Η ιστορία και οι περιπέτειές της.
Ο Πολύγυρος είναι σίγουρα η μόνη πρωτεύουσα νομού που δεν έχει δημοτική βιβλιοθήκη. Σωστότερα, δεν λειτουργεί δημοτική βιβλιοθήκη, ενώ παλιότερα λειτουργούσε, έστω και υποτυπωδώς, και εξακολουθεί να έχει σημαντικό αριθμό βιβλίων, από τα οποία τα περισσότερα είναι μεγάλης αξίας, λόγω της σπανιότητάς τους.
Η βιβλιοθήκη του Δήμου ανήκει στο Ν. Πρόσωπο «Αριστοτέλης», και στην οποία υπάλληλος ήταν η Μαρία Σταμνά. Ωστόσο ο Δήμος απέσπασε τη Σταμνά στον Δήμο, όπου και εγκαταστάθηκε η βιβλιοθήκη, σ’ ένα γραφείο, -μαζί με 4 άσχετους υπαλλήλους- και η Σταμνά είχε μια τυπική επίβλεψη. Μετά τον θάνατο της Μαρίας, τα βιβλία της βιβλιοθήκης έμειναν κυριολεκτικά αδέσποτα. Κανείς δεν είχε την ευθύνη τους και ήταν εύκολο και σύνηθες κάποιος να «δανείζεται» ένα βιβλίο, το οποίο πολλές φορές δεν επιστρεφόταν.
Όταν «μπήκαμε» στον δήμο, εγώ, ως πρόεδρος δημ. συμβουλίου, προσπάθησα --->>>
να βοηθήσω να δοθεί κάποια λύση. Πήγα στην Ορμύλια και είδα πώς λειτουργεί εκεί, σε πολύ μικρό χώρο, δανειστική βιβλιοθήκη, με χιλιάδες δανεισμούς κάθε χρόνο. Υποστήριξα πως η βιβλιοθήκη του δήμου έπρεπε να «κατεβεί» στην εντελώς όμοια αίθουσα του ισογείου του Δημαρχείου, που παρέμενε κενή, όπου ταίριαζαν ακριβώς τα ράφια των βιβλίων. Αυτό δεν έγινε. Τελικά η βιβλιοθήκη, πολύ αργά, μεταφέρθηκε στον χώρο όπου πριν υπήρχε το Αρχείο των δικαστηρίων, άνετο χώρο αλλά ακατάλληλο, αφού ήταν σκοτεινός και το κυριότερο ήταν υγρός, ό,τι χειρότερο δηλαδή για μόνιμη εγκατάσταση βιβλίων και μάλιστα παλαιών εκδόσεων. Ωστόσο εγκαταστάθηκε εκεί βιβλιοθηκονόμος, και άρχισε μια συστηματική καταγραφή και ταξινόμηση των βιβλίων. Εν τω μεταξύ η τετραετία μας τελείωσε, και η θητεία όπως και η δουλειά της κοπέλας σταμάτησε, αφού ήταν από τα πρώτα θύματα της μη ανανέωσης των συμβάσεων, που έγινε τους πρώτους μήνες της νέας τότε δημοτικής αρχής (του κ. Θ. Καπλάνη).
Μια μισοτελειωμένη δουλειά διακόπηκε, ωστόσο ο κ. Καπλάνης είχε στα σχέδιά του τη δημιουργία κάποιου πνευματικού κέντρου, μέσα στο οποίο θα λειτουργούσε και η βιβλιοθήκη. Αυτό επέλεξε να είναι η γνωστή «οικία Τραγανού», η οποία είχε ανακαινιστεί, αλλά προσωρινά στέγαζε ένα νηπιαγωγείο. Έτσι, τον τελευταίο χρόνο της τετραετίας Καπλάνη, μπήκε μπροστά το θέμα της υλοποίησης του σχεδίου αυτού.
Κατασκευάστηκαν νέα ράφια, έπιπλα, αγοράστηκαν ηλ. υπολογιστές, έγινε μια ολοκληρωμένη εγκατάσταση για τη λειτουργία του «κέντρου» αυτού και τελικά μεταφέρθηκαν και τα βιβλία και τακτοποιήθηκαν στα ράφια, κατά κατηγορία, όπου και καταγράφηκαν. Και, ενώ όλα ήταν έτοιμα για να γίνουν τα εγκαίνια του όλου πνευματικού κέντρου –και εδώ είναι το λάθος του Θωμά, ότι δεν έκανε αυτά τα εγκαίνια – έγιναν οι δημοτικές εκλογές, με τα γνωστά αποτελέσματα. Έτσι, ενώ όλοι περιμέναμε να γίνουν τα εγκαίνια από τον νέο δήμαρχο –άλλος κάνει ένα έργο, άλλος κόβει τις κορδέλες, αυτά συμβαίνουν στις δημοκρατίες- όμως, ξαφνικά μαθαίνουμε πως τα βιβλία –παλαιές εκδόσεις, που θέλουν ιδιαίτερη προσοχή- μπαίνουν σε τσουβάλια!, τα ράφια ξηλώνονται! τα ακριβά όργανα –υπολογιστές κλπ- μαζεύονται και στην οικία Τραγανού ετοιμάζεται να εγκατασταθεί η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου!
Αυτή η απόφαση είναι απαράδεκτη. Το θέμα της Βιβλιοθήκης ξεκινάει πάλι από το μηδέν, πάει πάλι χρόνια πίσω. Η νέα δημοτική αρχή προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα των υπηρεσιών της, όχι διεκδικώντας έναν χώρο στην παλιά Νομαρχία –όπου φαίνεται πως εγκαθίστανται, ως νέοι αντινομάρχες, οι περιφ. σύμβουλοι και γενικά γίνεται κατάχρηση χώρων από τη «νέα εξουσία»-, ή τέλος πάντων οπουδήποτε αλλού, έστω και ενοικιάζοντας κάποιο χώρο για την τεχν. υπηρεσία, αλλά αυτό γίνεται σε βάρος της πνευματικής υποδομής του δήμου και του τόπου, και είναι τελικά ένα δείγμα για το ποιες είναι οι προτεραιότητες, ποια θέματα πάνε μπροστά και ποια πάνε πίσω ή κυριολεκτικά θάβονται, από τη νέα δημοτική αρχή.
Κύριε δήμαρχε, αυτό που πας να κάνεις είναι απαράδεκτο. Αυτός ο τόπος έχει μια ιστορία και στον χώρο του πνεύματος και της τέχνης –μεταξύ των άλλων. Μην δείχνεις ότι αδιαφορείς γι’ αυτήν, είναι λάθος και δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις τις όποιες διαρθρωτικές αλλαγές στα δημοτικά πράγματα. Χρησιμοποίησε και τους χώρους και τους ανθρώπους του τόπου με γνώμονα την προαγωγή της όλης ανάπτυξής του.
Αυτά που γράφω, δεν τα γράφω για να σου κάνω αντιπολίτευση, ούτε για να συμπαρασταθώ στη δίκαιη διαμαρτυρία του τ. δημάρχου. Αφού ο λαός σε εξέλεξε δήμαρχο, είσαι δήμαρχος για όλους. Προσωπικά, δεν θα πάψω να φωνάζω για τη βιβλιοθήκη, όχι μόνο γιατί το κάνω χρόνια τώρα (από τότε, επί Τζηρίτη, που ήρθε δυο φορές ο γ. γραμ. του Υπ. Παιδείας και ζητούσε οικόπεδο ή κτίσμα για να εγκαταστήσει το Υπουργείο, με δικές του δαπάνες, μεγάλη βιβλιοθήκη για όλο το νομό, και κανείς δεν συγκινήθηκε), αλλά ακόμη γιατί είδα και έμαθα πώς λειτουργούν βιβλιοθήκες σε άλλους νομούς (Κιλκίς, Βέροια κ. α., ολόκληρα συγκροτήματα, με εκδηλώσεις, εκδόσεις, περιφορά και δανεισμούς με αυτοκίνητα κλπ) και εδώ, τη στιγμή που είχαμε φτάσει στο ξεκίνημα μιας καλής προσπάθειας, έχουμε πάλι τα βιβλία στα τσουβάλια! Ποιος αναλαμβάνει αυτή την ευθύνη; Εσύ προσωπικά, δήμαρχε, ή κάποιοι, ολέθριοι για την περίπτωση, σύμβουλοί σου;
Δήμαρχε, το να αναγνωρίσεις ένα λάθος δεν είναι ήττα. Είναι αρετή.
Από τη μόνιμη στήλη του Γ. Ζωγραφάκη στην εφημερίδα της Χαλκιδικής «Εβδομαδιαία»
Αναρτήθηκε από ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου