ζευγάρια αναζητούν θεραπεία για την υπογονιμότητα και όχι για το σεξουαλικό πρόβλημα, παρά το ότι δεν είναι πια σεξουαλικά ενεργά. Ωστόσο, για τη σύλληψη είναι απαραίτητες οι συχνές επαφές και ιδιαίτερα τις γόνιμες μέρες.

Η κατάσταση επιδεινώνεται στα ζευγάρια που έχουν πρόβλημα γονιμότητας (1 στα 6 ζευγάρια θα βρεθούν αντιμέτωπα με το πρόβλημα). Οι ψυχολογικές επιπτώσεις που συχνά συνοδεύουν τη διάγνωση και τη θεραπεία της υπογονιμότητας είναι το έντονο άγχος, η μειωμένη αυτοεκτίμηση, ακόμη και συμπτώματα κατάθλιψης. Επίσης, οι δυσκολίες στη σύλληψη συχνά οδηγούν σε εντάσεις στη σχέση του ζευγαριού, και οι επαναλαμβανόμενες αποτυχημένες προσπάθειες σύλληψης δημιουργούν επιπρόσθετη ψυχολογική επιβάρυνση. Τα παραπάνω αποτελούν πρόσφορο έδαφος για τη μείωση της σεξουαλικής διάθεσης και ικανοποίησης και την εμφάνιση σεξουαλικών δυσλειτουργιών, τόσο στη γυναίκα όσο και στον άντρα.

Η αποκατάσταση της σεξουαλικής ζωής του ζευγαριού θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αντιμετώπισης της υπογονιμότητας. Μάλιστα, μελέτη (2001) έδειξε πως ζευγάρια που διατηρούν τη σεξουαλική τους δραστηριότητα κατά τη διάρκεια θεραπείας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής όχι μόνο διαχειρίζονται καλύτερα το πρόβλημα, αλλά έχουν και σημαντικά μεγαλύτερες πιθανότητες σύλληψης.

http://www.imop.gr/uroinfo-conception-sex

8 απροσδόκητα οφέλη του σεξ στην υγεία

Φυσικά το σεξ κάνει καλό και δεν χρειάζεται κανείς κίνητρο για να το κάνει. Γνωρίζατε όμως ότι μια καλή σεξουαλική ζωή μπορεί να προσφέρει συγκεκριμένα οφέλη στην υγεία; Δείτε πώς:


Αδυνατίζει

Μην επαναπαύεστε. Το σεξ δεν αποτελεί ολοκληρωμένη μορφή άσκησης, μπορεί όμως να συγκριθεί με ορισμένα είδη γυμναστικής. Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης, ο μέσος άνθρωπος καίει περίπου 75-150 θερμίδες ανά ώρα ενώ ένας μέσος άνθρωπος χάνει κοντά στα 2,5 κιλά το χρόνο, κάνοντας σεξ. Αν σκεφτεί κανείς ότι κάνοντας γιόγκα καίει περίπου 114 θερμίδες ανά ώρα, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός. Επιπλέον, στους άνδρες, το σεξ βοηθά στην απώλεια λίπους, καθώς η σεξουαλική διέγερση απελευθερώνει την ορμόνη τεστοστερόνη, η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη και διατήρηση των μυών και των οστών.

Σεξ ευφραίνει καρδίαν



Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Η υγιεινή διατροφή και η αερόβια άσκηση αποτελούν τους κεντρικούς άξονες πρόληψης. Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και το σεξ καθώς ωφελεί την κυκλοφορία του αίματος, χάρη στην αύξηση του καρδιακού ρυθμού. Σε παλιότερη έρευνα (σε άνδρες) αποδείχθηκε ότι το σεξ, δύο ή και περισσότερες φορές την εβδομάδα, μειώνει τον κίνδυνο θανατηφόρου εμφράγματος κατά το ήμισυ.

Όνειρα γλυκά και... απονήρευτα
Τι κάνετε για να μπορέσετε να κοιμηθείτε; Όταν το χαμομήλι και ό,τι άλλο δοκιμάζετε δεν κάνουν τίποτα, το σεξ μπορεί να βοηθήσει – ιδιαίτερα αν αντιμετωπίζετε προβλήματα ύπνου λόγω άγχους και στρες. Η χαλάρωση που ακολουθεί συνήθως μετά τον οργασμό για τις γυναίκες και μετά την εκσπερμάτωση για τους άνδρες. μπορεί να είναι μία από τις λίγες φορές που οι άνθρωποι πραγματικά επιτρέπουν στους εαυτούς τους να χαλαρώσουν εντελώς.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό

Τη στιγμή που, ιδιαίτερα το χειμώνα, το άγχος και οι προλήψεις για τις ιώσεις και τα κρυολογήματα φτάνουν στο αποκορύφωμα, υπάρχει ακόμη ένας τρόπος για να αυξήσει κανείς το ανοσοποιητικό του σύστημα. Σύμφωνα με έρευνα στην Πενσυλβανία, όσοι κάνουν σεξ μία με δύο φορές την εβδομάδα, έχουν 30% υψηλότερα επίπεδα ανοσοσφαιρίνης Α, αντισώματος που ενισχύει το ανοσοποιητικό.

Νους υγιής

Ο γρηγορότερος τρόπος για να βελτιώσετε τη διάθεσή σας και να πολεμήσετε το άγχος και την κατάθλιψη είναι το σεξ. Εφόσον βέβαια γίνεται στο πλαίσιο μιας φυσιολογικής σχέσης. Το σεξ επηρεάζει άμεσα τη συναισθηματική ισορροπία. Η αποχή προκαλεί άγχος, ακόμη και κατάθλιψη ενώ αντιθέτως, η έντονη δραστηριότητα στο κρεβάτι καταπολεμά ελαφρές μορφές κατάθλιψης, αφού η απελευθέρωση ενδορφινών στον εγκέφαλο μειώνει το άγχος και προκαλεί αίσθημα ευφορίας.

Ανακουφίζει τον πόνο
Αντί να λέτε «Όχι σήμερα αγάπη μου, έχω πονοκέφαλο», από εδώ και πέρα να λέτε «Ναι σήμερα γιατί έχω πονοκέφαλο»! Το σεξ σχετίζεται με ανακούφιση από τον πόνο. Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης και του οργασμού, η ορμόνη ωκυτοκίνη εκκρίνεται στο σώμα, η οποία με τη σειρά της απελευθερώνει ενδορφίνες, τα οποία δρουν αγχολυτικά.

Κατά της ακράτειας
Μπορεί να ακούγεται παράξενο αλλά είναι αλήθεια. Οι ασκήσεις Kegel κατά τη διάρκεια του σεξ αλλά και κατά τη διάρκεια της ημέρας, όχι μόνο ενισχύουν την απόλαυση αλλά αφορούν στους που σχετίζονται με την ακράτεια, τους πυελικούς μύες.

«Λάμπει το πρόσωπό σου»

Σας έχει τύχει ποτέ να κάνετε σεξ και να λάμπει το πρόσωπό σας; Κι όμως συμβαίνει. Το σεξ μπορεί να σας κάνει να δείχνετε ομορφότεροι. Κατά τη διάρκεια του σεξ το σώμα απελευθερώνει μια ορμόνη που ονομάζεται DHEA (Δεϋδροεπιανδροστερόνη), η οποία μπορεί να αυξήσει το ανοσοποιητικό σύστημα, να προσφέρει πιο υγειές δέρμα και να μειώσει την κατάθλιψη.


http://www.mama365.gr

Τι μάθαμε για τον ιό του AIDS το 2012

Περισσότεροι από 33 εκατομμύρια άνθρωποι νοσούν σε ολόκληρο τον κόσμο.

1η Δεκεμβρίου 2012. Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS και 33,4 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με τον ιό του HIV. Και, βεβαίως, αυτοί οι αριθμοί αντιστοιχούν σε ανθρώπους που γνωρίζουν ότι είναι οροθετικοί ή νοσούν από AIDS.

Από το 1981 οπότε και διαγνώστηκε πρώτη φορά, το AIDS -ή Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας, στα ελληνικά- έχει στοιχίσει τη ζωή σε 30 εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παρ' ότι τις τελευταίες τρεις δεκαετίες οι επιστήμονες δίνουν μάχη να βρουν μια θεραπεία για τη θεραπεία της νόσου αλλά και καταπολέμηση του ιού που την προκαλεί, του HIV, το AIDS θεωρείται ακόμη ανίατη ασθένεια. Ωστόσο, έχει καταγραφεί πολύ σημαντική πρόοδος και εκατομμύρια οροθετικοί (φορείς του ιού) ζουν μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Τι μάθαμε, λοιπόν, το 2012 για τον ιό του AIDS

1. Oι περισσότεροι φορείς του HIV δεν έχουν θέσει υπό έλεγχο τη λοίμωξη

Μόλις 1,1 εκατομμύριο των φορέων του HIV -δηλαδή το 25% των οροθετικών- έχει θέσει υπό έλεγχο τη λοίμωξη, δηλαδή μέσω της φαρμακευτικής αγωγής έχει “ναρκώσει” τον ιό στον οργανισμό του.

2. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών μπορεί να οδηγήσει σε θεραπεία

Δυο εξαιρετικά ελπιδοφόρα επιτεύγματα ανακοίνωσαν οι επιστήμονες: δυο άνδρες, φορείς του ιού αλλά και νοσούντες από καρκίνο έκαναν μεταμόσχευση μυελού των οστών. Λίγους μόλις μήνες μετά, οι γιατροί δεν εντοπίζουν πλέον ενδείξεις του ιού στο αίμα των ανδρών αυτών.

3. Δωρεάν αντιρετροϊκά φάρμακα μειώνουν τα ποσοστά νέων κρουσμάτων

Όπως έδειξε έρευνα Καναδών επιστημόνων, τα κρούσματα νέων επιμολύνσεων με τον HIV μειώθηκαν εντυπωσιακά όταν τα αντιρετροϊκά φάρμακα χορηγούνταν δωρεάν.

4. Άνω του 50% των νεαρών φορέων δεν γνωρίζουν ότι είναι φορείς

Τουλάχιστον 1 στους 2 νέους ηλικίας έως 24 ετών που είναι φορείς του ιού, δεν το γνωρίζουν εκτοξεύοντας τις πιθανότητες να τον μεταδώσουν.

5. Πριν από 10 χρόνια υπήρχαν λιγότεροι φορείς του AIDS

Αύξηση του αριθμού των φορέων καταγράφηκε παγκοσμίως την τελευταία δεκαετία. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, το 2011 18% περισσότεροι άνθρωποι ήταν φορείς του HIV σε σχέση με το 2001.

6. Μειώνεται το κόστος των φαρμάκων για τον HIV

Το 2000, ένας οροθετικός χρειαζόταν κάθε χρόνο 10.000 δολάρια για τα φάρμακά του. Σήμερα χρειάζεται μόλις 100 δολάρια ετησίως.

7. Το φάρμακο Truvada μπορεί να χρησιμοποιηθεί και προληπτικά

Ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε φέτος το φάρμακο Truvada -το οποίο από το 2004 χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του HIV-, για χορήγηση σε ανθρώπους που δεν είναι φορείς αλλά έχουν υψηλό κίνδυνο έκθεσης στον ιό.

8. Γενετικά τροποποιημένα βλαστοκύτταρα πολεμούν τον ιό

Αμερικανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι γεννετικά τροποποιημένα βλαστοκύτταρα κατάφεραν να καταστρέψουν κύτταρα μολυσμένα με τον ιό του AIDS σε ποντίκια.

9. Όλοι θα πρέπει να κάνουν διαγνωστικές εξετάσεις

Σύμφωνα με την Αμερικανική Task Force για την Υγειονομική Πρόληψη, όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να κάνουν διαγνωστικές εξετάσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ακόμη και αν δεν ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου.

10. Η θεραπεία με αντιρετροϊκά θα πρέπει να ξεκινά αμέσως

Οι υγειονομικές αρχές παγκοσμίως συστήνουν σε όποιον διαγιγνώσκεται με τον ιό HIV να ξεκινά τη θεραπεία με αντιρετροϊκά φάρμακα αμέσως μόλις γίνεται η διάγνωση ασχέτως του πόσο πρώιμη είναι η επιμόλυνση. Παλαιότερα, οι γιατροί σύστηναν να ξεκινά η θεραπεία όταν τα λευκά αιμοσφαίρια πέφτουν κάτω από το όριο του 350 λεμφοκύτταρα ανά κυβικό χιλιοστό αίματος.




newsbeast.gr

Αφήστε τον καφέ και να πίνετε πράσινο τσάι

Ερευνητές στην Ελβετία υποστηρίζουν ότι όσον αφορά τους άνδρες το ιδανικότερο ρόφημα για να ξεκινήσουν την μέρα τους δεν είναι ο καφές αλλά το πράσινο τσάι. Όπως υποστηρίζουν, το πράσινο τσάι έχει ευεργετική επίδραση στον μηχανισμό της μνήμης αλλά και στη γνωστική ικανότητα.

Η μελέτη

Οι ερευνητές χώρισαν 12 άνδρες σε δύο ομάδες: τα μέλη της μίας ομάδας έπιναν ένα ρόφημα που περιείχε εκχύλισμα πράσινου τσαγιού και τα μέλη της άλλης κατανάλωναν το ρόφημα χωρίς το εκχύλισμα.

Οι ερευνητές μελέτησαν τις επιπτώσεις των δύο ροφημάτων στον εγκέφαλο των ανδρών ενώ εκείνοι εκτελούσαν ασκήσεις μνήμης με χρήση μαγνητικής τομογραφίας. Διαπίστωσαν ότι στους άνδρες που έπιναν πράσινο τσάι εμφανιζόταν αυξημένη δραστηριότητα του έξω ραχιαίου προμετωπιαίου φλοιού, μιας περιοχής του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη λεγόμενη «λειτουργική μνήμη» η οποία συνδέεται με τη συγκέντρωση και την επίλυση προβλημάτων λογικής και μαθηματικών.

Το μυστικό

Όπως φαίνεται η ευεργετική επίδραση του πράσινου τσαγιού στον εγκέφαλο οφείλεται σε μια ομάδα ουσιών που περιέχονται σε αυτό, τις πολυφαινόλες. Πρόκειται για ουσίες που βοηθούν στη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων και επιταχύνουν τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο. «Το πράσινο τσάι είναι πιθανό να εμποδίζει την καταστροφή νευροδιαβιβαστών όπως η ντοπαμίνη και η επινεφρίνη που παίζουν ρόλο στην εγκεφαλική λειτουργία» αναφέρει ο Στεφάν Μπόργκβαρντ, του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Βασιλείας, εκ των επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «European Journal of Clinical Nutrition».

Πηγή: Το ΒΗΜΑ

Σωματοδομή: Από τι εξαρτάται;

Γράφει η Παρασκευή Κουστουράκη, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, M.Sc.

Το ανθρώπινο σώμα αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής μελέτης για πάρα πολλά χρόνια. Το μεγαλείο και η ποικιλία του, ακόμη και σήμερα, εντυπωσιάζουν. Ξεκινώντας από απλά κύτταρα οδηγούμαστε, μέσω ιστών και οργάνων, στον πολύπλοκο και σοφό ανθρώπινο οργανισμό.

Ποιοι είναι όμως οι βασικοί παράγοντες οι οποίοι καθορίζουν τη δομή του ανθρώπινου σώματος; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η συνένωση πολλών όμοιων κυττάρων οδηγεί στη δημιουργία ιστών (π.χ. μυϊκός), οι οποίοι με τη σειρά τους συνθέτουν τα όργανα (π.χ. στομάχι). Όταν τα όργανα αυτά συντονιστούν, οδηγώντας σε μια προκαθορισμένη λειτουργία, έχουμε τα συστήματα (π.χ. πεπτικό).

Οι κυριότεροι ιστοί του ανθρώπινου οργανισμού είναι ο μυϊκός, ο ερειστικός ή συνδετικός, ο επιθηλιακός και ο νευρικός. Τα οστά, το αίμα και ο λιπώδης ιστός αποτελούν υποκατηγορίες του συνδετικού ιστού. Οι ιστοί οι οποίοι, σε μεγαλύτερο βαθμό, θα διαμορφώσουν τη σωματοδομή και τελικά την εξωτερική εμφάνιση είναι: τα οστά, ο λιπώδης και ο μυϊκός ιστός.

Όλα τα προαναφερόμενα αποτελούν κοινό παρανομαστή σε όλους τους ανθρώπους. Η διαφοροποίηση έγκειται στη συνύπαρξη των ιστών αυτών, στην υπεροχή του ενός έναντι του άλλου, αλλά και στη μορφή που έχει καθένας από αυτούς.

Κληρονομικότητα (γενετικό υλικό) και περιβάλλον φαίνεται πως αποτελούν τους δύο πιο σημαντικούς παράγοντες που καθορίζουν τη μορφή αλλά και την αλληλεπίδραση των ιστών αυτών.

Στην προσπάθεια να διαπιστωθεί η επίδραση του γενετικού υλικού τόσο στο σωματικό βάρος όσο και στη σωματική σύσταση (ποσοστιαίες αναλογίες μυϊκού ιστού, λιπώδους ιστού, οστών και υπόλοιπης μάζας) πραγματοποιήθηκαν μελέτες σε δίδυμα, σε οικογένειες με φυσικούς απογόνους, καθώς και σε οικογένειες με υιοθετημένους απογόνους.

Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά. Αν και δεν είναι δυνατόν να στηριχτούν με απόλυτη βεβαιότητα φαίνεται πως, τόσο το ποσοστό του λίπους όσο και η κατανομή του, βρίσκονται υπό ισχυρό γενετικό έλεγχο. Αναφορικά με το σκελετό καθώς και το μέγεθος των οστών, τα δεδομένα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκα και οι ακριβείς μηχανισμοί παραμένουν, και εδώ, άγνωστοι. Τα γονίδια, για παράδειγμα, που καθορίζουν το ύψος φαίνεται πως είναι πολυάριθμα, ενώ η στιγμή της τελικής ωρίμανσης των οστών πιθανότατα διαφέρει σε άτομα διαφορετικών φυλών. Οι γενετικοί παράγοντες πιστεύεται πως καθορίζουν το 50-80% της διαφορετικότητας της άλιπης μάζας (μυϊκή μάζα και οστά). Επιπλέον, οι παράγοντες που επιδρούν στη σύνθεση και τη σύσταση της μυϊκής μάζας (όπως ορμόνες, ο αυξητικός παράγοντας κ.ά.) έχουν και αυτοί σαφή γενετικό προκαθορισμό.

Εκτός από τα γονίδια, το περιβάλλον – όπως είπαμε – διαδραματίζει και αυτό το δικό του ρόλο, με τις γυναίκες να επηρεάζονται περισσότερο από αυτό. Οι διατροφικές συνήθειες, καθώς και η σωματική δραστηριότητα, αποτελούν τους δύο πιο μελετημένους περιβαλλοντικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη δομή του σώματος.

Μελέτες του παρελθόντος, που συνέκριναν την επίδραση διάφορων περιβαλλοντικών παραγόντων (διατροφική πρόσληψη υδατανθράκων και λίπους, κάπνισμα, κοινωνικοοικονομική κατάσταση) στην ολική και την κοιλιακή κατανομή του λίπους, κατέληξαν πως η σωματική δραστηριότητα είχε ισχυρότερη επίδραση. Επιπλέον, η επίδρασή της εξαρτάται από το είδος και τη διάρκεια της άσκησης, το φύλο και το τμήμα του σώματος στο οποίο εφαρμόζεται.

Σημαντική επίδραση έχει η σωματική δραστηριότητα και στα οστά. Η μακροχρόνια άσκηση, μέτριας έντασης, κατά την παιδική ηλικία, φαίνεται ότι αυξάνει τόσο την οστική μάζα, όσο και το μέγεθος των οστών. Το είδος και η διάρκεια της άσκησης επιδρούν και στη μυϊκή μάζα. Για παράδειγμα, αν και δεν έχει διευκρινιστεί απόλυτα ο μηχανισμός, η άσκηση αντίστασης οδηγεί σε αύξηση της μυϊκής μάζας. Ταυτόχρονα, υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις για την αλληλεπίδραση μυϊκής και οστικής μάζας. Ενδέχεται μέχρι την ενηλικίωση, η αύξηση του μεγέθους των μυών που προκαλείται από την προπόνηση, να οδηγεί σε μεγαλύτερη οστική μάζα και σε αύξηση του μεγέθους των οστών.

Ο δεύτερος περιβαλλοντικός παράγοντας που επιδρά στη σωματοδομή, όπως προαναφέρθηκε, είναι η διατροφή. Ποικίλα τρόφιμα και θρεπτικά συστατικά έχουν μελετηθεί. Αν και τα αποτελέσματα παραμένουν ακόμα αμφίβολα, ίσως μέσω της τροφής να μπορούμε να τροποποιήσουμε ελαφρώς και κατά κάποιο τρόπο τη δομή του σώματος.

Πιθανότατα, η μεγάλη ποικιλία γλυκών, σνακς, ορεκτικών, λιπαρών υλών (βούτυρο, μαργαρίνη, dressings) και υδατανθράκων υψηλού γλυκαιμικού δείκτη σε συνδυασμό, μαζί με την έλλειψη ποικιλίας λαχανικών, να οδηγούν σε συσσώρευση σωματικού λίπους. Ενδέχεται, η παραπάνω συσχέτιση, να οφείλεται στην υψηλή ενεργειακή πυκνότητα των τροφών αυτών. Επιπλέον, η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου φαίνεται ότι σχετίζεται με μικρότερο ποσοστό τόσο ολικού όσο και κοιλιακού λίπους σε υγιείς ενήλικες. Επίσης, έρευνα σε 926 γυναίκες στο Ιράν κατέληξε πως η χαμηλή πρόσληψη βιταμίνης C, καθώς και η αυξημένη πρόσληψη λίπους οδηγούν σε συσσώρευση κοιλιακού λίπους (Azadbakht et al. 2008).

Η μελέτη της επίδρασης της τροφής στα οστά ξεκινά από την εμβρυϊκή ηλικία. Μελετώντας τη διατροφή της εγκύου και την επίδρασή της στο μωρό, έγινε φανερό πως τα επίπεδα βιταμίνης D της μητέρας επηρέαζαν το μέγεθος των οστών του παιδιού. Σε γενικές γραμμές, η διατροφή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κυρίως η πρόσληψη σιδήρου, μαγνησίου και βιταμίνης C, επιδρά στο ύψος του παιδιού. Σημαντικές ηλικιακές περίοδοι αποτελούν επίσης η βρεφική και εφηβική ηλικία. Η διατροφή στις ηλικίες αυτές, πιθανότατα και η πρωτεϊνική πρόσληψη, επηρεάζουν σημαντικά το ύψος. Η πρωτεϊνική πρόσληψη αποτελεί, εκτός αυτού, και σημαντικό παράγοντα αύξησης της μυϊκής μάζας. Άλλωστε, η αυξημένη πρωτεϊνική πρόσληψη αποτελεί μια από τις συνηθέστερες τεχνικές όσων επιθυμούν την αύξηση του μυϊκού ιστού τους.

Οστά, μυϊκή μάζα και λιπώδης ιστός λοιπόν, αποτελούν τα τρία σημαντικότερα τμήματα του ανθρώπινου σώματος που τελικά θα διαμορφώσουν τη δομή του. Αναμφίβολα, το γενετικό υλικό έχει τον πρώτο λόγο. Τα γονίδια καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό, τη μορφή, αλλά και τις αλληλεπιδράσεις των ιστών αυτών. Παρ’ όλα αυτά, το περιβάλλον αποτελεί έναν εξίσου σημαντικό παράγοντα που υπεισέρχεται και επιδρά σταδιακά, και αυτό, στο σώμα. Άσκηση και διατροφή έχουν τη δύναμη να τροποποιήσουν και να βελτιώσουν, σε κάποιο βαθμό, όσα τα γονίδια έχουν προκαθορίσει.

Το mednutrition.gr, το πρώτο portal διατροφής σε Ελλάδα και Κύπρο, με τη νέα ενημερωτική του καμπάνια, με τίτλο «Ας αφήσουμε τους τύπους», μας βοηθά να αισθανθούμε ξανά καλά με το σώμα μας, να καλλιεργήσουμε μια θετική εικόνα σώματος και να απολαύσουμε την καθημερινότητά μας, χωρίς έγνοιες για τα ψεγάδια και την «ασχήμια» μας. Βαθύτερα, ωστόσο, στοχεύουμε στην ευαισθητοποίηση του κόσμου στο θέμα της εικόνας σώματος και στην εξοικείωσή του με το σώμα του.

Μέσα από τον ιστοχώρο και τις δράσεις της καμπάνιας «Ας αφήσουμε τους τύπους», θα επιχειρήσουμε να ανοίξουμε συζήτηση με ειδικούς επιστήμονες κατάλληλους να καθοδηγήσουν τον κόσμο σε μια πιο υγιή αντίληψη για το σώμα του, αντικρούοντας τον έντονο ρατσισμό που δέχονται τα σώματα που βρίσκονται εκτός των αποδεκτών νορμών.

Είναι χρέος όλων μας να διαδώσουμε πως δεν είμαστε απλώς «μήλα», «αχλάδια» και «μπανάνες»! Πρέπει επιτέλους να αφήσουμε τους τύπους και να μπούμε στην ουσία!

Η καμπάνια πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Unilever και βρίσκεται υπό την αιγίδα του Πανελληνίου Συλλόγου Διαιτολόγων Διατροφολόγων και του Συνδέσμου Διαιτολόγων & Διατροφολόγων Κύπρου.

Περισσότερα στη διεύθυνση www.asafisoumetoustipous.gr/

Αναγνωρίστε τα σημάδια της κατάθλιψης στα παιδιά

Η κατάθλιψη δεν αφορά μόνο τους ενήλικες, καθώς μπορεί να προσβάλλει παιδιά και εφήβους, επισημαίνει η Γερμανική Εταιρεία για το Παιδί και την Εφηβική Ψυχιατρική, Ψυχοσωματική και Ψυχοθεραπεία (DGKJP). Είναι λοιπόν σημαντικό οι γονείς να μπορούν να αναγνωρίσουν τα σημάδια της νόσου, ώστε να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά.

Στην προσχολική και πρωτοβάθμια σχολική ηλικία, η κατάθλιψη μπορεί να εκδηλωθεί ως έλλειψη κινήτρων, φόβο για τα νέα καθήκοντα και ως απομάκρυνση από τους φίλους. Τα παιδιά σε μικρή ηλικία που πάσχουν από κατάθλιψη, ειδικότερα, μπορεί να εμφανίσουν μεγαλύτερη εγγύτητα προς τη μητέρα τους, αναφέρει η DGKJP.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάθλιψη έχει σωματικά συμπτώματα, όπως για παράδειγμα όταν ένα παιδί παραπονιέται για πόνους στο στομάχι ή πονοκεφάλους. Εάν αυτά τα συμπτώματα επιμένουν για περισσότερο από δύο εβδομάδες, οι γονείς θα πρέπει να μεταφέρουν το παιδί τους σε ένα γιατρό, ο οποίος θα ελέγξει αν η αιτία των συμπτωμάτων είναι φυσική, αναφέρει η DGKJP.

Οι έφηβοι υποφέρουν πιο συχνά από κατάθλιψη από ότι τα παιδιά σε μικρότερες ηλικίες. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν δυσκολία στον ύπνο και απώλεια της όρεξης.

Αν ένας έφηβος χάσει πολύ βάρος, ή είναι κυκλοθυμικός και ίσως έχει τάση κατάχρησης αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι της κατάθλιψης. Σύμπτωμα κατάθλιψης είναι και η μειωμένη αυτοπεποίθηση.

Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται από τη σοβαρότητα της κατάθλιψης. Μερικές φορές η θεραπεία εξωτερικής μορφής χωρίς ο ασθενής να μεταβεί σε νοσηλευτικό ίδρυμα είναι επαρκής, αλλά σε άλλες περιπτώσεις η μερική νοσηλεία ή η νοσοκομειακή περίθαλψη είναι προτιμότερη. Τα φάρμακα επίσης μπορεί να βοηθήσουν.

Η DGKJP συμβουλεύει τους γονείς ενός παιδιού με κατάθλιψη να εξοικειωθούν τόσο με την ασθένεια όσο και την θεραπεία, ώστε να παρέχουν καλύτερη στήριξη. Μπορούν επίσης να συγκρίνουν τις περιπτώσεις, σε μια ομάδα αυτο-βοήθειας, με άλλους γονείς που αντιμετωπίζουν παρόμοιες συνθήκες.


Πηγή: health.in.gr

Η ονειροπόληση «λύνει» δύσκολα προβλήματα

Λύση ακόμη και για τα πιο περίπλοκα προβλήματα αποτελεί η ονειροπόληση σύμφωνα με νέα μελέτη αμερικανών επιστημόνων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ιδιοφυΐες και γνωστοί «ονειροπόλοι» όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Άιζακ Νιούτον κ.ά. έκαναν μερικές από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στην Ιστορία.

Σύγχρονη μελέτη των ειδικών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα, έδειξε ότι μπορούμε να βελτιώσουμε την ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων, επιτρέποντας στον νου μας να πετά στα.. σύννεφα.

Νοητικό «ταξίδι»

Στο πλαίσιο δοκιμών, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι εθελοντές που αναλάμβαναν την επίλυση ενός δύσκολου προβλήματος μετά από ένα διάλειμμα ή μια εύκολη δραστηριότητα είχαν κατά 40% καλύτερες επιδόσεις, συγκριτικά με τους υπόλοιπους.

Αντίθετα, οι εθελοντές που περνούσαν το «διάλειμμα» τους εκτελώντας δύσκολες ασκήσεις και δεν ξεκουράζονταν καθόλου δεν εμφάνιζαν καμία βελτίωση ως προς αποδοτικότητά τους.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι απλές δραστηριότητες, οι οποίες «απελευθερώνουν» τον νου και μας επιτρέπουν να ονειροπολούμε αποτελούν το «κλειδί» στο ξεμπέρδεμα του κουβαριού προβλημάτων.

«Πολλά από τα μεγαλύτερα μυαλά της ανθρωπότητας υποστηρίζουν ότι είχαν στιγμές έμπνευσης κατά τη διάρκεια σκέψεων ή δραστηριοτήτων που δεν συνδέονταν άμεσα με το πρόβλημα το οποίο τους απασχολούσε τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Μπέντζαμιν Μπερντ.

«Από τη μελέτη μας φάνηκε ότι ένα διάλειμμα με κάποια δραστηριότητα που δεν απαιτεί τον προβληματισμό μας, βελτιώνει τις επιδόσεις μας σε μια δημιουργική δοκιμασία, πολύ περισσότερο από το αν το διάλειμμά μας ήταν αφιερωμένο στην επίλυση ενός προβλήματος, στην ξεκούραση ή αν δεν γινόταν ποτέ. Τα ευρήματα αυτά αποτελούν την πιο άμεση απόδειξη ότι οι συνθήκες που ευνοούν την ονειροπόληση ενισχύουν τη δημιουργικότητά μας» καταλήγει ο ειδικός.

Tα ενδιαφέροντα ευρήματα παρουσιάζονται στο επιστημονικό έντυπο «PsychologicalScience».



www.myhnews.gr

10 τρόποι για να αναπτύξουμε τις κοινωνικές δεξιότητες στα παιδιά

“Τα 4χρονα παιδιά του παιδικού σταθμού περιμένουν με αγωνία να βγουν έξω στο διάλειμμα και να τρέξουν στην παιδική χαρά. Όχι όμως και η Ιωάννα, η οποία οπισθοχωρεί, διαφοροποιείται από την υπόλοιπη ομάδα, προτιμώντας να τα παρατηρεί από ένα παγκάκι κάτω από το δέντρο.”

Οι κοινωνικές δεξιότητες επιτρέπουν στα παιδιά να αλληλεπιδρούν με άλλα παιδιά και ενήλικες, να κάνουν φίλους και να ενεργούν ανάλογα σε διαφορετικές καταστάσεις. Οι κοινωνικές δεξιότητες δεν πρέπει να συγχέονται με την ευγένεια και τους καλούς τρόπους. Τα ντροπαλά παιδιά συχνά δυσκολεύονται να δημιουργήσουν σχέσεις με τους συνομηλίκους τους. Δεν υπάρχει τίποτα πιο επώδυνο για ένα παιδί από το να είναι μοναχικό, να παρακολουθεί από τα “παρασκήνια”, να μην μπορεί να κάνει αυτό το πρώτο βήμα προς τη συμμετοχή και τη φιλία. Κατά συνέπεια η ανικανότητα τους να κάνουν φίλους και να αισθάνονται άνετα με τους συμμαθητές τους, μπορεί να αποδυναμώσει την αυτοεκτίμηση τους.

Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να βοηθήσουν να οικοδομηθούν κοινωνικές δεξιότητες στα μικρά παιδιά με μια ποικιλία τρόπων. Μπορούν να επιδιώκουν τα παιδιά να έχουν την ευκαιρία να είναι με άλλα παιδιά της ηλικίας τους. Για τα παιδιά που πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό, οι συμμαθητές τους μπορεί να είναι “οι πρώτοι φίλοι τους “. Για τα μικρά παιδιά που δεν πηγαίνουν ακόμα στο σχολείο, η παιδική χαρά, το πάρκο και τα άλλα συνομήλικα παιδιά της γειτονιάς μπορούν να καλύψουν αυτήν την ανάγκη.
10 τρόποι για να αναπτύξουμε τις κοινωνικές δεξιότητες στα παιδιά

1. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να παίξει με τα άλλα παιδιά. Προσκαλέστε ένα γείτονα, συμμαθητή ή τον ξάδελφό του για να παίξουν μαζί για λίγες ώρες. Κρατήστε την επίσκεψη σύντομη και μην αφήνετε τα παιδιά μόνα τους. Να είστε διαθέσιμοι να βοηθήσετε τα παιδιά να ξεκινήσουν με ένα παιχνίδι.

2. Παίξτε παιχνίδια με το παιδί σας, ώστε να μαθαίνει πώς να μοιράζεται και να περιμένει την σειρά του.

3. Διδάξετε στο παιδί σας τις λέξεις που χρειάζεται για να εκφραστεί. “Μπορώ να παίξω με το παζλ τώρα;” Υπενθυμίστε στο παιδί σας να “χρησιμοποιεί τα λόγια του” για να εκφράσει αυτό που θέλει και να μειώσει το κλαψούρισμα και τις επιθετικές συμπεριφορές.

4. Διδάξετε την έννοια του συμβιβασμού στο παιδί σας. “Θα παίζουμε κρυφτό τώρα και αργότερα μπορούμε να παίξουμε και κυνηγητό”, ” Αφού αγοράσαμε σταφύλια για εσένα την περασμένη εβδομάδα, σήμερα θα αγοράσουμε ροδάκινα για τον Νίκο. ”

5. Παιδιά προσχολικής ηλικίας που χτυπούν ή χρησιμοποιούν απαράδεκτη γλώσσα μπορούν να το κάνουν επειδή βλέπουν τους ενήλικες γύρω τους να ενεργούν επιθετικά. Είναι σημαντικό για τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς να συμπεριφέρονται σωστά, ώστε να παραδειγματίζουν και τα παιδιά γύρω τους.

6. Ο θυμός ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας μπορεί να βγει εκτός ελέγχου, επειδή δεν μπορούν να εκφράσουν με λόγια αυτό που θέλουν ή χρειάζονται. Αν π.χ ένα παιδί αρπάξει ένα παιχνίδι από τη Μαρία, θα πρέπει να έχει διδαχτεί να χρησιμοποιήσει τα λόγια ”εγώ παίζω με την κούκλα τώρα? δώσε την πίσω σε μένα, “αντί του χτυπήματος ή του αρπάγματος του παιχνιδιού.

7. Δώστε στο παιδί σας περισσότερο χρόνο για να μιλήσει, επιτρέποντας του να οργανώσει τις σκέψεις του και να σκεφτεί για το τι θέλει να πει.

8. Μην δίνετε σε ένα παιδί που κλαψουρίζει ή ενεργεί επιθετικά αυτό που θέλει.Η αρνητική συμπεριφορά γίνεται συχνά από ένα παιδί για να απαιτήσει την προσοχή σας. Μην αντιδράτε σε κάθε αρνητική συμπεριφορά δείχνοντας προσοχή, ή φωνάζοντας, γιατί επιβεβαιώνετε έτσι την άποψη του παιδιού ότι οι φωνές ή η γκρίνια έχουν δύναμη.

9. Επαινέστε το παιδί σας όταν κάνει το σωστό και ενεργεί κατάλληλα.

10. Αποσπάστε την προσοχή του με κάτι άλλο για να βοηθήσετε το παιδί σας να απομακρυνθεί από την κατάσταση που προκαλεί το πρόβλημα.




www.myhnews.gr