Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014
Κυριακή 23 Μαρτίου - Όρος Κάκαβος (κυκλική πορεία από Μ.Παναγιά)
Η εξόρμηση θα πραγματοποιηθεί στο όρος Κάκαβος , ένας μικρός ορεινός όγκος στα ΒΑ της Χαλκιδικής ,που διαφυλάσσει μια μοναδική βιοποικιλότητα. Το βουνό χαρακτηρίζεται από πολλούς οικότοπους που περιλαμβάνει ψηλή μεσογειακή μακία, ένα από τα ομορφότερα μεικτά πλατύφυλλα δάση της Ελλάδας, χαράδρες και ποτάμια με καταρράκτες. Τα υψόμετρα δεν ξεπερνάνε τα 850 μέτρα το βουνό αποτελεί στην ουσία ένα δαιδαλώδες σχηματισμό από δεκάδες λόφους μέσα στους οποίους ζούνε σπάνια, απειλούμενα είδη.
Στην περιοχή διακρίνονται τρεις δασικοί οικότοποι. Τα δάση φυλλοβόλων πλατύφυλλων με διάφορα είδη δρυός, καστανιές, οστρυές, φιλύρες, κότινους και οξυές με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τα αρχέγονα δάση από αιωνόβιες μεγάλες δρυς και οξιές που σπανίζουν στην υπόλοιπη Ελλάδα. Τα δάση αείφυλλων-σκληρόφυλλων πλατύφυλλων και τα παραποτάμια δάση.
Η διαδρομή είναι κυκλική .Ξεκινάει και καταλήγει στο χωριό Μεγάλη Παναγία της ΒΑ Χαλκιδικής στους πρόποδες του Όρους Κάκαβος. Ξεκινώντας από την πλατεία του χωριού, αρχίζουμε να ...
ανηφορίζουμε προς το βουνό μέσα από τα στενά σοκάκια του χωριού. Προσπερνώντας τα τελευταία σπίτια του χωριού , μπαίνουμε αρχικά σε δασικό δρόμο για περίπου 1χλμ, μέχρι να μπούμε στο μονοπάτι που ξεκινάει μέσα από δασάκι με κωνοφόρα. Στην πορεία η βλάστηση σταδιακά αλλάζει σε φυλλοβόλα . Κινούμαστε στο μονοπάτι και προσπερνάμε σε ορισμένα σημεία κάθετα δασικούς δρόμους. Μετά από άλλα 5,5 χλμ χωρίς να έχουμε συναντήσει ιδιαίτερες δυσκολίες, κατηφορίζουμε για άλλο 1χλμ μέσα από πανέμορφο δάσος Οξιάς ως τη θέση Σκουριές .Από εδώ αφήνουμε το μονοπάτι και κινούμαστε σε δασικό δρόμο για άλλα 3χλμ στο ίδιο υψόμετρο μέχρι να μπούμε και πάλι σε πανέμορφο μονοπάτι για 1 χλμ .
Έχοντας διανύσει μέχρι εδώ 11χλμ θα υπάρχει η δυνατότητα να γίνει μια ομάδα που θα κατέβει στο χωριό αποφεύγοντας τα ‘’δύσκολα’’ σημεία και διανύοντας μικρότερη απόσταση . Η ομάδα που θα συνεχίσει ,λίγο αργότερα θα αρχίσει να ‘’χάνει ύψος’’ ,αρχικά σταδιακά και μετά με έντονη κατηφορική κλίση, ξαναμπαίνοντας σε πυκνό δάσος με κατεύθυνση τον Καρατζά λάκκο. Εκεί αφήνουμε και πάλι το μονοπάτι και κινούμαστε για 1,5χλμ σε δασικό δρόμο. Η υψομετρική διαφορά που χάθηκε πριν τώρα πρέπει να ανακτηθεί . Μπαίνουμε πάλι σε μονοπάτι, που είναι και το δυσκολότερο σημείο με την ποιο έντονη κλίση(400m υψομετρικής σε 1,4 χλμ απόσταση). Αφού ανέβουμε την απότομη ανηφόρα τα πράματα γίνονται ευκολότερα. Από εδώ μας χωρίζουν μέχρι τη Μ.Παναγία 6χλμ δασικού δρόμου και μονοπατιού χωρίς ανηφορικές κλίσεις. Στο σημείο αυτό υπάρχει και η επιλογή να προστεθούν άλλα 2,5χλμ μονοπατιού που αξίζει να περάσουμε από εκεί, κάνοντας μια μικρή παράκαμψη. Αυτό θα αποφασιστεί αν θα γίνει από τους αρχηγούς της ανάβασης κρίνοντας από τον ρυθμό και την διάθεση της ομάδας μέχρι εκεί.
Η ανάβαση θα πραγματοποιηθεί από κοινού με την ΟΑΛΘ, ΦΟΣ Σταυρού και άλλους ορειβατικούς συλλόγους.
Κατά την διάρκεια της διαδρομής θα συναντήσει πηγή στο 15χλμ μόνο η ομάδα που θα ακολουθήσει την μεγάλη διαδρομή, γι αυτό το λόγο οι συμμετέχοντες θα πρέπει να έχουν μαζί τους τουλάχιστον 1 λίτρο νερό. Επιπλέον απαραίτητο είναι ένα ελαφρύ σνακ για αναπλήρωση ενέργειας καθώς η διαδρομή είναι πολύωρη.
Όπως σε κάθε διαδρομή για την ασφάλεια τους οι πεζοπόροι υποχρεούνται να φέρουν μαζί τους σε κατάλληλο για διαδρομές στο βουνό σακίδιο τα παρακάτω υλικά: αδιάβροχο, σκούφο, γάντια, φακό κεφαλής, υδροδοχείο πλήρες , ατομικό φαρμακείο, σφυρίχτρα, fleece ζακέτα η άλλο ζεστό ρούχο η μπουφάν για τις στάσεις . Υποδήματα κατάλληλα για κίνηση σε ορεινό πεδίο είναι υποχρεωτικά.
Η διαδρομή στην θέση Σκουριές περνάει δίπλα από τις εγκαταστάσεις εξόρυξης χωρίς να διέρχεται μέσα από αυτές, δίνοντας μας όμως μια καλή εικόνα του «έργου» που συντελείται. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η εξόρμηση δεν θα είναι από τις τελευταίες ευκαιρίες που μας απομένουν για να απολαύσουμε το πανέμορφο (και μέχρι προσφάτως ξεχασμένο) δάσος του Κακάβου , που εξαφανίζεται μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο προς χάρη της “χρυσής ανάπτυξης” …
Συνάντηση: 7:30, Τσιμισκή με Καρόλου Ντηλ
Κύρια ομάδα:
Διάρκεια διαδρομής περίπου 6 ώρες.
Συνολική υψομετρική: 900m (η 1100m)
Μήκος διαδρομής : 22,5χλμ (η 25χλμ)
Δυσκολία Β
Δευτερεύων ομάδα: Διάρκεια διαδρομής 4 ώρες
Συνολική υψομετρική: 600m
Μήκος διαδρομής : 16χλμ
Δυσκολία Α
Αρχηγοί:
Νίκος Κοντός
Κουτσιονικόλας Κων/νος
(Σαχπαζίδης Άρης)
Η εξόρμηση πραγματοποιείται κατόπιν αίτησης πολλών μελών που θέλησαν να γνωρίσουν από κοντά την ευαίσθητη αυτή περιοχή.
Η δραστηριότητα είναι καθαρά φυσιολατρική-πεζοπορική και δεν επιτρέπεται σε κανένα μέλος του Συλλόγου, με κανένα τρόπο να προσδώσει πολιτικό ή κομματικό χαρακτήρα στην εκδήλωση αυτή ( πχ. πανό, συνθήματα κ.α.).
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014
Ενας μελλοθάνατος μικρός παράδεισος #skouries#
Στην καρδιά του Κάκκαβου, δίπλα ακριβώς από τις εγκαταστάσεις της «Ελντοράντο», βρίσκεται το κτήμα του Γ. Καλύβα, ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να ξεπουλήσει στους χρυσοθήρες την ομορφιά που κληρονόμησε, δίνοντας καθημερινά τη μάχη για να διασώσει όχι την περιουσία του αλλά το δάσος και το βουνό.
Στην καρδιά του Κάκκαβου, δίπλα ακριβώς από τις εγκαταστάσεις της «Ελντοράντο», βρίσκεται το κτήμα του Γ. Καλύβα, ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να ξεπουλήσει στους χρυσοθήρες την ομορφιά που κληρονόμησε, δίνοντας καθημερινά τη μάχη για να διασώσει όχι την περιουσία του αλλά το δάσος και το βουνό.
→«Ο,τι συμμαχεί με τη ζωή -το νερό κι ο αέρας- είναι εχθρός της εταιρείας»
→«Αν υποχωρήσουμε από τον αγώνα, τα πάντα γύρω θα καταστραφούν: βάζουν γεωτρήσεις παντού ώστε να αποστραγγίσουν το βουνό. Τα φυτά θα πεθάνουν από λειψυδρία και όλα τα ζώα θα πνιγούν από τη σκόνη»
Της Ντίνας Δασκαλοπούλου – Φωτ.: Κώστας Νταντάμης - Εφημερίδα Συντακτών
Για να τον συναντήσεις χρειάζεται υπομονή κι αντοχή: ο δρόμος που οδηγεί στο καλύβι του περνάει πια δίπλα από τις εγκαταστάσεις της «Ελντοράντο». Κι έτσι ο ίδιος κι οι φίλοι του –που δεν αντέχουν να βλέπουν το βουνό τους να ξεκοιλιάζεται καθημερινά- πηγαίνουν μέχρι το μικρό σπιτάκι του από τους δασικούς δρόμους.
Μικρά, φιδογυριστά μονοπάτια που σε οδηγούν όλο και πιο βαθιά στην καρδιά του Κάκκαβου. Λακκούβες και νεροφαγώματα, ομίχλη και βροχή, λάσπες κι απότομες στροφές – δεν είναι εύκολο να φτάσεις στο καλύβι του Καλύβα. Λένε όμως όλοι πως αξίζει τον κόπο.
Οχι μονάχα γιατί ...
είναι μια φιγούρα που μοιάζει λες και δραπέτευσε από αγιογραφίες του Πανσέληνου. Ούτε γιατί έχει μια φωνή βαθιά και γαλήνια, τραγουδιστή κάποιες στιγμές σαν του Μπακιρτζή. Ούτε γιατί σε καλοδέχεται χαμογελώντας συνεχώς μες στον Ι.Χ. παράδεισό του. Ούτε καν για αυτόν τον ίδιο τον μικρούλη του παράδεισο: τις οξιές, τις δρυς και τα έλατα, τις κερασιές, τις καστανιές και τα πλατάνια.
Αλλά πιο πολύ γιατί ο Γιώργος Καλύβας είναι η προσωποποίηση του ανθρώπου που αντιστέκεται: το κτήμα του βρίσκεται καταμεσής μιας τεράστιας έκτασης που ανήκει στην «Ελντοράντο». Η εταιρεία προσπάθησε πολύ να αγοράσει και τη δική του έκταση. Ο Γιώργος αρνήθηκε. Κι επιμένει καθημερινά να δίνει τη μάχη για να διασώσει την ομορφιά που κληρονόμησε.
Μας υποδέχεται λοιπόν στο σπίτι του με τα χέρια διάπλατα ανοιχτά. Μοσχοβολάει το νοτισμένο χώμα κι αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι να ζεις καθημερινά μέσα σε μια μελλοθάνατη ομορφιά. «Είμαι 59 χρονών κι έμεινα πρώτη φορά εδώ το ‘81», λέει ο Γιώργος.
«Επέλεξα να ζήσω στο χωράφι του παππού μου και να καλλιεργήσω τη γη και να φτιάξω μελίσσια. Το σπίτι δεν έχει ρεύμα ούτε τηλέφωνο. Δεν θα μπορούσα να εγκαταλείψω το δάσος για όλα τα χρήματα του κόσμου. Γι’ αυτό έφαγα πρώτος το δεκανίκι από τα ΜΑΤ, όταν άρχισαν να λειτουργούν σαν στρατός. Γι’ αυτό καθημερινά έχω διαπληκτισμούς με τους σεκιουριτάδες της εταιρείας. Μια μέρα έκοψαν κατά λάθος ένα από τα δέντρα μου. Τι να τα κάνω τα λεφτά τους; Αν υποχωρήσουμε από αυτόν τον αγώνα, τα πάντα γύρω θα καταστραφούν: βάζουν γεωτρήσεις παντού ώστε να αποστραγγίσουν το βουνό. Πάνω από 3.000 τόνοι σκόνης θα βγαίνουν κάθε ώρα. Τα φυτά θα πεθάνουν από λειψυδρία και όλα τα ζώα θα πνιγούν από τη σκόνη. Ο,τι συμμαχεί με τη ζωή -το νερό κι ο αέρας- είναι εχθρός της εταιρείας. Ακόμα κι αν εγώ φυλάω τα στρέμματα του παππού μου ως κόρη οφθαλμού, δεν έχει νόημα. Σ’ έναν κατάξερο τόπο θα ζήσουν τα δικά μου φυτά; Αποκλείεται».
Το παράξενο βουνό
Παρ’ όλο που βρισκόμαστε μόλις στα 300 μέτρα υψόμετρο, η βλάστηση γύρω μας θυμίζει ψηλό βουνό, όπως και τα ζώα που ζουν εδώ. Είναι ένα ιδιαίτερο φαινόμενο που οφείλεται στο μικροκλίμα του Κάκκαβου. Δασολόγοι από όλο τον κόσμο μελετούν αυτή την παραξενιά του βουνού που η ελληνική κυβέρνηση έδωσε βορά στους χρυσοθήρες.
Ωστόσο, υπάρχουν τμήματα του βουνού που ανήκουν σε μονές του Αγίου Ορους κι άλλα που ανήκουν σε οικογένειες. Οι περισσότεροι ντόπιοι έχουν πουλήσει τα χωράφια τους ήδη από την εποχή της TVX – περίπου 500 στρέμματα γης.
«Κι εμένα μου έδιναν τότε οι Καναδοί 50 εκατομμύρια για να πουλήσω αυτά τα 8,5 στρέμματα. Δεν το έκανα και μου πρόσφεραν 70. Δεν είναι θέμα τιμής, τους έλεγα και δεν το καταλάβαιναν», λέει ο Γιώργος. «Δεν τα θέλουν τα χωράφια μας για να σπείρουν ραπανάκια, αλλά για να καταστρέψουν ό,τι ζωντανό. Ο ύστερος καπιταλισμός τρώει τον εαυτό του, τη βιόσφαιρά του».
Το κτήμα του Γιώργου μπορεί να βρίσκεται έξω από τα περίπου 1.000 στρέμματα που χρειάζεται η εταιρεία εξόρυξης για να προχωρήσει, είναι όμως ακριβώς στο όριο. Μόλις στο ένα μέτρο από τις καστανιές του Καλύβα θα χτιστεί το φράγμα απόθεσης: 150 μέτρα ύψος θα έχει η δεξαμενή που θα χτιστεί από στείρα υλικά του μεταλλείου και θα δεχτεί συνολικά 33 εκατομμύρια τόνους αποβλήτων!
«Βρισκόμαστε στην καρδιά του δάσους, που βρίσκεται στην καρδιά όλων των χωριών», μου λέει ο Γιώργος. «Μας λένε διάφοροι για ανάπτυξη και μας φέρνουν παράδειγμα την Αυστραλία, εκεί όπου τα μεταλλεία απέχουν εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα από κατοικημένες περιοχές. Εδώ είμαστε μια πεδισιά τόπος: από το χωριό μου σε ευθεία γραμμή το open pit απέχει δύο χιλιόμετρα κι από το χωράφι μου το φράγμα 500 μέτρα. Αλλά, ακόμα κι αν παραβλέψουμε εμάς τους ανθρώπους, ποιος παίρνει την ευθύνη για το βουνό; Η ζωή του Κάκκαβου αλλάζει καθημερινά δραματικά. Τα αγριογούρουνα έχουν χάσει το ενδιαίτημά τους και κατεβαίνουν στο χωράφι μου. Τι θα απογίνουν όλα αυτά τα ζωντανά; Πού θα πάνε όλα αυτά τα πουλιά; Κάποια στιγμή η εταιρεία θα προχωρήσει σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις. Αν δεν συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, αν δεν κερδίσουμε, εδώ θα γίνει έρημος».
……………………………………………………………………….
Το «Χρυσό Δάσος»
Η ζωή κι η καθημερινή μάχη του Γιώργου Καλύβα έγιναν ντοκιμαντέρ. Το «Χρυσό Δάσος» του Στρατή Βογιατζή κάνει πρεμιέρα το Σάββατο στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης και, όπως έγραψε ο Κώστας Γαβράς, είναι «ένα ποιητικό φιλμ για μια τραγωδία που με άγγιξε πολύ». Το ντοκιμαντέρ είναι μια παραγωγή τού «The Caravan Project – Ενας Αλλος Κόσμος Είναι Εδώ» (www.anotherworldishere.com): Από το 2011 μια ομάδα καλλιτεχνών και ερευνητών διασχίζουν τη χώρα μ’ ένα αυτοκινούμενο όχημα και καταγράφουν ιστορίες που φωτίζουν μια «άλλη» Ελλάδα, εκείνη των ανθρώπων που έχουν τη δύναμη να εμπνεύσουν και να λειτουργήσουν μεταμορφωτικά.
* Προβολές: Αίθουσα «Τόνια Μαρκετάκη», στο λιμάνι το Σάββατο, 17.30 & στην αίθουσα «Τζων Κασσαβέτης» στο λιμάνι τη Δευτέρα, 13.00.
……………………………………………………………………………
Λήψη DNA σε κλίμα τρομοκρατίας
→Τέσσερις κάτοικοι φοβήθηκαν την κατηγορία της απείθειας και έδωσαν γενετικό υλικό
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Υπό τον φόβο της απαγγελίας νέας κατηγορίας, για απείθεια αυτή τη φορά, τέσσερις κάτοικοι της βορειοανατολικής Χαλκιδικής που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις κατά των εξορύξεων αναγκάστηκαν χθες να δώσουν δείγμα γενετικού υλικού στις διωκτικές αρχές, απεμπολώντας το δικαίωμά τους για προσφυγή στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών.
Οι δικηγόροι των «υπόπτων» που θέλησαν χθες να πάρουν αναστολή εκτέλεσης της διάταξης που εκδόθηκε εν όψει της προσφυγής στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο διαπίστωσαν ότι η ανακρίτρια απουσίαζε. Κατόπιν αυτού, ενημέρωσαν τους εντολείς τους ότι ενδέχεται να κατηγορηθούν για το αδίκημα της απείθειας σε περίπτωση που δεν δώσουν δείγμα DNA και τελικά τέσσερις από αυτούς κάμφθηκαν και υπαναχώρησαν. Οι υπόλοιποι, ωστόσο, αποφάσισαν να μη δώσουν γενετικό υλικό, παρά τη διάταξη, περιμένοντας να κριθεί το θέμα από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών.
Συνολικά 27 πολίτες είναι κατηγορούμενοι για τα επεισόδια στον Λάκκο Καρατζά στις 12/5/2013. Οι περισσότεροι κατέθεσαν προσφυγή ζητώντας την ακύρωση της διάταξης της ανακρίτριας να υποβληθούν σε λήψη δείγματος DNA για άλλη υπόθεση, αυτήν της επίθεσης στο εργοτάξιο της εταιρείας στις Σκουριές, που είχε γίνει τρεις μήνες νωρίτερα, στις 17/2/2013.
Η απόφαση της ανακρίτριας έχει προκαλέσει εύλογα ερωτήματα στους νομικούς κύκλους, όπου ήδη το θέμα σχολιάζεται έντονα, διότι, όπως συζητείται, επιχειρείται εμμέσως πλην σαφώς μία συνένωση δύο διαφορετικών δικογραφιών με επέκταση της δίωξης για δύο διαφορετικές υποθέσεις.
«Για να κληθεί κάποιος να καταθέσει δείγμα DNA πρέπει να υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για την ενοχή του, κάτι που δεν υπάρχει σε αυτή την περίπτωση. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές υποθέσεις, για τις οποίες σχηματίστηκαν δύο εντελώς διαφορετικές δικογραφίες. Εως τώρα δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ τους, καθώς από την έρευνα δεν έχουν προκύψει τέτοια στοιχεία. Αλλά με τη διάταξη της ανακρίτριας επιχειρείται να γίνει ακριβώς αυτή η σύνδεση και μάλιστα χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως ενοχοποιητική ένδειξη για τους 27 του Λάκκου Καρατζά. Φαίνεται ότι με την ίδια ευκολία που η Αστυνομία κατηγορεί κατοίκους για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, μπορεί να συνδεθούν οι δύο υποθέσεις και να προκύψει μια μεγάλη εγκληματική οργάνωση» σχολιάζει στην «Εφ.Συν.» ο δικηγόρος Γιώργος Κυρίτσης.
Ν.Φωτ.
http://antigoldgr.org/
Στην καρδιά του Κάκκαβου, δίπλα ακριβώς από τις εγκαταστάσεις της «Ελντοράντο», βρίσκεται το κτήμα του Γ. Καλύβα, ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να ξεπουλήσει στους χρυσοθήρες την ομορφιά που κληρονόμησε, δίνοντας καθημερινά τη μάχη για να διασώσει όχι την περιουσία του αλλά το δάσος και το βουνό.
→«Ο,τι συμμαχεί με τη ζωή -το νερό κι ο αέρας- είναι εχθρός της εταιρείας»
→«Αν υποχωρήσουμε από τον αγώνα, τα πάντα γύρω θα καταστραφούν: βάζουν γεωτρήσεις παντού ώστε να αποστραγγίσουν το βουνό. Τα φυτά θα πεθάνουν από λειψυδρία και όλα τα ζώα θα πνιγούν από τη σκόνη»
Της Ντίνας Δασκαλοπούλου – Φωτ.: Κώστας Νταντάμης - Εφημερίδα Συντακτών
Για να τον συναντήσεις χρειάζεται υπομονή κι αντοχή: ο δρόμος που οδηγεί στο καλύβι του περνάει πια δίπλα από τις εγκαταστάσεις της «Ελντοράντο». Κι έτσι ο ίδιος κι οι φίλοι του –που δεν αντέχουν να βλέπουν το βουνό τους να ξεκοιλιάζεται καθημερινά- πηγαίνουν μέχρι το μικρό σπιτάκι του από τους δασικούς δρόμους.
Μικρά, φιδογυριστά μονοπάτια που σε οδηγούν όλο και πιο βαθιά στην καρδιά του Κάκκαβου. Λακκούβες και νεροφαγώματα, ομίχλη και βροχή, λάσπες κι απότομες στροφές – δεν είναι εύκολο να φτάσεις στο καλύβι του Καλύβα. Λένε όμως όλοι πως αξίζει τον κόπο.
Οχι μονάχα γιατί ...
είναι μια φιγούρα που μοιάζει λες και δραπέτευσε από αγιογραφίες του Πανσέληνου. Ούτε γιατί έχει μια φωνή βαθιά και γαλήνια, τραγουδιστή κάποιες στιγμές σαν του Μπακιρτζή. Ούτε γιατί σε καλοδέχεται χαμογελώντας συνεχώς μες στον Ι.Χ. παράδεισό του. Ούτε καν για αυτόν τον ίδιο τον μικρούλη του παράδεισο: τις οξιές, τις δρυς και τα έλατα, τις κερασιές, τις καστανιές και τα πλατάνια.
Αλλά πιο πολύ γιατί ο Γιώργος Καλύβας είναι η προσωποποίηση του ανθρώπου που αντιστέκεται: το κτήμα του βρίσκεται καταμεσής μιας τεράστιας έκτασης που ανήκει στην «Ελντοράντο». Η εταιρεία προσπάθησε πολύ να αγοράσει και τη δική του έκταση. Ο Γιώργος αρνήθηκε. Κι επιμένει καθημερινά να δίνει τη μάχη για να διασώσει την ομορφιά που κληρονόμησε.
Μας υποδέχεται λοιπόν στο σπίτι του με τα χέρια διάπλατα ανοιχτά. Μοσχοβολάει το νοτισμένο χώμα κι αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι να ζεις καθημερινά μέσα σε μια μελλοθάνατη ομορφιά. «Είμαι 59 χρονών κι έμεινα πρώτη φορά εδώ το ‘81», λέει ο Γιώργος.
«Επέλεξα να ζήσω στο χωράφι του παππού μου και να καλλιεργήσω τη γη και να φτιάξω μελίσσια. Το σπίτι δεν έχει ρεύμα ούτε τηλέφωνο. Δεν θα μπορούσα να εγκαταλείψω το δάσος για όλα τα χρήματα του κόσμου. Γι’ αυτό έφαγα πρώτος το δεκανίκι από τα ΜΑΤ, όταν άρχισαν να λειτουργούν σαν στρατός. Γι’ αυτό καθημερινά έχω διαπληκτισμούς με τους σεκιουριτάδες της εταιρείας. Μια μέρα έκοψαν κατά λάθος ένα από τα δέντρα μου. Τι να τα κάνω τα λεφτά τους; Αν υποχωρήσουμε από αυτόν τον αγώνα, τα πάντα γύρω θα καταστραφούν: βάζουν γεωτρήσεις παντού ώστε να αποστραγγίσουν το βουνό. Πάνω από 3.000 τόνοι σκόνης θα βγαίνουν κάθε ώρα. Τα φυτά θα πεθάνουν από λειψυδρία και όλα τα ζώα θα πνιγούν από τη σκόνη. Ο,τι συμμαχεί με τη ζωή -το νερό κι ο αέρας- είναι εχθρός της εταιρείας. Ακόμα κι αν εγώ φυλάω τα στρέμματα του παππού μου ως κόρη οφθαλμού, δεν έχει νόημα. Σ’ έναν κατάξερο τόπο θα ζήσουν τα δικά μου φυτά; Αποκλείεται».
Το παράξενο βουνό
Παρ’ όλο που βρισκόμαστε μόλις στα 300 μέτρα υψόμετρο, η βλάστηση γύρω μας θυμίζει ψηλό βουνό, όπως και τα ζώα που ζουν εδώ. Είναι ένα ιδιαίτερο φαινόμενο που οφείλεται στο μικροκλίμα του Κάκκαβου. Δασολόγοι από όλο τον κόσμο μελετούν αυτή την παραξενιά του βουνού που η ελληνική κυβέρνηση έδωσε βορά στους χρυσοθήρες.
Ωστόσο, υπάρχουν τμήματα του βουνού που ανήκουν σε μονές του Αγίου Ορους κι άλλα που ανήκουν σε οικογένειες. Οι περισσότεροι ντόπιοι έχουν πουλήσει τα χωράφια τους ήδη από την εποχή της TVX – περίπου 500 στρέμματα γης.
«Κι εμένα μου έδιναν τότε οι Καναδοί 50 εκατομμύρια για να πουλήσω αυτά τα 8,5 στρέμματα. Δεν το έκανα και μου πρόσφεραν 70. Δεν είναι θέμα τιμής, τους έλεγα και δεν το καταλάβαιναν», λέει ο Γιώργος. «Δεν τα θέλουν τα χωράφια μας για να σπείρουν ραπανάκια, αλλά για να καταστρέψουν ό,τι ζωντανό. Ο ύστερος καπιταλισμός τρώει τον εαυτό του, τη βιόσφαιρά του».
Το κτήμα του Γιώργου μπορεί να βρίσκεται έξω από τα περίπου 1.000 στρέμματα που χρειάζεται η εταιρεία εξόρυξης για να προχωρήσει, είναι όμως ακριβώς στο όριο. Μόλις στο ένα μέτρο από τις καστανιές του Καλύβα θα χτιστεί το φράγμα απόθεσης: 150 μέτρα ύψος θα έχει η δεξαμενή που θα χτιστεί από στείρα υλικά του μεταλλείου και θα δεχτεί συνολικά 33 εκατομμύρια τόνους αποβλήτων!
«Βρισκόμαστε στην καρδιά του δάσους, που βρίσκεται στην καρδιά όλων των χωριών», μου λέει ο Γιώργος. «Μας λένε διάφοροι για ανάπτυξη και μας φέρνουν παράδειγμα την Αυστραλία, εκεί όπου τα μεταλλεία απέχουν εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα από κατοικημένες περιοχές. Εδώ είμαστε μια πεδισιά τόπος: από το χωριό μου σε ευθεία γραμμή το open pit απέχει δύο χιλιόμετρα κι από το χωράφι μου το φράγμα 500 μέτρα. Αλλά, ακόμα κι αν παραβλέψουμε εμάς τους ανθρώπους, ποιος παίρνει την ευθύνη για το βουνό; Η ζωή του Κάκκαβου αλλάζει καθημερινά δραματικά. Τα αγριογούρουνα έχουν χάσει το ενδιαίτημά τους και κατεβαίνουν στο χωράφι μου. Τι θα απογίνουν όλα αυτά τα ζωντανά; Πού θα πάνε όλα αυτά τα πουλιά; Κάποια στιγμή η εταιρεία θα προχωρήσει σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις. Αν δεν συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, αν δεν κερδίσουμε, εδώ θα γίνει έρημος».
……………………………………………………………………….
Το «Χρυσό Δάσος»
Η ζωή κι η καθημερινή μάχη του Γιώργου Καλύβα έγιναν ντοκιμαντέρ. Το «Χρυσό Δάσος» του Στρατή Βογιατζή κάνει πρεμιέρα το Σάββατο στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης και, όπως έγραψε ο Κώστας Γαβράς, είναι «ένα ποιητικό φιλμ για μια τραγωδία που με άγγιξε πολύ». Το ντοκιμαντέρ είναι μια παραγωγή τού «The Caravan Project – Ενας Αλλος Κόσμος Είναι Εδώ» (www.anotherworldishere.com): Από το 2011 μια ομάδα καλλιτεχνών και ερευνητών διασχίζουν τη χώρα μ’ ένα αυτοκινούμενο όχημα και καταγράφουν ιστορίες που φωτίζουν μια «άλλη» Ελλάδα, εκείνη των ανθρώπων που έχουν τη δύναμη να εμπνεύσουν και να λειτουργήσουν μεταμορφωτικά.
* Προβολές: Αίθουσα «Τόνια Μαρκετάκη», στο λιμάνι το Σάββατο, 17.30 & στην αίθουσα «Τζων Κασσαβέτης» στο λιμάνι τη Δευτέρα, 13.00.
……………………………………………………………………………
Λήψη DNA σε κλίμα τρομοκρατίας
→Τέσσερις κάτοικοι φοβήθηκαν την κατηγορία της απείθειας και έδωσαν γενετικό υλικό
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Υπό τον φόβο της απαγγελίας νέας κατηγορίας, για απείθεια αυτή τη φορά, τέσσερις κάτοικοι της βορειοανατολικής Χαλκιδικής που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις κατά των εξορύξεων αναγκάστηκαν χθες να δώσουν δείγμα γενετικού υλικού στις διωκτικές αρχές, απεμπολώντας το δικαίωμά τους για προσφυγή στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών.
Οι δικηγόροι των «υπόπτων» που θέλησαν χθες να πάρουν αναστολή εκτέλεσης της διάταξης που εκδόθηκε εν όψει της προσφυγής στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο διαπίστωσαν ότι η ανακρίτρια απουσίαζε. Κατόπιν αυτού, ενημέρωσαν τους εντολείς τους ότι ενδέχεται να κατηγορηθούν για το αδίκημα της απείθειας σε περίπτωση που δεν δώσουν δείγμα DNA και τελικά τέσσερις από αυτούς κάμφθηκαν και υπαναχώρησαν. Οι υπόλοιποι, ωστόσο, αποφάσισαν να μη δώσουν γενετικό υλικό, παρά τη διάταξη, περιμένοντας να κριθεί το θέμα από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών.
Συνολικά 27 πολίτες είναι κατηγορούμενοι για τα επεισόδια στον Λάκκο Καρατζά στις 12/5/2013. Οι περισσότεροι κατέθεσαν προσφυγή ζητώντας την ακύρωση της διάταξης της ανακρίτριας να υποβληθούν σε λήψη δείγματος DNA για άλλη υπόθεση, αυτήν της επίθεσης στο εργοτάξιο της εταιρείας στις Σκουριές, που είχε γίνει τρεις μήνες νωρίτερα, στις 17/2/2013.
Η απόφαση της ανακρίτριας έχει προκαλέσει εύλογα ερωτήματα στους νομικούς κύκλους, όπου ήδη το θέμα σχολιάζεται έντονα, διότι, όπως συζητείται, επιχειρείται εμμέσως πλην σαφώς μία συνένωση δύο διαφορετικών δικογραφιών με επέκταση της δίωξης για δύο διαφορετικές υποθέσεις.
«Για να κληθεί κάποιος να καταθέσει δείγμα DNA πρέπει να υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για την ενοχή του, κάτι που δεν υπάρχει σε αυτή την περίπτωση. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές υποθέσεις, για τις οποίες σχηματίστηκαν δύο εντελώς διαφορετικές δικογραφίες. Εως τώρα δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ τους, καθώς από την έρευνα δεν έχουν προκύψει τέτοια στοιχεία. Αλλά με τη διάταξη της ανακρίτριας επιχειρείται να γίνει ακριβώς αυτή η σύνδεση και μάλιστα χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως ενοχοποιητική ένδειξη για τους 27 του Λάκκου Καρατζά. Φαίνεται ότι με την ίδια ευκολία που η Αστυνομία κατηγορεί κατοίκους για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, μπορεί να συνδεθούν οι δύο υποθέσεις και να προκύψει μια μεγάλη εγκληματική οργάνωση» σχολιάζει στην «Εφ.Συν.» ο δικηγόρος Γιώργος Κυρίτσης.
Ν.Φωτ.
http://antigoldgr.org/
Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014
Προβολές του ντοκυμαντέρ «Σταγώνες» στη Βόρειο Χαλκιδική
Το νερό είναι το πιο πολύτιμο αγαθό, το ίδιο το συστατικό της ζωής, εμείς οι ίδιοι και ό,τι μας περιβάλει. Είναι, επίσης, μια πηγή ζωής που δεν είναι ανεξάντλητη και γι’ αυτό απαιτείται οικονομία στη χρήση του και ισότητα στο μοίρασμά του. Το γεγονός ότι αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ίδιας της ζωής το καθιστά μια “εξαιρετική” ευκαιρία ευκαιριακού πλουτισμού για τους λίγους που θα καταφέρουν να το ελέγξουν. Η αστικοποίηση και η εκβιομηχάνιση έχουν θέσει πρόσθετους κινδύνους για το νερό: δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις οριστικής καταστροφής των υδάτινων πόρων και επισφάλειας της δημόσιας υγείας γι’ αυτό το λόγο.
Η πρώτη πανελλαδική προβολή του ντοκιμαντέρ θα γίνει ...
στην Μ. Παναγιά στις 8/3/2014 στο Δημοτικό θέατρο.
Θα ακολουθήσουν προβολές και στα υπόλοιπα χωριά της περιοχής:
8/3/14 Σάββατο, Μεγάλη Παναγία (Δημ. Θέατρο), 19:00 ΠΡΕΜΙΕΡΑ
9/3/14 Κυριακή, Αμμουλιανή (Πιτσαρία Γιώργος), 12:00
9/3/14 Κυριακή, Νέα Ρόδα (Καφέ Ξέρξης), 19:00
10/3/14 Δευτέρα, Ιερισσός (Πολιτιστικός Σύλλογος ΚΛΕΙΓΕΝΗΣ), 18:30
16/3/14 Κυριακή, Σταυρός (Πολιτιστικός Σύλλογος Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ), 29:00
18/3/14 Τρίτη, Ουρανούπολη (Καφέ HEAVEN DOORS), 19;00
Το ντοκιμαντέρ είναι αφιερωμένο στην Β.Α Χαλκιδική λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει στο νερό από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες στην περιοχή.
http://antigoldgr.org/blog/2014/03/02/stagwnes-provoles/
Η πρώτη πανελλαδική προβολή του ντοκιμαντέρ θα γίνει ...
στην Μ. Παναγιά στις 8/3/2014 στο Δημοτικό θέατρο.
Θα ακολουθήσουν προβολές και στα υπόλοιπα χωριά της περιοχής:
8/3/14 Σάββατο, Μεγάλη Παναγία (Δημ. Θέατρο), 19:00 ΠΡΕΜΙΕΡΑ
9/3/14 Κυριακή, Αμμουλιανή (Πιτσαρία Γιώργος), 12:00
9/3/14 Κυριακή, Νέα Ρόδα (Καφέ Ξέρξης), 19:00
10/3/14 Δευτέρα, Ιερισσός (Πολιτιστικός Σύλλογος ΚΛΕΙΓΕΝΗΣ), 18:30
16/3/14 Κυριακή, Σταυρός (Πολιτιστικός Σύλλογος Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ), 29:00
18/3/14 Τρίτη, Ουρανούπολη (Καφέ HEAVEN DOORS), 19;00
Το ντοκιμαντέρ είναι αφιερωμένο στην Β.Α Χαλκιδική λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει στο νερό από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες στην περιοχή.
http://antigoldgr.org/blog/2014/03/02/stagwnes-provoles/
Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2014
Σκουριές: Ο «μισθοφορικός ακτιβισμός» που είναι …πρόγραμμα εθελοντισμού της Ε.Ε.
Αντικειμενικά πρόκειται για το μεγαλύτερο φιάσκο μετά τα 11.000 likes που αγόρασε η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ από τη Ρωσία. Το «λαυράκι» που έβγαλαν οι Πωλητές Αριστοτέλη κυκλοφόρησε με χτυπητούς τίτλους όπως: «Eυρωπαϊκή ΜΚΟ στρατολογεί νέους ακτιβιστές επι πληρωμή για τις Σκουριές», «Μισθοφορικός ακτιβισμός στις Σκουριές» κ.λ.π. Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για κάποιες ΜΚΟ που καταβρόχθιζαν χρήματα του Δημοσίου ήταν η τέλεια ευκαιρία για μπόλικη λάσπη στον ανεμιστήρα. Το αποτέλεσμα ήταν ότι σήμερα η φοβερή «αποκάλυψη» του οργάνου προπαγάνδας της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ βρήκε θέση μέχρι και σε «σοβαρά» ειδησεογραφικά site, όπως το skai.gr,star.gr, iefimerida.gr και capital.gr.
Μα καλά, κανείς δε διάβασε την «είδηση» πριν τη δημοσιεύσει;
Μια Βελγική εθελοντική οργάνωση, η CATAPΑ, που ενδιαφέρεται για ζητήματα μεταλλείων και παγκοσμιοποίησης έβγαλε μια αγγελία για έναν (1) εθελοντή για πέντε (5) μήνες για να τη βοηθήσει να αναδείξει το πρόβλημα με τα μεταλλεία της ELDORADO GOLD στη Χαλκιδική. Η αγγελία βρίσκεται εδώ. Στην πρώτη κιόλας γραμμή διαβάζουμε ότι «η CATAPA αναζητεί έναν εθελοντή μέσω του προγράμματος EVS» που προφανώς κανείς δεν αναρωτήθηκε τι είναι.
Αντιγράφουμε λοιπόν από το portal europa.eu. Ναι, καλά διαβάσατε, το portal της Ευρωπαϊκής Ένωσης… Το EVS (European Voluntary Service) είναι ένα πρόγραμμα εθελοντισμού της Ε.Ε.!
Το πρόγραμμα EVS είναι μια συνεργασία μεταξύ δύο ή περισσότερων οργανώσεων. Αυτές οι οργανώσεις είναι υπεύθυνες για την εξεύρεση εθελοντών για το έργο τους. Οι εθελοντές συμμετέχουν στο EVS μέσω μιας «Αποστέλλουσας» Οργάνωσης της χώρας όπου ζουν και μιας Οργάνωσης Υποδοχής που υποδέχεται και τους φιλοξενεί κατά την περίοδο της υπηρεσίας τους.
Τα προγράμματα διαρκούν από 2 εβδομάδες μέχρι 12 μήνες και ως εθελοντής μπορείς να εργαστείς σε διάφορους τομείς όπως στον πολιτισμό, τη νεολαία, τον αθλητισμό, τα παιδιά, την πολιτιστική κληρονομιά, την τέχνη, τα ζώα, το περιβάλλον και την αναπτυξιακή συνεργασία. Στο τέλος της υπηρεσίας σου στο EVS, θα λάβεις ένα πιστοποιητικό που θα βεβαιώνει τη συμμετοχή σου και θα περιγράφει το πρόγραμμα σου – το Youthpass.
Θα λάβεις τα έξοδα στέγασης, φαγητού, ασφάλειας και χαρτζηλίκι. Το μόνο πράγμα που πιθανόν να χρειαστεί να πληρώσεις είναι ένα μικρό μέρος των εξόδων του ταξιδιού σου.
Ένα ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, πληρωμένο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα πλαίσια της ανάπτυξης του εθελοντισμού και της παροχής εμπειριών στους νέους.
Ένα ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ που σημαίνει ότι πληρώνονται μόνο τα έξοδα διαβίωσης στην ξένη χώρα, ενώ πιθανόν ο εθελοντής να πρέπει να πληρώσει και τμήμα του εισητηρίου του. Αυτά είναι τα περίφημα 636 ευρώ που θα δίνει η CATAPA για πέντε μήνες στον εθελοντή της για τις Σκουριές. Είναι τόσο πολλά τα λεφτά που από όσο γνωρίζουμε αυτός ο εθελοντής δεν έχει βρεθεί ακόμα.
Το πρόγραμμα αφορά τις Σκουριές γιατί, όσο περίεργο κι αν φαίνεται σε ορισμένους, η «υπόθεση Σκουριές» θέτει μια πλειάδα σοβαρών ζητημάτων – ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, καταστολή, περιβαλλοντική δικαιοσύνη, συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, ανταγωνισμός δραστηριοτήτων, πρόσβαση στους ορυκτούς πόρους και πολλά άλλα. Οι Σκουριές ΕΙΝΑΙ πρόβλημα της Ε.Ε. γιατί όλα αυτά ΕΙΝΑΙ προβλήματα της Ε.Ε.
Η CATAPA είναι η Οργάνωση Υποδοχής και η ελληνική EUROPEAN VILLAGE είναι η Αποστέλλουσα Οργάνωση. Όπως ο καθένας μπορεί να δει στη Βάση Δεδομένων Οργανώσεων EVS και οι δυο είναι πιστοποιημένες για να «τρέχουν» προγράμματα του EVS.
Όλα αυτά τα απέκρυψε ο Γκαιμπελικός μηχανισμός με το όνομα «Πωλητές Αριστοτέλη» και χρωμάτισε την «είδηση» με υπόνοιες για σκοτεινά συμφέροντα που προσπαθούν να χτυπήσουν την καλή εταιρεία ELDORADO, για ύπουλα κίνητρα και πακτωλό (!) χρημάτων που δίνεται από κάποια σκοτεινά κέντρα που θέλουν να χτυπήσουν την ανάπτυξη της χώρας κ.λ.π. Προσθέστε ότι θέλετε, φαντασία να υπάρχει και όλα μπορούν να χρησιμοποποιηθούν για να πλήξουν τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής.
Tη λέξη «εθελοντισμός» έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να την καταλάβουν. Για την«αλληλεγγύη» χρειάζονται λεξικό. Το «χωρίς χρήματα» είναι έξω από τις δυνατότητες αντίληψής τους. Χαιρόμαστε που δεν είμαστε σαν αυτούς.
Έχουμε την απαίτηση από τα site που δημοσίευσαν την ψευδή είδηση να δημοσιεύσουν και την αλήθεια.
Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014
Σαβ. 22/02, 11π.μ. – Συγκέντρωση στο Χοντρό Δέντρο
Το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου συμμετέχουμε στις πανευρωπαικές δράσεις ενάντια στη λεηλασία της Φύσης.
Με πρωτοβουλία των κινημάτων NO TAV ενάντια στην κατασκευή υπερταχείας σιδηροδρομικής γραμμής (Ιταλία) και ZAD ενάντια στην κατασκευή αεροδρομίου (Γαλλία) διοργανώνονται δράσεις σε όλη την Ευρώπη.
Στη Χαλκιδική συγκεντρωνόμαστε
στις 11 π.μ στο Χοντρό Δέντρο
Με αλληλεγγύη και συνεργασία μπορούμε να προστατέψουμε το περιβάλλον, τις ζωές μας και το μέλλον μας
Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014
Πωλείται ανάπτυξη στην Χαλκιδική σε τιμή ευκαιρίας. Προλάβετε!
Δασικοί δρόμοι μετατρέπονται σε λεωφόρους, και επιστρώνονται με στερεά απόβλητα από τα εργοτάξια του Μαδέμ Λάκκου και της Ολυμπιάδας.
Προκάτ κτίρια ( σαλοτραπεζαρία, τέσσερα δωμάτια, μπάνιο με μπιντέ κα.), που απαιτούν οικοδομική άδεια, επιχειρείται να μεταφερθούν παράνομα στο βουνό.
Μεγάλο μέρος του αρχέγονου δάσους του Κακκάβου αποψιλώνεται καθημερινά.
Επιτέλους, η χαβούζα αρχίζει να παίρνει μορφή!
Και μέσα σε όλα, ο δήμαρχος Eldorando είναι σαφής: μεταλλεία ή βαρβαρότητα!
«Γιατί, ας υποθέσουμε, ότι γίνεται το κακό και παίρνουν τον δήμο οι οικολογούντες τρομοκράτες. Την επόμενη μέρα 3000 αναρχικοί, Αντάρσυοι, Συριζαίοι θα ανέβουν στο βουνό και ΙΣΩΣ οι εργαζόμενοι κάψουν κανένα χωριό και έχουμε και θύματα»!!
Κυρά Δικαιοσύνη, ακούς τα κελεύσματα του δημάρχου; Μα, πού να ακούσεις, αφού εκτός από τυφλή είσαι και κουφή; Ο κύριος δήμαρχου ΟΛΟΥ του δήμου Αριστοτέλη δεν θα κατηγορηθεί, ότι παροτρύνει και υποθάλπει βίαια επεισόδια όντας αρχηγός εγκληματικής συμμορίας, ταραξίας κοινής ειρήνης;
Αν, λοιπόν, τα διλλήματα για τον κ. Πάχτα είναι μεταλλεία ή βαρβαρότητα… εμείς διαλέγουμε βαρβαρότητα!
Ας φύγει αυτός, η εταιρία και όλος ο συρφετός που τους ακολουθεί, κι εμείς θα μετατρέψουμε την βαρβαρότητα σε ελπίδα. Και για να γίνει αυτό, οι ιθαγενείς της Χαλκιδικής, που δε ξεγελιούνται με καθρεφτάκια και χάντρες θα ακολουθήσουν μέχρις τέλους το δρόμο που χάραξαν. Το δρόμο της αντίστασης, του αγώνα, της ανυπακοής!
Η αστυνομική καταστολή και η κρατική αυθαιρεσία, σαν τη σημερινή (19 Φεβρουαρίου ),που με περίσσιο ζήλο επέδειξαν τα όργανα της τάξης στην Μ. Παναγία, στη περιοχή Χοντρό Δέντρο δεν μας τρομάζουν. Γυναίκες χτυπημένες, αιμόφυρτες κατάχαμα και ένας καρδιοπαθής, λιπόθυμος να βρίσκεται στο οδόστρωμα περιμένοντας για περισσότερο από μία ώρα ασθενοφόρο για να διακομισθεί στο Κέντρο Υγείας Παλαιοχωρίου. Η ανάπτυξη Σαμαρά- Δένδια δεν προβλέπει ασθενοφόρο στο «πακέτο».
Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014
Διαμαρτυρία στις Σκουριές, τραυματισμοί και συλλήψεις.
Δελτίο Τύπου
Η σημερινή διαμαρτυρία στο Χοντρό Δέντρο (Σκουριές) σημαδεύτηκε από άγρια καταστολή των διαδηλωτών από την Ελληνική Αστυνομία. Τρεις άνθρωποι τραυματίστηκαν, δύο γυναίκες και ένας καρδιοπαθής, ενώ στο σημείο δεν υπήρχε ασθενοφόρο. Μετά από εκκλήσεις των διαδηλωτών, στο σημείο βρέθηκαν γιατροί οι οποίοι, μετά από εξέταση των τραυματιών, έκριναν ως επιτακτική την ανάγκη μεταφοράς τους σε νοσοκομείο. Τελικά οι τραυματίες μεταφέρθηκαν με περιπολικά στο Κέντρο Υγείας Παλαιοχωρίου.
Ταυτόχρονα, πραγματοποιήθηκαν δύο συλλήψεις. Οι δύο γυναίκες που συνελήφθησαν έχουν μεταφερθεί στην Αστυνομική Δ/νση Χαλκιδικής στο Πολύγυρο.
Στο Χοντρό Δέντρο και στο Πολύγυρο καταφθάνουν πολίτες απ΄όλη την περιοχή για συμπαράσταση και διαμαρτυρία. Οι αστυνομικές δυνάμεις στο Χοντρό Δέντρο έχουν ενισχυθεί, με τις διμοιρίες των ΜΑΤ να φτάνουν τις τέσσερις.
Οι κάτοικοι της περιοχής συνεχίζουν να διαμαρτύρονται
για τη χρήση επικίνδυνων υλικών από την Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. για την επίστρωση των δασικών δρόμων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αναλύσεων δειγμάτων, τα υλικά που χρησιμοποιούνται περιέχουν αρσενικό και άλλα βαρέα μέταλλα.
Επίσης η εταιρεία σκοπεύει να μεταφέρει στο εργοτάξιο των Σκουριών, κοντέινερς των οποίων η εγκατάσταση απαιτεί οικοδομική άδεια. Η Ελληνικός Χρυσός δεν έχει εξασφαλίσει την απαραίτητη άδεια – όπως και στο παρελθόν – γεγονός που έχει επισημανθεί στην ΕΛ.ΑΣ. Τα οχήματα που μεταφέρουν τα κοντέινερς βρίσκονται στο Παλαιοχώρι περιμένοντας την αποχώρηση των διαδηλωτών.
Συγκέντρωση-μικροφωνική ενάντια στις χρυσές διώξεις και στο χρυσό θάνατο
Σάββατο 22 Φεβρουαρίου, στις 12μμ, στο Ολύμπιον (Αριστοτέλους με Μητροπόλεως)
Με αφορμή το πανευρωπαϊκό κάλεσμα των κινημάτων NO TAV (ενάντια στο τρένο υψηλής ταχύτητας από τη Λυόν ως το Τορίνο) και ZAD (ενάντια στην κατασκευή αεροδρομίου στη Νάντ της Γαλλίας), ως αντιστεκόμενες και αντιστεκόμενοι στα μεταλλεία χρυσού, καλούμε σε συγκέντρωση-μικροφωνική αλληλεγγύης και αντίστασης στις επενδύσεις που περνούν πάνω από τις ζωές μας.
ΠΗΓΗ
Χρ. Πάχτας: Αν δεν εκλεγεί δήμαρχος υποστηρικτής των εξορύξεων θα ...έχουμε νεκρούς (βίντεο)
Σοκ προκαλούν οι δηλώσεις του δημάρχου Αριστοτέλη Χρ. Πάχτα στο χθεσινό δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αριστοτέλη όπου ο ίδιος αναλύει τις εκτιμήσεις του γύρω από δύο πιθανά σενάρια τα οποία θα διαμορφώσουν οι επερχόμενες εκλογές στην τοπική αυτοδιοίκηση για την ΒΑ Χαλκιδική και τα οποία αφορούν τη συνέχιση ή μη της μεταλλευτικής δραστηριότητας στις Σκουριές. Ο Χρ. Πάχτας με τις δηλώσεις αυτές απαντά σε ερωτήσεις των 25 γεωτρυπανιστών που παρευρέθησαν στο δημοτικό συμβούλιο διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός ότι δεν έχουν δουλειά.
Σύμφωνα με το πρώτο κατά τη γνώμη του κ. Πάχτα «κακό σενάριο» αν κυριαρχήσει στις εκλογές η άποψη «όχι στην συνέχιση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων» την επόμενη μέρα «θα υπάρχουν 3.000 άτομα στις Σκουριές, θα έρθουν όλοι οι αναρχικοί, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ απ`όλη την Ελλάδα με τους βουλευτές τους, ίσως και κάποιοι άλλοι». Ο Χρ. Πάχτας συνεχίζει λέγοντας «Όπως θα γνωρίζετε μας έχουν επισκεφθεί βουλευτές από τον Καναδά και την Γερμανία που θέλουν να λέγονται οικολόγοι -πράσινοι γιατί αυτοί έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία απ`ότι έχουμε εμείς στην περιοχή μας, έτσι νομίζουν….το θέμα έχει διεθνοποιηθεί ήδη αυτή την στιγμή και θα διεθνοποιηθεί ακόμη περισσότερο».
«Θα γίνει καμία επένδυση στις Σκουριές με 3.000 άτομα και με 50 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ευρωβουλευτές;» διερωτάται ο κ. Πάχτας για να απαντήσει: «Σαφώς και όχι». «Και η επόμενη κίνηση ξέρετε ποια είναι;» συνεχίζει την διερώτηση ο κ. Πάχτας για να απαντήσει πάλι ο ίδιος: «Ίσως οι εργαζόμενοι κάψουν κάποιο χωριό και θα έχουμε ανθρώπινα θύματα…»
Τα λεγόμενα του κ. Πάχτα οδηγούν στο συμπέρασμα το οποίο χρόνια τώρα επισημαίνουν οι κάτοικοι που αντιστέκονται στην εξόρυξη χρυσού, δηλαδή ότι η πολιτική της μεταλλευτικής δραστηριότητας έτσι όπως ασκείται και από τον δήμαρχο Αριστοτέλη και την εταιρεία στηρίζεται στην ομηρία των εργαζομένων και στο εκβιασμό. Ο κ. Πάχτας παρουσιάζει την εξόρυξη χρυσού ως μονόδρομο αποσιωπώντας τεχνηέντως όλες τις άλλες λύσεις και προτάσεις για εργασία που έχουν αναδειχθεί από την τοπική κοινωνία και βρίσκονται εκτός των πλαισίων της καταστροφικής για το περιβάλλον εξόρυξης χρυσού.
Το βίντεο όμως προκαλεί ένα σημαντικότερο ακόμη ερώτημα: αν τα λόγια του κ. Πάχτα περί καψίματος χωριού από εργαζόμενους και νεκρούς ξεφεύγουν της πολιτικής εκτίμησης και συνιστούν στην ουσία παρότρυνση των εργαζομένων της εταιρείας σε βίαια εκδικητικά επεισόδια εναντίον όσων τόσα χρόνια αντιστέκονται στην καταστροφή του τόπου τους από τις επιχειρούμενες εξορύξεις χρυσού.
Άξιο απορίας συνεχίζει να αποτελεί ακόμη πως ένας δήμαρχος με τόση ευκολία συνεχίζει να ρηγματώνει την κοινωνική συνοχή του τόπου στο βωμό των κερδών της Eldorado Gold καθώς και να χρησιμοποιεί εκτιμήσεις του ως πολιτικό εκβιασμό για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.
Σ.Π.
Δείτε το βίντεο:
Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014
14 Φλεβάρη στη Μεγάλη Παναγία - Διαμαρτυρία στο Χοντρό Δέντρο
Η 14η Φεβρουαρίου 2014 σηματοδότησε άλλη μια δυναμική μέρα για τον μαχόμενο λαό της Χαλκιδικής.
Τα «όργανα» άρχισαν από τις 8:00 το πρωί, όταν ομάδα κατοίκων της επιτροπής αγώνα Μεγ. Παναγίας συναντήθηκαν για άλλη μια φορά με τον αντιδήμαρχο του δημοτικού διαμερίσματος Μ. Παναγίας και ζήτησαν εξηγήσεις για το πολύ σοβαρό θέμα του νερού που ταλανίζει το χωριό.
Συγκεκριμένα, οι κάτοικοι βρέθηκαν να ενημερώνουν τον κ. Καραβασιλικό, μιας και ο ίδιος έλεγε διαρκώς, ότι δεν γνωρίζει τίποτα, για την ΚΥA, όσο αφορά το Σχέδιο Διαχείρησης των Λεκανών Απορροής του Υδατικού Διαμερίσματος Κ. Μακεδονίας και για την έγκριση των Περιβαλλοντικών Όρων της μελέτης φράγματος στην περιοχή Πετρένια Γοματίου Χαλκιδικής. Φυσικά, δεν μπορούσαν να μην αναφερθούν και τα πολύ σοβαρά, καθώς και αδικαιολόγητα με βάση την ιστορία του τόπου, προβλήματα ύδρευσης που αντιμετωπίζει η Μ. Παναγία από τις ανεξέλεγκτες γεωτρήσεις που διενεργεί η εταιρία Ελληνικός Χρυσός με τις ευλογίες της δημοτικής αρχής.
Η αντίδραση του αντιδημάρχου σε όλα τα παραπάνω ήταν από θλιβερή έως εξοργιστική. Οι κάτοικοι αντιλήφθηκαν περίτρανα για άλλη μια φορά, ότι ο δημοτικός άρχοντας του τόπου τους, καλυμμένος πίσω από τα ανεύθυνα «δεν γνωρίζω» και εμμένοντας σε φληναφήματα τύπου «και εγώ είμαι ενάντια στην ανοιχτή εξόρυξη»(!!!), δεν ενημερώνεται από κανέναν άλλο παρά από τον «προϊστάμενό» του και αρκείται σε σαθρές επιβεβαιώσεις της εταιρίας. Είτε συμπεριφέρεται μ’ αυτό τον τρόπο λόγω άγνοιας, είτε λόγω διαπλοκής το αποτέλεσμα είναι ίδιο: εγκληματεί εις βάρους του τόπου του και θα απολογηθεί στο μέλλον γι’ αυτό!
Μετά από μια τόσο <<εποικοδομητική>> συνάντηση με τον αντιδήμαρχο τους και αφού ενημέρωσαν σχετικά τους συμπολίτες τους, μετέβησαν στην τοποθεσία Χοντρό Δέντρο Μ.Παναγίας, όπου και προέβησαν σε διαμαρτυρία με συναγωνιστές των άλλων επιτροπών αγώνα Χαλκιδικής. Αφορμή για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ήταν τα αποτελέσματα χημικών αναλύσεων των υλικών επίστρωσης της κύριας οδού πρόσβασης στο εργοτάξιο των Σκουριών. Οι αναλύσεις των υλικών αυτών που προέρχονται από τα εργοτάξια Ολυμπιάδας και Μαντέμ-Λάκκου και κατ’ ευφημισμόν αποκαλούνται στείρα, κατέδειξαν τιμές σε βαρέα μέταλλα (Μόλυβδο, ψευδάργυρο, αρσενικό κλπ.) πολλαπλάσιες των ορίων. Η παρουσία των 200 περίπου διαμαρτυρομένων πολιτών είχε ως συνέπεια και τη συγκέντρωση όλης της αστυνομικής δύναμης του νομού, περί τα είκοσι περιπολικά και τζίπ. Το φλέρτ ξεκίνησε από νωρίς!
Οι πολίτες ζήτησαν από την αστυνομία την παρέμβαση εισαγγελέα για άμεση δειγματοληψία από τα υλικά που χρησιμοποιεί η εταιρία για διάφορες εργασίες. Αντί αυτού, <<ο υπεύθυνος>> απάντησε στο αίτημα τους με το σχόλιο : «Δεν είμαι αρμόδιος να κάνω κανέναν έλεγχο» δίνοντας τελεσίγραφο: « Σε πέντε λεπτά διαλύεστε αλλιώς θα επιχειρήσουμε»! Και φυσικά, πριν περάσουν τα πέντε λεπτά η επιχείρηση ξεκίνησε.
Για άλλη μια φορά, η ελληνική αστυνομία «απελευθέρωσε» τα συναισθήματα που τρέφει προς τον αγωνιζόμενο πολίτη. Με πάθος ακράτητο, λόγω και της ημέρας, πέταξαν ηλικιωμένους ανθρώπους στο ανάχωμα, τραβολόγησαν γυναίκες, και για άλλη μια φορά, προέβησαν σε αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις στο σωρό! Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται. Τελικά, προσήχθησαν τρεις συναγωνιστές μας, η κράτηση των οποίων μετατράπηκε σε σύλληψη με τις κατηγορίες της παράνομης βίας και απείθειας για τους τρεις και της αντίστασης των δύο εξ αυτών. Στην ασφάλεια Πολυγύρου που τους μετέφεραν συγκεντρώθηκαν αλληλέγγυοι από άλλα χωριά της Χαλκιδικής για να τους συμπαρασταθούν.
Οι συγκεντρωμένοι στο Χοντρό Δέντρο παρέμειναν στο σημείο σε ένα καινούριο γύρο φλερτ με την αστυνομία, η οποία ενισχύθηκε με μια κλούβα ΜΑΤ. Τα ΜΑΤ γνωρίζουν ασυγκρίτως καλύτερα να εκφράζουν τα συναισθήματά τους προς τους διαμαρτυρόμενους πολίτες. Οι κάτοικοι, όμως , και πάλι δεν πτοήθηκαν και αποχώρησαν οργανωμένα, γύρω στις 7:00 το βράδυ, όταν πια έμαθαν ότι οι συναγωνιστές συλληφθέντες δεν θα κρατούνταν με τη διαδικασία του αυτοφώρου και θα αφήνονταν ελεύθεροι από στιγμή σε στιγμή.
Άλλη μια συνηθισμένη μέρα, λοιπόν, στα μέρη μας, στην όμορφη Χαλκιδική! Και εμείς ….ερωτευμένοι με τον τόπο μας, και με το δίκιο, δεν χρειαζόμαστε ιδιαίτερες μέρες για να γιορτάσουμε …το ωραίο! Με αίσθημα χρέους, αλληλεγγύης και αγωνιστικής διάθεσης θα μας βρίσκουν πάντα μπροστά τους, ώσπου να απαλλαγούμε από τους χρυσοθήρες και τους μηχανισμούς τους
Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014
Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014
H «Α», o Καναδός πρωθυπουργός και ο χρυσός της Χαλκιδικής!
Όταν ο πρωθυπουργός τού Καναδά, Στίβεν Χάρπερ, ανοίξει την αλληλογραφία του μέσα στις επόμενες ημέρες θα διαβάσει, μεταφρασμένο βεβαίως, το δημοσίευμα της «Α» της προηγούμενης εβδομάδας (Φύλλο 611, 25/1) που αφορούσε τα μεταλλεία χρυσού τής Χαλκιδικής, τα οποία εκμεταλλεύεται η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, θυγατρική της καναδικής Eldorado Gold. Αποστολέας είναι ο Ελληνοκαναδός ομοσπονδιακός βουλευτής Τζιμ Καρυγιάννης, ο οποίος σκοπεύει να απευθυνθεί με επιστολή του και στον Έλληνα πρωθυπουργό, στον οποίο επίσης θα επισημάνει το ρεπορτάζ της εφημερίδας μας.
Του Γιάννη Συμεωνίδη
Ο κ. Καρυγιάννης θέτει στον κ. Χάρπερ και στον Αντώνη Σαμαρά το θέμα των χορηγιών της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ σε θεσμικά κρατικά όργανα, όπως είναι η Ελληνική Αστυνομία (ΕΛ.ΑΣ.) και ο δήμος Αριστοτέλη, και καλεί τις αρμόδιες καναδικές Αρχές σε διερεύνηση της νομιμότητας των συγκεκριμένων ενεργειών της. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η οικογένεια του κ. Καρυγιάννη μετανάστευσε από την Ελλάδα στον Καναδά το 1966, όταν εκείνος ήταν 11 χρόνων. Τον Μάιο, μάλιστα, του 2011 επανεκλέχθηκε για όγδοη συνεχόμενη φορά, με την πρώτη εκλογή του να πηγαίνει πίσω στο 1988.
Ο ίδιος, όμως, δεν ξεχνά την πατρίδα των γονιών του κι αυτή που πέρασε την παιδική του ηλικία. Για την προσφορά του, άλλωστε, στην Ελλάδα τιμήθηκε το 1999 από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, με το παράσημο τού Τάγματος του Φοίνικος. Σήμερα συμπαρίσταται στον αγώνα των κατοίκων τής Χαλκιδικής. Στην ιστοσελίδα του (www.karygiannis.net/eldorado) ο καθένας μπορεί να βάλει την ηλεκτρονική υπογραφή του σε αίτημα που απευθύνεται, μεταξύ άλλων, στους πρωθυπουργούς τής Ελλάδας και του Καναδά, με το οποίο τους καλούν να απαιτήσουν από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ και τη μητρική Eldorado Gold να σταματήσουν την οικολογική καταστροφή στη Χαλκιδική.
«Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά»
Ο κ. Καρυγιάννης έχει διαμορφώσει προσωπική εικόνα από τα όσα διαδραματίζονται στη Χαλκιδική. Ο ίδιος, άλλωστε, είχε επισκεφθεί τις Σκουριές και τον περασμένο Ιούλιο και είχε εξοργιστεί, όπως δηλώνει στη συνέντευξή του στην «Α», από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε από τις αστυνομικές αρχές και τους υπευθύνους τής εταιρείας. Είναι χαρακτηριστικό πως ενώ είχε λάβει προσωπική διαβεβαίωση από τον Καναδό πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Eldorado Gold, Πολ Ράιτ, πως θα του επιτρεπόταν η είσοδος στις εγκαταστάσεις, παραλίγο να πέσει θύμα επίθεσης από σεκιουριτά. Τότε είχε δηλώσει μειωμένος ως Έλληνας από αυτήν τη συμπεριφορά.
«Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. Πραγματοποιείται μια οικολογική καταστροφή. Ναι μεν η εταιρεία δεσμεύεται ότι θα επαναφέρει τη δασική περιοχή στην προηγούμενη κατάσταση, αλλά αυτό είναι αδύνατον να συμβεί. Δεν έχω δει γραπτώς, άλλωστε, μια τέτοια δέσμευση ούτε κάποια γραπτή εγγύηση πως, αν για όποιο λόγο πέσει έξω, η εταιρεία οφείλει να μην αφήσει πίσω της μια κατεστραμμένη περιοχή», υπογραμμίζει ο κ. Καρυγιάννης.
Ο Ελληνοκαναδός βουλευτής, μάλιστα, μας ενημερώνει πως η Eldorado Gold αντιμετωπίζει προβλήματα και στις άλλες χώρες που δραστηριοποιείται: «Αν οι μέτοχοί της στον Καναδά ήξεραν αυτά που γίνονται στην Ελλάδα, όπως οι χορηγίες στην Ελληνική Αστυνομία και στον δήμο Αριστοτέλη, το λιγότερο θα ανησυχούσαν. Έχω μιλήσει και με Κινέζους υπευθύνους ορυχείων και μου έχουν πει πως δεν είναι και πολύ ευχαριστημένοι από την Eldorado. Έχουν σταλεί, επίσης, χιλιάδες mail στον πρωθυπουργό τού Καναδά και της Ελλάδας καθώς και στην εταιρεία, αλλά χωρίς ανταπόκριση».
Ευρωβουλευτές Vs ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ
Ο κ. Καρυγιάννης, πάντως, δεν είναι ο μοναδικός αξιωματούχος άλλης χώρας ο οποίος έχει επισκεφτεί τις Σκουριές κι έχει σχηματίσει αρνητική εντύπωση για την επένδυση. Σε αυτήν τη «συνομοταξία» συμπεριλαμβάνεται και η ευρωβουλευτής των Γερμανών Πρασίνων Ρεμπέκα Χαρμς, η οποία έχει βρεθεί στην περιοχή περισσότερες από μία φορές. Μιλώντας στην «Α», τονίζει πως από την προσωπική της εμπειρία γνωρίζει ότι απαιτείται μεγάλο πάθος κι αντοχή ώστε να πετύχει μια διαμαρτυρία απέναντι σε έναν δυνατό αντίπαλο: «Με την ευκαιρία τής συνάντησής μου με τον κ. Σαμαρά, τον προσκάλεσα να επισκεφθεί τις Σκουριές μαζί μου, να δει από κοντά το όμορφο δάσος και να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι το μέγεθος μιας πιθανής καταστροφής του. Ακόμα περιμένω να αποδεχθεί την πρόσκλησή μου», προσθέτει με υπαινιγμό η κα Χαρμς.
Ο Ιρλανδός αριστερός ευρωβουλευτής Πολ Μέρφι, πάλι, δεν είχε μέχρι στιγμής την ευκαιρία να επισκεφτεί τα μεταλλεία στη Χαλκιδική, μολονότι συμπαρίσταται και βρίσκεται σε επαφή με τους αντιδρώντες στην επένδυση κι έχει βρεθεί στη χώρα μας αρκετές φορές το τελευταίο χρονικό διάστημα, σε ένδειξη συμπαράστασης στον αγώνα τού ελληνικού λαού κατά τής τρόικας. Σε επικοινωνία του με την «Α» μας ενημερώνει ωστόσο πως έχει θέσει επανειλημμένως το ζήτημα στην Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δεσμεύεται, μάλιστα, πως θα το ξαναθέσει με την πρώτη ευκαιρία.
ΕΛ.ΑΣ.: « Αποδεχθήκαμε την δωρεά»
Στο προηγούμενο φύλλο της η «Α» είχε αναφερθεί και σε ερώτηση 25 βουλευτών τού ΣΥΡΙΖΑ για χορηγίες τής ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ στην ΕΛ.ΑΣ. Στην απάντησή του ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας, παραδέχεται τόσο την ύπαρξη χορηγιών όσο και το ότι η αποδοχή τους δεν εστάλη προς έγκριση από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, με το αιτιολογικό πως αυτό δεν ήταν απαραίτητο. Συγκεκριμένα, ο κ. Δένδιας ενημέρωσε τους βουλευτές πως η εταιρεία προέβη σε δωρεά 1.000 λίτρων βενζίνης για τις ανάγκες κίνησης των υπηρεσιακών οχημάτων τής Αστυνομικής Διεύθυνσης Χαλκιδικής, καθώς και στη δωρεάν αποκατάσταση δύο υπηρεσιακών οχημάτων της ίδιας Διεύθυνσης.
Ο υπουργός κάνει λόγο για περιορισμένου ύψους δωρεά κι έτσι είναι, αν συγκριθεί με το κόστος για την ΕΛ.ΑΣ. της φύλαξης των εγκαταστάσεων της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. «Η δραστηριότητα του Σώματος υπαγορεύεται από την κατά νόμο αποστολή του και η επέμβασή του λαμβάνει χώρα σε κάθε συντρέχουσα περίπτωση αδιακρίτως και με μόνο γνώμονα την προάσπιση της νομιμότητας», υποστηρίζει ο κ. Δένδιας.
Κατερίνα Ιγγλέζη (βουλευτής Χαλκιδικής ΣΥΡΙΖΑ): «Οικονομικό σκάνδαλο εθνικής εμβέλειας»
«Η παραχώρηση των μεταλλευτικών δικαιωμάτων και η έγκριση του εξορυκτικού σχεδίου τής ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ δεν είναι μόνο μια άμεση απειλή για το φυσικό, πολιτισμικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον της βορειοανατολικής Χαλκιδικής. Είναι κι ένα οικονομικό σκάνδαλο εθνικής εμβέλειας. Η εταιρία παρανομεί και παραβιάζει κανονισμούς και όρους κατ’ εξακολούθηση. Συνεχίζει, βεβαίως, να βρίσκεται στο απυρόβλητο». Η βουλευτής τού ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνα Ιγγλέζη δε «μασά» τα λόγια της σε συνομιλία της με την «Α».
Η ίδια, μάλιστα, επισημαίνει με νόημα πως με βάση τη λογική οι εταιρίες που δεν έχουν άμεσους καταναλωτές σε μια αγορά, όπως οι εξορυκτικές, δεν ξοδεύουν χρήματα για διαφήμιση. Παρατηρεί, ωστόσο, πως είναι συνήθης πρακτική για εταιρίες που δεν έχουν την κοινωνική συναίνεση στις δραστηριότητές τους να προσπαθούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη μέσω ακριβοπληρωμένων διαφημιστικών καταχωρήσεων σε Μ.Μ.Ε. ώστε να εξαγοράσουν τη σιωπή ή συναίνεση των διαμορφωτών τής κοινής γνώμης. «Άλλωστε η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ πριν απευθυνθεί στο ευρύ κοινό προσπάθησε να εξαγοράσει συνειδήσεις και στην τοπική κοινωνία», υπογραμμίζει η κα Ιγγλέζη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η βουλευτής θεωρεί μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα τις χορηγίες στην ΕΛ.ΑΣ, η οποία οφείλει να είναι ανεξάρτητη, αυτόνομη κι αντικειμενική: «Δεν ισχυρίζομαι πως επιδεικνύει επιλεκτική εφαρμογή τής νομιμότητας, λόγω της οικονομικής και υλικοτεχνικής υποδομής που της χορηγεί η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Αυτό θα το έκανε ούτως ή άλλως στο πλαίσιο της φιλοσοφίας τής πολιτικής της ηγεσίας “επενδύσεις με κάθε κόστος”. Γίνεται όμως εξαιρετικώς προκλητικό κι ανήθικο όταν η ΕΛ.ΑΣ. παραβλέπει παρανομίες, προστατεύει τις εγκαταστάσεις και κυνηγά ειρηνικούς διαδηλωτές με καύσιμα χαρισμένα από την εταιρία».
Παραλλήλως, η κα Ιγγλέζη αναφέρεται και στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου η οποία αναγνώρισε ότι οι όροι τής μεταβίβασης αποτελούν κρατική ενίσχυση, ενώ το ελληνικό Δημόσιο προσέφυγε κατά αυτής πριν καν το κάνει η εταιρία. Κατά την ίδια, αν και μετά από την τελεσιδικία τής υπόθεσης Δημόσιο κι εταιρία ισχυρίζονται πως τα 22 περίπου εκατομμύρια ευρώ έχουν ανακτηθεί, αποτελεί πρόκληση το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος από τη μια κλέβει από τους πολίτες και τις κοινωνικές δομές και το τελευταίο ευρώ κι από την άλλη κάνει ό, τι μπορεί για να μη λάβει εκατομμύρια από τον επενδυτή.
«Διωκτικές, διοικητικές κι ελεγκτικές αρχές αντιμετωπίζουν με απίστευτη κωλυσιεργία τις πολυάριθμες και τεκμηριωμένες καταγγελίες. Δεν είναι μόνο το επενδυτικό σχέδιο. Είναι πολλές παραβιάσεις των Περιβαλλοντικών Όρων, νόμων και νομολογιών. Μπορεί σε κάποιους να ακούγεται ασήμαντο, για παράδειγμα, πως η εταιρία προβαίνει σε εκτεταμένες παρεμβάσεις σε ρέματα που δεν έχουν οριοθετηθεί με Προεδρικό Διάταγμα όπως προβλέπεται, αλλά για τους ανθρώπους που υδροδοτούνται από αυτά, τα ρέματα είναι θέμα ζωής και θανάτου. Στο ρέμα Καρατζά, για παράδειγμα, η καταστροφή είναι ήδη ανυπολόγιστη: Αποψίλωση, μορφοποίηση του ανάγλυφου, γεωτρήσεις, ρύπανση των νερών. Παρόμοια εικόνα αντικρίζει κανείς και στις Σκουριές. Τα σημεία επέμβασης μοιάζουν με σεληνιακά τοπία. Το ανάγλυφο έχει υποστεί εκτεταμένη αλλοίωση λόγω των εργασιών οδοποιίας και η αποψίλωση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο», συμπληρώνει αιχμηρά η κα Ιγγλέζη.
Από την “Άποψη“
"Ζω στο στόμα του λύκου και κινδυνεύω να με καταπιεί"
Ένα από τα λιγοστά παλιά δρομάκια στις Σκουριές οδηγούν στο σπίτι του Γιώργου Καλύβα. Είναι το μοναδικό που έχει απομείνει στον Κάκκαβο, καθώς μετά το '60 οι περισσότερες οικογένειες αποφάσισαν να στραφούν σε πόλεις και χωριά μιας κι η αγροτική αυτοκαταναλωτική ζωή ίσα που τους συντηρούσε. Στα 60 του, μετά από 30 χρόνια στο βουνό, τα τελευταία 10 μόνιμα, βλέπει μέρα με τη μέρα τον τόπο που αγάπησε και συνδέθηκε μαζί του περισσότερο κι απ' ό,τι με τους ανθρώπους να καταστρέφεται.
"Πονάει η ψυχή μου όταν ακούω το πριόνι", λέει και βουρκώνει, καθώς ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής του στο βουνό. Μας κερνάει βιολογικό κρασί και καρύδια απ' τα χωράφια του. "Τα κληρονόμησα απ' τον παππού μου, ανήκουν στην οικογένειά μου από την τουρκοκρατία και μετά". Από αυτά τα χωράφια ζει. Προμηθεύει με κάστανα, καρύδια, κεράσια, ακτινίδια και μέλι τα γύρω χωριά και τη Θεσσαλονίκη. Για τα εργοτάξια της Eldorado Gold, σχολιάζει: "Είμαι στο στόμα του λύκου, και κινδυνεύω να με καταπιεί".
Τις προάλλες κόντεψε να ρθει στα χέρια μ' έναν τοπογράφο, που χωρίς ειδοποίηση πετσόκοψε ένα δέντρο απ' το χωράφι του. "Μου είπε πως θα πάρω λεφτά. Δεν τα θέλουμε τα λεφτά τους. Τι να τα κάνεις τα λεφτά αν δεν έχεις ζωή;".
Στον Κάκκαβο, ο Γ. Καλύβας ανέβηκε πρώτη φορά όταν ...
ακόμα πήγαινε Γυμνάσιο. "Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας που λέμε". Είχε προλάβει να αγαπήσει το μέρος όμως πρώτα από τις ιστορίες της μάνας του. "Παλιά ζούσαν αρκετές οικογένειες στις Σκουριές, με τα ζώα και τις καλλιέργειές τους. Έφτιαχναν μόνες του το ψωμί, έτρεφαν κανένα γουρουνάκι ή κανά γίδι, ωστόσο δεν άντεξαν πολύ. Για πολλά χρόνια έρχονταν την άνοιξη και κόσμος απ' τη Μεγάλη Παναγία που έβαζε φασολιές ή καλαμποκιές κι έμενε". Τα κτήματα με τον χρόνο εγκαταλείφθηκαν. Το χειρότερο όμως, ήταν ότι πουλήθηκαν στη ΤVX στις αρχές του '90 και κάποια τώρα. "Τότε δεν ήξερε ο κόσμος τι συνέβαινε. Προσέφεραν λεφτά κι εκείνοι το έβλεπαν σαν ευκαιρία". Μπροστά στην προοπτική για "μεγάλη ζωή", ο ίδιος επέλεξε να μη βάλει την υπογραφή του σε μια διαφαινόμενη από τότε καταστροφή.
Στο χωράφι, ο Γ. Καλύβας αφιερώνει το μεγαλύτερο κομμάτι της μέρας. Σκάλισμα, ξεχορτάριασμα, πότισμα είναι οι βασικές ασχολίες. Το φθινόπωρο, "τρυγάω τα μελίσσια" από τα πεύκα, ενώ πάντα προσέχει να μην έχει κάτω από τις καρυδιές πέτρες, "γιατί τα καρύδια πρέπει να πέσουν και να σπάσουν φυσιολογικά". Όταν τελειώνει, διαβάζει. Τον τελευταίο καιρό, τα ποιήματα του Λειβαδίτη του δίνουν δύναμη και θάρρος. Η ζωή του έχει αλλάξει σημαντικά μέσα σε λίγους μήνες. "Για να πάω στη Μεγάλη Παναγιά κάνω ολόκληρο κύκλο. Με πληγώνει η ασχήμια κι η καταστροφή που προκαλούν. Στην καρδιά του δάσους μπήγεται ένα μαχαίρι. Ένα δάσος που σε κάθε 20 μέτρα βλέπεις 20 διαφορετικά είδη". Οι επισκέψεις από την αστυνομία έχουν γίνει πια μέρος της ρουτίνας. "Είναι "προληπτικές". Παράλληλα όμως έχουν αυξηθεί κι οι... επισκέψεις από τα ζώα. "Πριν δυο βδομάδες άκουγα την μπουλντόζα να δουλεύει κι ένα κοπάδι με αγριογούρουνα 20-25 ήρθε προς το σπίτι. Μου έκαναν ζημιά τ' άτιμα, γιατί μου έφαγαν τα καρύδια, αλλά δεν φταίνε αυτά, όπως κι άλλα ζώα κι έχουμε πολλά, αγριόγατες, ασβούς, ζαρκάδια, μετατοπίζονται γιατί χάσανε τον βιότοπό τους". Για πρώτη φορά είδε επίσης το ποτάμι με αφρούς. Στο ίδιο ποτάμι, ο κόσμος τα καλοκαίρια κάνει μπάνιο. "Μπορεί το βουνό να μην κατοικείται, αλλά έχει. Υπάρχουν πολλοί που έρχονται για μανιτάρια, να πάρουν κανά ξεράδι για το τζάκι ή για κυνήγι".
Ο Κάκκαβος, Άκαβος όπως τον λένε οι ντόπιοι γιατί δεν πιάνει ποτέ φωτιά, είναι κι ένας ιστορικός τόπος, μ' εμβληματικό του χαρακτηριστικό την αντίσταση. "Στη Χαλιάβρα, οι Τούρκοι έσφαξαν το μισό χωριό", ενώ στην κορυφή του βουνού "ήταν ένα από τα στρατηγεία των ανταρτών του ΕΑΜ". Στον αγώνα για "μια εξόρυξη που δεν θα γίνει ποτέ", ο Γ. Καλύβας συμμετέχει κανονικά. "Έχουμε φάει ξύλο από τα ΜΑΤ κι έχουμε κινδυνεύσει. Είναι μεγάλη υπόθεση ότι τόσοι άνθρωποι και χωριά αντιστέκονται". Παρομοιάζει το κράτος με μητριά των παραμυθιών. Όπως όμως στα παραμύθια, το τέλος είναι ευχάριστο, έτσι ελπίζει πως κι ο αγώνας που δίνεται για ν' αποτραπεί μια τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή θα είναι νικηφόρος.
Παπαντωνίου Κώστας|Καλυβιώτου Μαρία
http://www.avgi.gr/
"Πονάει η ψυχή μου όταν ακούω το πριόνι", λέει και βουρκώνει, καθώς ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής του στο βουνό. Μας κερνάει βιολογικό κρασί και καρύδια απ' τα χωράφια του. "Τα κληρονόμησα απ' τον παππού μου, ανήκουν στην οικογένειά μου από την τουρκοκρατία και μετά". Από αυτά τα χωράφια ζει. Προμηθεύει με κάστανα, καρύδια, κεράσια, ακτινίδια και μέλι τα γύρω χωριά και τη Θεσσαλονίκη. Για τα εργοτάξια της Eldorado Gold, σχολιάζει: "Είμαι στο στόμα του λύκου, και κινδυνεύω να με καταπιεί".
Τις προάλλες κόντεψε να ρθει στα χέρια μ' έναν τοπογράφο, που χωρίς ειδοποίηση πετσόκοψε ένα δέντρο απ' το χωράφι του. "Μου είπε πως θα πάρω λεφτά. Δεν τα θέλουμε τα λεφτά τους. Τι να τα κάνεις τα λεφτά αν δεν έχεις ζωή;".
Στον Κάκκαβο, ο Γ. Καλύβας ανέβηκε πρώτη φορά όταν ...
ακόμα πήγαινε Γυμνάσιο. "Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας που λέμε". Είχε προλάβει να αγαπήσει το μέρος όμως πρώτα από τις ιστορίες της μάνας του. "Παλιά ζούσαν αρκετές οικογένειες στις Σκουριές, με τα ζώα και τις καλλιέργειές τους. Έφτιαχναν μόνες του το ψωμί, έτρεφαν κανένα γουρουνάκι ή κανά γίδι, ωστόσο δεν άντεξαν πολύ. Για πολλά χρόνια έρχονταν την άνοιξη και κόσμος απ' τη Μεγάλη Παναγία που έβαζε φασολιές ή καλαμποκιές κι έμενε". Τα κτήματα με τον χρόνο εγκαταλείφθηκαν. Το χειρότερο όμως, ήταν ότι πουλήθηκαν στη ΤVX στις αρχές του '90 και κάποια τώρα. "Τότε δεν ήξερε ο κόσμος τι συνέβαινε. Προσέφεραν λεφτά κι εκείνοι το έβλεπαν σαν ευκαιρία". Μπροστά στην προοπτική για "μεγάλη ζωή", ο ίδιος επέλεξε να μη βάλει την υπογραφή του σε μια διαφαινόμενη από τότε καταστροφή.
Στο χωράφι, ο Γ. Καλύβας αφιερώνει το μεγαλύτερο κομμάτι της μέρας. Σκάλισμα, ξεχορτάριασμα, πότισμα είναι οι βασικές ασχολίες. Το φθινόπωρο, "τρυγάω τα μελίσσια" από τα πεύκα, ενώ πάντα προσέχει να μην έχει κάτω από τις καρυδιές πέτρες, "γιατί τα καρύδια πρέπει να πέσουν και να σπάσουν φυσιολογικά". Όταν τελειώνει, διαβάζει. Τον τελευταίο καιρό, τα ποιήματα του Λειβαδίτη του δίνουν δύναμη και θάρρος. Η ζωή του έχει αλλάξει σημαντικά μέσα σε λίγους μήνες. "Για να πάω στη Μεγάλη Παναγιά κάνω ολόκληρο κύκλο. Με πληγώνει η ασχήμια κι η καταστροφή που προκαλούν. Στην καρδιά του δάσους μπήγεται ένα μαχαίρι. Ένα δάσος που σε κάθε 20 μέτρα βλέπεις 20 διαφορετικά είδη". Οι επισκέψεις από την αστυνομία έχουν γίνει πια μέρος της ρουτίνας. "Είναι "προληπτικές". Παράλληλα όμως έχουν αυξηθεί κι οι... επισκέψεις από τα ζώα. "Πριν δυο βδομάδες άκουγα την μπουλντόζα να δουλεύει κι ένα κοπάδι με αγριογούρουνα 20-25 ήρθε προς το σπίτι. Μου έκαναν ζημιά τ' άτιμα, γιατί μου έφαγαν τα καρύδια, αλλά δεν φταίνε αυτά, όπως κι άλλα ζώα κι έχουμε πολλά, αγριόγατες, ασβούς, ζαρκάδια, μετατοπίζονται γιατί χάσανε τον βιότοπό τους". Για πρώτη φορά είδε επίσης το ποτάμι με αφρούς. Στο ίδιο ποτάμι, ο κόσμος τα καλοκαίρια κάνει μπάνιο. "Μπορεί το βουνό να μην κατοικείται, αλλά έχει. Υπάρχουν πολλοί που έρχονται για μανιτάρια, να πάρουν κανά ξεράδι για το τζάκι ή για κυνήγι".
Ο Κάκκαβος, Άκαβος όπως τον λένε οι ντόπιοι γιατί δεν πιάνει ποτέ φωτιά, είναι κι ένας ιστορικός τόπος, μ' εμβληματικό του χαρακτηριστικό την αντίσταση. "Στη Χαλιάβρα, οι Τούρκοι έσφαξαν το μισό χωριό", ενώ στην κορυφή του βουνού "ήταν ένα από τα στρατηγεία των ανταρτών του ΕΑΜ". Στον αγώνα για "μια εξόρυξη που δεν θα γίνει ποτέ", ο Γ. Καλύβας συμμετέχει κανονικά. "Έχουμε φάει ξύλο από τα ΜΑΤ κι έχουμε κινδυνεύσει. Είναι μεγάλη υπόθεση ότι τόσοι άνθρωποι και χωριά αντιστέκονται". Παρομοιάζει το κράτος με μητριά των παραμυθιών. Όπως όμως στα παραμύθια, το τέλος είναι ευχάριστο, έτσι ελπίζει πως κι ο αγώνας που δίνεται για ν' αποτραπεί μια τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή θα είναι νικηφόρος.
Παπαντωνίου Κώστας|Καλυβιώτου Μαρία
http://www.avgi.gr/
Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014
Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014
Kυριακή 26 Ιανουαρίου, αυτοκινητοπορεία στον Κάκαβο
Οι Επιτροπές Αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού Χαλκιδικής & Θεσσαλονίκης σας καλούν σε αυτοκινητοπομπή την Κυριακή 26 Γενάρη 2014 στο Κάκαβο να δούμε όλοι μας την «καταστροφική ανάπτυξη» της Χαλκιδικής. Συγκέντρωση στον κόμβο Μ. Παναγίας στις 11:00 π.μ.
Αυτή τη φορά με αυτοκίνητα γιατί ο τόπος δεν είναι πια όπως τον ξέραμε. Ο δρόμος Χοντρό Δέντρο – Σκουριές, τα 7 χιλιόμετρα που άλλοτε με μεγάλη ευχαρίστηση διανύαμε με τα πόδια μέσα στη μαγευτική φύση του βουνού, είναι πλέον σαν εθνική οδός. Το στενό δασικό δρόμο έχει αντικαταστήσει ένας παράλογα φαρδύς ασφαλτοστρωμένος δρόμος πλάτους 13 μέτρων, που κόβει απότομα τις πλαγιές του βουνού. Το οροπέδιο των Σκουριών έχει ισοπεδωθεί ολοκληρωτικά.
Όσοι έχουν δει και περπατήσει αυτό το βουνό πριν την επέλαση της Eldorado θα κλάψουν την Κυριακή. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή είναι μόνον Η ΑΡΧΗ της καταστροφής, αφού ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η εξόρυξη, δεν έχει κατασκευαστεί το εργοστάσιο εμπλουτισμού, δεν έχουν μετατραπεί τα ρέματα Καρατζά και Λοτσάνικου σε τέλματα αποβλήτων.
Οι Σκουριές μπορούν ακόμα να σωθούν.
Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014
Η χρυσή κατάρα της Τανζανίας
Η καναδική εταιρεία African Barrick Gold (ABG) είναι η μεγαλύτερη παραγωγός χρυσού στην Τανζανία έχοντας υπό τον έλεγχό της τρία από τα πέντε χρυσορυχεία της χώρας, μεταξύ των οποίων το ορυχείο Buzwagi, το οποίο βρίσκεται 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kahama. Όπως αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, οι εκρήξεις στο Buzwagi έχουν προκαλέσει την κατάρρευση κτιρίων, η σκόνη έχει δημιουργήσει προβλήματα υγείας στα παιδιά τους ενώ το νερό έχει μολυνθεί από τα απόβλητα του ορυχείου. Την ίδια στιγμή, άγνωστο παραμένει το πού καταλήγουν τα έσοδα από τις εξορύξεις.
«Μία ημέρα το 2012 έγινε μια μεγάλη έκρηξη, από αυτές που κάνουν τη γη να τρέμει. Αυτό συμβαίνει όταν προχωρούν σε ένα νέο στρώμα βράχου», λέει η Mayenda κάτοικος ενός χωριού κοντά στο χρυσορυχείο Buzwagi. Εκείνη τη νύχτα, όταν έβρεξε, ένα τμήμα του σπιτιού της κατέρρευσε. «Λίγες εβδομάδες αργότερα,κατέρρευσε ακόμη ένα», αφηγείται η ίδια, μιλώντας στο Al Jazeera.
Η Μayenda αναφέρει ότι το ορυχείο χρυσού Buzwangi ευθύνεται για την κατάρρευση κτιρίων και δεν είναι η μόνη. Άλλοι χωρικοί λένε ότι τα πλίνθινα σπίτια τους έχουν ραγισμένους τοίχους ενώ άλλα καταρρέουν εξαιτίας των εκρήξεων στο χρυσορυχείο. Ακόμη, αναφέρουν ότι ο βήχας των παιδιών τους προκαλείται από τη σκόνη που έρχεται από το Buzwangi ενώ και το νερό στα πηγάδια της περιοχής δεν είναι ασφαλές λόγω των αποβλήτων.
Περίπου 200 πλίνθινα σπίτια έχουν καταρρεύσει από τότε που ξεκίνησε τις εργασίες του το ορυχείο το 2009, αναφέρει ο Jumane Mpemba, αντιπρόσωπος των κατοίκων της περιοχής, ανάμεσά σε αυτά και δύο που ανήκαν στην οικογένειά του. «Το έχουμε καταγγείλει στις τοπικές αρχές πολλές φορές, αλλά δεν πήραμε ποτέ απάντηση» τονίζει.
Η εταιρεία African Barrick Gold, βέβαια, αρνείται ότι οι εκρήξεις στο χρυσορυχείο της είναι αυτές που προκάλεσαν την κατάρρευση των σπιτιών. Σε δήλωσή της στο Al Jazeera, μέσω του γραφείου δημοσίων σχέσεων της που έχει έδρα το Λονδίνο, η εταιρεία υποστηρίζει ότι έλεγξε τις εκρήξεις για μια περίοδο έξι μηνών και ανακάλυψε ότι «δεν υπήρχαν επιπτώσεις από τις ανατινάξεις ενώ για τα περισσότερα σπίτια που φέρονται να έχουν επηρεαστεί, αυτό ήταν αποτέλεσμα της κακής κατασκευής τους». Επίσης ισχυρίζεται ότι «οι κάτοικοι (σ.σ. των σπιτιών αυτών) προσπαθούν να πάρουν αποζημιώσεις».
Όπως τονίζει ο Mpemba, οι εκπρόσωποι της εταιρείας έχουν παραβρεθεί μόνο στις τρεις από τις οκτώ προγραμματισμένες συναντήσεις με τους τοπικούς αξιωματούχους.
«Η κυβέρνηση απέτυχε να αναπτύξει ένα αποτελεσματικό σύστημα επικοινωνίας με τις τοπικές κοινότητες. Αυτός είναι ο λόγος που οι κοινότητες αισθάνονται ότι τις αγνοούν, γιατί το μόνο που βλέπουν είναι εταιρείες να έρχονται στην περιοχή τους, μερικές φορές ακόμη και με τη βία», επισημαίνει ο Silas Olang από το Revenue Watch Institute, μια μη κυβερνητική οργάνωση που στηρίζει την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων προς όφελος των τοπικών πληθυσμών.
Μόλυνση του πόσιμου νερού
Το 2009, μια διαρροή από το ορυχείο της African Barrick Gold στα βόρεια της επαρχίας Mara οδήγησε στη μόλυνση του ποταμού Tigithe, από τον οποίο έπαιρναν νερό πάνω από 2.500 νοικοκυριά. Άνθρωποι και ζώα αρρώστησαν σοβαρά, μερικά από τα οποία πέθαναν εξαιτίας του κυανίου που βρισκόταν στο νερό. Οι κάτοικοι εξακολουθούν και σήμερα να αναφέρουν προβλήματα σχετικά με το πόσιμο νερό που καταναλώνουν.
Μάλιστα, η μήνυση που κατέθεσαν 1.451 καταγγέλλοντες για την υπόθεση αυτή εναντίον της African Barrick Gold το 2010, δεν έχει ακόμα οδηγήσει σε καμία δικαστική ενέργεια.
Άγνωστο πού καταλήγουν τα έσοδα από τις εξορύξεις
Το Revenue Watch Institute, παρακολουθεί τη διαχείριση των αγαθών σε 58 πλούσιες σε ορυκτά χώρες και δημοσιεύει έναν ετήσιο Δείκτη Διαχείρισης Πόρων. Το 2013 η Τανζανία ήταν στην 27η θέση ανάμεσα στις 58 αυτές χώρες, κυρίως λόγο της έλλειψης διαφάνειας.
Σύμφωνα με τον Olang, «είναι πολύ δύσκολο να καταγραφούν τα έσοδα από τις εξορύξεις στην Τανζανία». Όπως επίσης «είναι πολύ δύσκολο να ανακαλύψει κανείς πού ξοδεύονται τα χρήματα από τις εξορύξεις χρυσού. Δεν γνωρίζουμε τίποτα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εταιρειών και της κυβέρνησης».
Με τα αποθέματα χρυσού να υπολογίζονται στους 1.275 τόνους, η Τανζανία είναι πλέον η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός χρυσού στην Αφρική, μετά τη Νότια Αφρική και την Γκάνα. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Τανζανίας, η χώρα εξήγαγε χρυσό αξίας 2,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά το οικονομικό έτος 2011-12. Η συμβολή του τομέα των εξορύξεων στο ΑΕΠ της χώρας υπερτριπλασιάστηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ως το 2012, όπως αναφέρει το Revenue Watch.
Ωστόσο, αυτά τα κέρδη δεν οδήγησαν σε καμία ανάπτυξη τις κοινότητες κοντά στα ορυχεία ούτε διοχετεύθηκαν στους κατοίκους της Τανζανίας, το 65% των οποίων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014
Κοινωνία: Κείμενο από τον Ηρακλή Τζαφέτα (Διωκόμενος Χαλκιδικής)
“Πλέον είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι το ελληνικό κράτος τα παίζει όλα για όλα προκειμένου να διασώσει ότι του έχει απομείνει από το δημοκρατικό του προσωπείο. Ένας από τους άξονες όλης του αυτής της προσπάθειας είναι η καταστολή οποιουδήποτε αντιστέκεται στο συνεχόμενο εκφασισμό του κράτους. Τα παραδείγματα πολλά, όπως η άγρια καταστολή διαδηλώσεων, οι ποινικοποιήσεις απεργιών, οι εκκενώσεις καταλήψεων και κοινωνικών χώρων.
Το μεγάλο βήμα όμως το κράτος το έκανε στην περίπτωση των Σκουριών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τέθηκε σε εφαρμογή η θεωρία των δύο άκρων. Το κράτος έρχεται να εξισώσει τη βία και θηριωδία της Χ.Α. (δολοφονικές επιθέσεις κατά των μεταναστών, κοινωνικών χώρων κ.α.) με τον αγώνα των τοπικών κοινωνιών για ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Από τη μια, έχουμε ένα ιεραρχημένο φασιστικό μόρφωμα που αποτελεί το επίσημο παρακράτος και λειτουργεί σε άμεση συνεργασία με το στρατό και την αστυνομία και βασίζεται σε οικονομικές δραστηριότητες του οργανωμένου εγκλήματος. Από την άλλη, έχουμε μια τοπική κοινωνία που παλεύει για την υπεράσπιση του φυσικού της πλούτου απέναντι σε μια εταιρεία που της στερεί τη δυνατότητα της κοινωνικής αναπαραγωγής.
Για πρώτη φορά, άτομα που συμμετέχουν σε κοινωνικούς αγώνες διώκονται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Δηλαδή θεωρείται τρομοκράτης αυτός που υπερασπίζεται τη φύση, την ελευθερία του και την αξιοπρέπειά του. Αν δούμε όμως το ιστορικό των γεγονότων στις Σκουριές, θα διαπιστώσουμε ότι αυτοί που λειτουργούσαν σαν εγκληματική οργάνωση είναι η εταιρεία και η αστυνομία που την προστατεύει. “
Απόσπασμα από κάποιους από τους διωκόμενους ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.
Προσωπίκα αν με ρωτήσει κάποιος «τρέχεις, τρέχεις και τι καταλαβες?», νομίζω πως η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Όταν η στέρηση ελευθερίας και αξιοπρέπειας γίνονται νόμος, τότε ο αγώνας είναι υποχρέωση. Οι κάτοικοι εκεί δίνουν ένα τεράστιο μάθημα σε όλους. Ξέρουν να αντιστέκονται όπως ήξεραν και οι κάτοικοι της Κερατέας της Λευκίμης στη Κέρκυρα, όπως χιλιάδες ανθρώπων στις πλατείες όπως, όπως, όπως...
Μπορεί να ακουστεί γραφικό αλλα ο μόνος χαμένος αγώνας ειναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ. Αλλά ναι ξέχασα πρέπει να παλέψουμε να επιβιώσουμε στη χώρα που σκότωσε το Σωκράτη, στη χώρα που μετρά 5000 αυτοκτονίες κατα τη διάρκεια της κρίσης. Να παλέψουμε για επιβίωση λοιπόν, όχι δε θα συμφωνήσω. Θα συμφωνήσω στο εξής όμως, να παλέψουμε για ζωή, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας,να αποφασίζουμε εμείς για εμάς και να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να μας στερεί την αξιοπρέπειά μας,την ελευθερία μας,τη ζωή μας τον αέρα μας.. Τα δημόσια κοινωνικά αγαθά δεν ανήκουν σε κανέναν. Ανήκουν σε όλους μας. Θα συμφωνήσω να παλέψω για αλληλεγγύη γιατί αν έχουμε ενα όπλο αυτό δεν είναι παρα μόνο η αλληλεγγύη, και για αυτό το όπλο δε θα κατηγορηθούμε ποτέ για οπλοκατοχή.
Δε θα ξεχάσω τη μαθητική παρέλαση στο χωριό της Ιερισσου που έτυχε να παρευρεθώ.Είδα νέα παιδιά όλων των τάξεων με μαύρα περιβραχιόνια και μπλούζες “SOS ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ”. Aυτά τα παιδιά έχουν αναμνήσεις απο το βουνό που θα εξαφανιστεί.Βασικά οι παιδικές τους αναμνήσεις είναι το βουνό. Τα όνειρα τους θα καταστραφούν από την εταιρία. Οι αναμνήσεις θα σβηστούν. Τα χαμόγελα θα λείψουν. Πέρα από τις όποιες περιβαλλοντικες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις υπαρχει και αυτο που λέγεται τσάκισμα αξιοπρεπείας. Με το έτσι θελω, στο βωμό της ανάπτυξης χαμόγελα θα σβήσουν. Με το έτσι θέλω οι κατοικοι θα αναπνέουν καρκίνο.
Η ζωή, η ελευθερία και η αντίσταση είναι δικαίωμα.
Έτσι πιστεύω εγώ τουλάχιστον.
Υ.Γ. Κάποιοι έδωσαν τη ζωή τους, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν για αυτό το όνειρο. ΟΙ ιδέες όμως είναι ζωντανές και ποτέ κανένας δε θα τις σκοτώσει ούτε θα τις φυλακίσει.
Υ.Γ. «Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.»
Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2014
H αλήθεια είναι μία: ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ (video)
Όποια οπτική γωνία και να διαλέξεις, θα δεις ΜΑΤ, φράχτες και συρματοπλέγματα.
Όποια οπτική γωνία και να διαλέξεις, θα δεις μπουλντόζες να ισοπεδώνουν το αρχέγονο δάσος.
Όποια οπτική γωνία και να διαλέξεις, θα δεις κατακρεουργημένα δέντρα, κόκκινα νερά, σεληνιακό τοπίο.
Όποια οπτική γωνία και να διαλέξεις, θα δεις το δίκιο του αγώνα μας.
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΚΑΚΑΒΟ!
Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014
Πορεία στον Κάκαβο στις 26 Ιανουαρίου
Οι επιτροπές αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης καλούν όλους και όλες στις 26 Ιανουαρίου σε πορεία στον Κάκαβο. Σε μια πορεία για να δούμε και να συνειδητοποιήσουμε την καταστροφή που συντελείται στη Χαλκιδική.
Η “ανάπτυξη” της κυβέρνησης παίρνει πλέον σάρκα και οστά: καταστροφή του δάσους των Σκουριών, αποψίλωση του αρχέγονου δάσους στο ρέμα Καρατζά, εκχέρσωση του χώρου του εργοστασίου εμπλουτισμού, ανεξέλεγκτη δραστηριότητα της Ελληνικός Χρυσός και συνεχείς παρανομίες υπό την ανοχή και προστασία Κράτους και ελεγκτικών μηχανισμών.
Όλοι αυτοί που λεηλατούν τη φύση, υποτάσσονται σε οικονομικά και πολιτικά κέντρα εξουσίας, καταπατούν ανθρώπινα δικαιώματα, ξεπουλούν δημόσιο πλούτο, παραβιάζουν βασικές αρχές δικαίου και προσπαθούν να μας καταντήσουν άβουλα και αναξιοπρεπή υποχείριά τους, θα μας βρίσκουν συνέχεια απέναντι.
Για μας δεν υπάρχει άλλος δρόμος …. μόνο ο δρόμος της αντίστασης. Ενωμένοι και αποφασισμένοι θα κερδίσουμε αυτή τη μάχη.
Συντονιστικό Φορέων και Συλλόγων Σταγείρων-Ακάνθου ενάντια στην εξόρυξη χρυσού
Εγγραφή σε:
Σχόλια
(
Atom
)

















