ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ (Aύγουστος 2013)

Εμπορικοί Σύλλογοι Χαλκιδικής - Κινητοποίηση - Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου.

Το Επιμελητήριο προσπαθεί να σταματήσει τη διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες στη Θεσσαλονίκη

Έπειτα από καταγγελίες μελών του Επιμελητηρίου, αστυνομικοί απειλούν την Επιτροπή κατοίκων Κέντρου με πρόστιμα, αν δεν διακόψουν τη διάθεση προϊόντων στη λαϊκή χωρίς μεσάζοντες που έχει στηθεί από το πρωί στην Αριστοτέλους: «Ή τα μαζεύετε και φεύγετε ή θα προχωρήσουμε στην επιβολή προστίμων». Αναδημοσίευση από το alterthess.gr Αυτήν την στιγμή περίπου δέκα άνδρες της αστυνομίας ήρθαν ξανά στον χώρο της διάθεσης προϊόντων χωρίς μεσάζοντες στην Αριστοτέλους που διοργανώνει η Επιτροπή κατοίκων Κέντρου στην Αριστοτέλους,απειλώντας ότι θα προχωρήσουν στην επιβολή προστίμων. Η αστυνομία δηλώνει ότι δεν υπάρχει άδεια χρήσης του χώρου ενώ παράλληλα επικαλείται τις καταγγελίες μελών του Επιμελητηρίου. Η επιτροπή κατοίκων κέντρου βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τους καταγγέλλοντες προκειμένου η αστυνομία να μην προχωρήσει στην επιβολή προστίμων. Σύμφωνα με νέες πληροφορίες τα μέλη του επιμελητηρίου δεν δέχονται το αίτημα των κατοίκων να λειτουργήσει έστω για σήμερα η λαϊκή χωρίς μεσάζοντες και να προχωρήσουν σε περαιτέρω διαβούλευση τις επόμενες μέρες. Η απειλή είναι "ή τα μαζεύετε και φεύγετε ή θα προχωρήσουμε στην επιβολή προστίμων" Η επιτροπή κατοίκων κέντρου πραγματοποιεί μικρή συνέλευση προκειμένου να παρθεί απόφαση. Να σημειωθεί ότι το πρωί οι αστυνομικοί έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους στην αγορά προσπαθώντας να σταματήσουν την διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες. Όπως τονίζουν μέλη της επιτροπής ενώ οι οι παραγωγοί έστηναν τους πάγκους τους η αστυνομία ήρθε στο σημείο αναφέροντας καταγγελίες από το Επιμελητήριο απειλώντας παράλληλα ότι αν δεν σταματήσει η αγορά θα ξαναέρθει με εκπροσώπους των καταγγελόντων προκειμένου να προχωρήσει στην επιβολή προστίμων. Τα μέλη της επιτροπής καλούν τον κόσμο να στηρίξει την διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες. Πηγή

Το πείραμα της ΒΙΟ.ΜΕ

Όταν το 2010 το εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ έβαζε λουκέτο κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα επακολουθούσε. Μία χούφτα ανθρώπων έχοντας ανάγκη για εργασία,οδηγήθηκαν σε ένα εγχείρημα που αργότερα θα μιλούσε για αυτό όλος ο κόσμος. Έκαναν κάτι που για τους περισσότερους φάνταζε ουτοπικό. Πήραν τα μέσα παραγωγής στα χέρια τους! Η Βιομηχανική Μεταλλευτική (ΒΙΟ.ΜΕ) ιδρύθηκε το 1982, ως θυγατρική του ομίλου Φίλκεραμ Τζόνσον, ιδιοκτησίας της οικογένειας Φιλίππου. Η Φίλκεραμ, μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες πλακιδίων στην Ευρώπη, και η ΒΙΟΜΕ μία κερδοφόρα επιχείρηση που πλάι της παρήγαγε κόλλες, αρμούς, σκληρά καθαριστικά και άλλα σχετικά προϊόντα. Η ΒΙΟ.ΜΕ ενδεικτικά από το 2000 έως το 2006 αποτελούσε μία από τις είκοσι πιο κερδοφόρες εταιρίες της βορείου Ελλάδος. Όλα αυτά μέχρι το 2009,που τα ελλείμματα της Φιλκεράμ, λόγω της κρίσης στον κατασκευαστικό κλάδο, άρχισαν να εκτοξεύονται. Η εργοδοσία προσπαθεί να τα καλύψει με κρυφά δάνεια μεταξύ των δύο εταιριών, υπερχρεώνοντας την μέχρι πρότινος κερδοφόρα θυγατρική. Ως αποτέλεσμα η Φίλκεραμ πτωχεύει το 2011, αφήνοντας την ΒΙΟΜΕ καταχρεωμένη στην τύχη της. Μην μπορώντας όμως να αντεπεξέλθει στα χρέη της,και με τους 70 εργαζόμενους ήδη τέσσερις μήνες απλήρωτους η εργοδοσία αποφασίζει να εγκαταλείψει το εργοστάσιο. Το σωματείο των 40 εργαζομένων όμως είχε άλλη γνώμη. Στο διάστημα που ακολούθησε, το σωματείο των εργαζομένων έχοντας προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας βρισκόταν καθημερινά στο εργοστάσιο,για να αποτρέψουν το ξεπούλημά του αλλά και συντονίζοντας τη συνέχεια του αγώνα τους. Μην μπορώντας φυσικά να βρουν δουλειά έξω, από την στιγμή που τυπικά ήταν ακόμα εργαζόμενοι στην εταιρία, αποφασίζουν να διεκδικήσουν αυτό που τους ανήκει,το ίδιο το εργοστάσιο. Τον Φεβρουάριο του 2013 μετά από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του σωματείου και με βασικό σύνθημα "Δεν μπορείτε εσείς, μπορούμε εμείς", το εργοστάσιο ανοίγει ξανά και επαναλειτουργεί στα χέρια των εργαζομένων. Ξαφνικά το όνειρο αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Παράλληλα δημιουργούνται κινήματα αλληλεγγύης στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο. Η ΒΙΟ.ΜΕ πλέον διοικείται από την Γενική Συνέλευση των εργαζομένων και οι αποφάσεις παίρνονται μέσα από αυτήν. Γνωρίζοντας πως δεν μπορούν να παράγουν τα προϊόντα που παρήγαγαν πριν,λόγω του μεγάλου κόστους των πρώτων υλών που χρειάζονται αλλά και φυσικά το "παράνομο" του εγχειρήματος,αποφασίζουν να φτιάξουν φυσικά καθαριστικά. Χρησιμοποιούν τα μηχανήματα του εργοστασίου για να βγάλουν προϊόντα φθηνά και προσιτά στον κόσμο τα οποία και διακινούνται από τα κινήματα αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα. Στο διάστημα αυτό επισκέπτονται το εργοστάσιο οργανώσεις από την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο για να μάθουν για το εγχείρημα αυτό. Διοργανώνονται συναυλίες οικονομικής ενίσχυσης,πορείες και ημερίδες αποκλειστικά για τη ΒΙΟ.ΜΕ. Φαίνεται πως η ΒΙΟ.ΜΕ είναι σημείο αναφοράς σε κινήματα σε ολόκληρο τον κόσμο,ως ένας εναλλακτικός δρόμος σε μία εποχή που κρίση έχει διαλύσει κάθε ελπίδα ανασυγκρότησης της εργατικής τάξης. Όσο και αν αυτό το εγχείρημα μοιάζει αυτονόητο, για το υπάρχον νομικό σύστημα είναι αδιανόητο. Δεν υπάρχει κανένας νόμος που να επιτρέπει την λειτουργία συνεταιριστικών εργοστασίων και η λέξη "αυτοδιαχείριση" μοιάζει απαγορευτική. Η πρόταση της ΒΙΟ.ΜΕ είναι ρεαλιστική. Είναι η πρόταση 40 ανθρώπων, που έχουν ζήσει μέσα στο εργοστάσιο και ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλον το πώς λειτουργεί. Μήπως αυτή η χούφτα των εργατών δίνει μία πραγματική διέξοδο και για χιλιάδες άλλους που βρίσκονται στην ίδια θέση αυτή τη στιγμή; Ποιον εξυπηρετεί ένα κλειστό εργοστάσιο εφόσον υπάρχει η δυνατότητα να συνεχίσει να παράγει; Σε ένα κλειστό εργοστάσιο και με τεράστια χρέη προς τους εργαζομένους τον πρώτο λόγο θα πρέπει να τον έχουν οι ίδιοι. Γιατί τελικά το μόνο που ζητούν είναι το δικαίωμα στην εργασία. Για τον τρόπο λειτουργίας του εργοστασίου οι ίδιοι έχουν συντάξει και υπογράψει ένα ιδιωτικό συμφωνητικό που ενδεικτικά αναφέρει να εξής: Κανένας εργαζόμενος μη μέτοχος, κανένας μέτοχος μη εργαζόμενος. Τη λειτουργία του εργοστασίου με όρους πλήρους αυτοδιεύθυνσης και εργατικού ελέγχου, με βασικό ζήτημα την ισοτιμία στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων Η συμμετοχή στη Γενική Συνέλευση είναι υποχρεωτική για όλα τα μέλη. Να απαγορεύονται οι διακρίσεις και αποκλεισμοί. Η ΒΙΟ.ΜΕ αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα εργατικής αυτοδιαχείρισης,που η απήχησή του είναι πλέον παγκόσμια. Μόνο του όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανθίσει. Οι χιλιάδες των εργαζομένων που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση πρέπει να βρουν την δύναμη να σηκωθούν και να πολεμήσουν για το δίκιο τους,να πάρουν πίσω αυτά που τους ανήκουν. Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να κοιταχθούν στα μάτια και να δουν πως όλοι μαζί μπορούν να κατακτήσουν πράγματα που ποτέ δεν φαντάζονταν. Ίσως τελικά το παράδειγμα της Αργεντινής να μην είναι πολύ μακρυά. Αρκεί να το πιστέψουμε! ΒΕΝΣΕΡΕΜΟΣ! πηγή

Ενοχλήθηκε η Coca Cola από τα Μέσα Επικοινωνίας των απεργών

H Coca Cola στέλνει εξώδικο στους απεργούς εργαζόμενους του εργοστασίου, απειλώντας πως θα κάνει νέα αγωγή, επειδή χρησιμοποιούν Μέσα επικοινωνίας, όπως τηλεβόας και αφίσες! Όπως διαβάζουμε στο κείμενο του Όμηρου Ταχμαζίδη, είχε προηγηθεί αγωγή της πολυεθνικής κατά των απεργών με απαίτηση καταβολής αποζημίωσης 250.000 ευρώ επειδή απεργούσαν... Διαβάζουμε: <<Διαταράσσετε τους καθιερωμένους ρυθμούς ζωής μιας ολόκληρης πόλης προκαλώντας σύγχυση μέσω αυτοκινήτων που φέρουν τηλεβόες και διαδίδουν συκοφαντικά κατά της εταιρείας μας μηνύματα>> («εξώδικη-διαμαρτυρία-όχληση» της Coca Cola κατά των απεργών). Με την αγωγή της η πολυεθνική ζητά ως αποζημίωση συνολικά 5,5 εκατ. ευρώ! Στο ενδιαφέρον κείμενο-ρεπορτάζ επισημαίνονται και οι "ευθύνες" των δημοτικών ΜΜΕ που εκουσίως ή ακούσια βοήθησαν στην αποσιώπηση των γεγονότων. Προφανώς και έπαιξε μεγάλο ρόλο η χορηγία της πολυεθνικής στο δήμο Θεσσαλονίκης! --- (...) Από το νέο νομικό κείμενο προκύπτει σαφώς ότι η αγωγή και η απαίτηση 250 χιλιάδων ευρώ αποσκοπούσε στον εκφοβισμό των απεργών: και μιας και αυτοί δεν… συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις, για να θυμηθούμε και την ιδιόλεκτο άλλων εποχών, τα στελέχη της Coca Cola επανήλθαν για να περισώσουν ότι μπορεί να περισωθεί από την προδιαγραφόμενη αποτυχία τους – υπενθυμίζουν στους απεργούς, ότι η εταιρία «έχει ήδη προσφύγει στην Δικαιοσύνη προκειμένου να καταδικαστούν και να μην επαναληφθούν στο μέλλον απεργιακές κινητοποιήσεις και λοιπές συμπεριφορές…».ο γεγονός ότι οι εργαζόμενοι χρησιμοποίησαν απρόβλεπτους τρόπους επικοινωνίας φαίνεται ότι αιφνιδίασε τους ακριβοπληρωμένους στρατηγικούς σχεδιαστές του επικοινωνιακού τμήματος της πολυεθνικής εταιρίας. Η αμηχανία είναι εμφανής, όπως και η ουσιαστική αδυναμία αντίδρασης στις τακτικές των απεργών, στοιχεία που καταφαίνονται στο ύφος και την επιχειρηματολογία του κειμένου της «εξώδικης δήλωσης-διαμαρτυρίας»: «Παράλληλα, και παρά το γεγονός ότι η εταιρεία μας προσέφυγε ήδη στη Δικαιοσύνη αναφορικά με τις προαναφερθείσες απεργίες και άλλες ενέργειές σας, προβήκατε σε σειρά ανακοινώσεων, ψηφισμάτων εκτάκτων γενικών συνελεύσεων, εκδώσατε επιστολές, δελτία τύπου που αναρτήσατε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, διανείματε φυλλάδια, αναρτήσατε πανό και προβήκατε σε εκτεταμένες αφισοκολλήσεις, που βρίθουν ψευδών ή/και δυσφημιστικών ή/και προσβλητικών κρίσεων που παραβλάπτουν και προσβάλλουν την φήμη και το κύρος της εταιρείας μας, τις δραστηριότητες και την κοινωνική μας δράση καθώς και την πίστη του καταναλωτικού κοινού σε εμάς» - η Coca Cola θα προτιμούσε να σιωπήσουν οι απολυμένοι και να αποδεχθούν τη μοίρα τους και επειδή αυτοί δεν… συνεμορφώθησαν, έχει εξαπολύσει ένα κύμα εκφοβισμού με κατηγορίες που προσβάλλουν ένα βασικό στοιχείο της δημοκρατίας: την ελευθερία της έκφρασης. Η προσβολή: Ένας εργαζόμενος πολίτης αυτής της χώρας, σύμφωνα με τη λογική των στελεχών της Coca Cola, δεν έχει το δικαίωμα να γνωστοποιεί τις απόψεις του, π.χ. με τη διανομή φυλλαδίων: αλλά είναι αναφαίρετο δικαίωμα των απολυμένων απεργών να διατυμπανίζουν με ψηφίσματα, ανακοινώσεις, δελτία τύπου κλπ., ότι οι απολύσεις τους είναι κυνικές, ανάλγητες και άδικες – από πότε η έκφραση της γνώμης είναι ποινικό αδίκημα; Η Coca Cola και η αποσιώπηση των ειδήσεων : Η Coca Cola με αγωγή της ζητάει συνολικά 5,5 εκατομμύρια από τα εργατικά σωματεία «χρηματική αγωγή λόγω ηθικής βλάβης, με το νόμιμο τόκο… μέχρι και την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση»Πηγή

"Μαμά, μην κλαις, θα τα λέμε στο Skype"

.. είναι η νέα ταινία του 1ου ΕΠΑΛ Άργους

Η ταινία των μαθητών του τομέα Ηλεκτρονικής-Ηλεκτρολογίας και του τομέα Μηχανολογίας πραγματεύεται τη μετανάστευση των νέων Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον.

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται σε ένα άρθρο του δημοσιογράφου Απόστολου Λυκεσά.

"Παλιά οι Έλληνες μετανάστευαν εξαιτίας της φτώχειας, της ανέχειας.

Κουβαλούσαν τις αναμνήσεις τους σαν ξόρκια, για τους δράκους της ξενιτιάς κι έσερναν, εκτός από τους ταπεινούς τους μπόγους, πιότερο την υπόσχεση για επιστροφή.

Όλα για αυτή τη μέρα του γυρισμού…

Αν είναι αλήθεια ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως τραγωδία, στην περίπτωση της Ελλάδας ισχύει σαφώς το δεύτερο.

Εγκλωβισμένη στη δίνη της κρίσης και με την ανεργία να απογειώνεται, σπρώχνει στο περιθώριο τα παιδιά της.

Παλιά στη ξενιτειά ζητούσαν δυνατά κορμιά.

Τώρα ζητούν δυνατά μυαλά. Τα Ελληνικά μυαλά..

Οι Έλληνες παίρνουν και πάλι το δρόμο της μετανάστευσης...

Η οικονομική κρίση «σκότωσε» τα όνειρα των νέων. Η λέξη ανεργία τους στοίχειωσε.

Πολλοί δεν αναγνωρίζουν πια τον τόπο που μεγάλωσαν. Αγωνία, θλίψη, και ανεργία. Έτσι πήραν τη μεγάλη απόφαση να φύγουν και να αναζητήσουν τη δική τους Ιθάκη, που θα τους επιτρέπει τουλάχιστον να ονειρεύονται…

Φεύγουν κατά χιλιάδες. Νέοι με μεταπτυχιακά, διδακτορικά, έμπειροι τεχνικοί αλλά και απελπισμένοι μεσήλικες.

Παρηγορούν τους δικούς τους «μην κλαις, βρε μαμά, θα τα λέμε στο σκάιπ»" .... Η συνέχεια στην ταινία.

Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινε στην εκδήλωση του 1ου ΕΠΑΛ Άργους για τον εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου.

Η επίσημη προβολή της ταινίας θα γίνει στις 30 Νοεμβρίου, στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για νέους και παιδιά.

Η ταινία στο Youtube:







left.gr

Η ΕΡΑ εκπέμπει από το Πολυτεχνείο

Με μία ώρα πρόγραμμα την Παρασκευή, μεταξύ 20:00 με 21:00 και εννιά ώρες το Σάββατο, 12:00 με 21:00, η ΕΡΑ εκπέμπει μέσα από το Πολυτεχνείο, παρά τις απειλές για επέμβαση της αστυνομίας. Το πρόγραμμα της ΕΡΑ αναμεταδίδεται διαδικτυακά αλλά και από τους περιφερειακούς ταθμούς της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.



Η ΠΟΣΠΕΡΤ νωρίτερα ανακοίνωσε πως «συνεχίζουμε τον αγώνα και θα εκπέμψουμε από το Πολυτεχνείο, μέσω διαδικτύου, στο www.ertopen.com με τη βοήθεια μόνο των φοιτητών και κάλεσε σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων «για να κερδίσουμε τώρα τις μάχες, αλλά και να αποτρέψουμε το νέο κύμα απολύσεων, που προετοιμάζουν κυβέρνηση και τρόικα».

Συγκεκριμένα η ΠΟΣΠΕΡΤ καλεί σε «συμμετοχή στην εκδήλωση εργαζομένων που γίνεται το Σάββατο 16 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο. Μαζική συμμετοχή όλων στην πορεία για τα 40 χρόνια του Πολυτεχνείου. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν στην πορεία της Κυριακής 17/11 με προσυγκέντρωση στις 2μμ στην πλ. Κλαυθμώνος. Καλούμε τους εργαζόμενους να βρεθούμε μετά την πορεία στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ. Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζόμενων στην ΕΡΤ την Τρίτη 19 Νοεμβρίου στις 7μμ στην Αγ. Παρασκευή. Για να στείλουμε το μήνυμα σε κυβέρνηση και τρόικα ότι το ραδιομέγαρο της ΕΡΤ ανήκει στο λαό και τους εργαζόμενους και όχι στην αστυνομία».

Πηγή

Ken Robinson- Αλλαγή των εκπαιδευτικών προτύπων - DOC TV

Δουλέψτε JUMBO - Δουλέψτε τζάμπα

του Θόδωρου Καστρινού

Η νέα Jumbo-βιτρίνα φούλαρε: Με μπλούζες, παντελόνια και ζακέτες για παιδιά και εφήβους, σχολικά είδη και τζάμπα εργαζόμενους, έτοιμους να σε εξυπηρετήσουν, μόλις με 200 ευρώ το μήνα!
Τρέξε να προλάβεις! Ο θαυμαστός κόσμος των JUMBO σε περιμένει! Έχει τις χειρότερες συνθήκες εργασίας, εκδικητικές απολύσεις και ωράρια που παραβιάζονται προκλητικά και αυθαίρετα από τους εργοδότες.

Τρέξε τώρα στα JUMBO! Για να προλάβεις 70% εκπτώσεις στους...μισθούς, την ίδια ώρα που η εταιρεία παρουσιάζει ρεκόρ τζίρου, ξεπερνώντας τα 500 εκατ. ευρώ, στην ετήσια χρήση Ιούνιος 2012 – Ιούνιος 2013...
Τρέξε στα JUMBO! Για να τραγουδήσεις χαρούμενος στους εργαζόμενους “δουλέψτε JUMBO - δουλέψτε τζάμπα”. Γιατί είναι αλήθεια ότι -αν είσαι τυχερός και πιάσεις δουλειά στο θαυμαστό βασίλειο των παιχνιδιών- με τα JUMBO να ζήσεις, δεν μπορείς ούτε ώρα.
Γιατί η εταιρεία πρότεινε στους εργαζόμενους της να δουλεύουν με συμβάσεις 4ωρης απασχόλησης, οι οποίες φυσικά και παραβιάζονται, με μισθό 200 ευρώ, που δεν φτάνει στους εργαζόμενους ούτε για να αγοράσουν μαρκαδόρους για τα παιδιά τους.
Αν λοιπόν το παιδί σου ξεκινά το νηπιαγωγείο, το Δημοτικό ήτο Γυμνάσιο κι εσύ τρέχεις να του πάρεις όλα τα σχολικά, τρέξε στο θαυμαστό κόσμο...

Ή μήπως να το ξανασκεφτείς; Μήπως να ψάξουμε μαζί τι κρύβεται πίσω από το θαυμαστό κόσμο της εταιρείας;
Αν είσαι άνεργος γονιός και θες να πάει το παιδί σου στο σχολείο με τα σχολικά του είδη, μάλλον δεν συναντάς την συμπάθεια ή την ανοχή της εταιρείας. Γιατί λίγες μέρες πριν, η “αγαπημένη εταιρεία για μικρούς και μεγάλους” έστειλε στο δικαστήριο έναν άνεργο πατέρα από το Βόλο για 12 ευρώ. Φαίνεται τελικά, πως στο ”παιχνίδι” του κέρδους δεν χωράνε συναισθηματισμοί.
Θυμάσαι το τελευταίο διαφημιστικό μήνυμα τη εταιρείας, που προσπαθεί να προσελκύσει το καταναλωτικό κοινό δείχνοντας τον ήρωα Jumbo να “εκτελεί” τις υψηλές τιμές των απαραίτητων για τους μαθητές προϊόντων και να “απελευθερώνει” τους “αλυσοδεμένους” γονείς; Ο ήρωας της εταιρείας ήταν “ο Jumbo, ο τιμωρός των υψηλών τιμών”.
Όμως στην πραγματική ζωή, έξω από τις κάμερες και το μάρκετινγκ, ο Jumbo όχι μόνο δεν έσπασε την…αλυσίδα που έσερνε μαζί του ο άνεργος πατέρας στο Βόλο μαζί με μια λίστα σχολικών ειδών, στην οποία αδυνατούσε να ανταποκριθεί οικονομικά, αλλά αντίθετα του πέρασε χειροπέδες για κλοπή μαρκαδόρων αξίας 12 ευρώ.

Ε ΡΕ, DJANGO ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖEΤΑΙ!
Κέρδη στα ύψη, εργαζόμενοι στο σκλαβοπάζαρο, γονείς στο δικαστήριο.
Αφελή επιχειρηματία, ο DJANGO, ο κινηματογραφικός ήρωας που γελοιοποιείς στη διαφήμιση σου, δεν είναι δικός σου ήρωας. Είναι δικός μας. Γιατί έγινε σύμβολο της αξιοπρέπειας των δούλων. Γιατί, από άκρη σε άκρη στον κόσμο, όποιος τον είδε, κατάλαβε ότι έγινε σύμβολο της απελευθέρωσης των φτωχών από τα βασανιστήρια, τα δικαστήρια και τα σκλαβοπάζαρα που τους έσερναν κάτι τύποι σαν εσένα.

Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΜΕ ΟΛΟΙ!
Στους καιρούς της κρίσης, το δίλημμα έχει γίνει πια ξεκάθαρο: Ή εμείς και η αξιοπρέπειά μας, ή αυτοί και τα ατέλειωτα κέρδη τους.

ΜΙΛΑ! ΔΡΑΣΕ! ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!

Πηγή

Δύο άκρα και δύο σταθμά

Η πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, από νεοναζιστική ρατσιστική συμμορία, έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο επιθέσεων θρασύδειλων σε μετανάστες, άστεγους, οροθετικούς, εξαρτημένους, διαδηλωτές, σκεπτόμενους και ενεργούς πολίτες αυτής της χώρας.
Η Κυβέρνηση θυμήθηκε ξαφνικά το πρόβλημα του νεοναζισμού και διαρρηγνύει τα ιμάτιά της καταδικάζοντας τη ρατσιστική βία και επαναφέροντας τη θεωρία των δύο άκρων. Στην επιχειρηματολογία της, στο ένα άκρο βρίσκονται οι νεοναζί και στο άλλο … οι Σκουριές. Οι Σκουριές ως παράδειγμα βίας, ισοδύναμο με τα μαχαιρώματα και τις δολοφονίες. Τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, σε εντεταλμένη υπηρεσία, αναπαράγουν με εμετικό τρόπο την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης. Η βία των νεοναζιστών δίπλα στη βία στις Σκουριές. Ξανά και ξανά.

Μόνο που, κύριοι της Κυβέρνησης και των τηλεδικείων, η βία στις Σκουριές είναι δική σας βία, όχι δική μας. Είναι η βία, που εσείς αναγνωρίζετε ως τη μόνη νόμιμη, και την ασκείτε χωρίς μέτρο, αιδώ και ηθική, αδιακρίτως επί δικαίων και αδίκων. Μια αυθαίρετη, αδικαιολόγητη και επικίνδυνη βία που δεν υπόκειται σε κανενός είδους έλεγχο.

Επικαλείστε την τήρηση της νομιμότητας σε κάθε περίπτωση που εξυπηρετεί τα δικά σας συμφέροντα. Τέσσερις προφυλακισμένοι αγωνιστές και δεκάδες υπόδικοι με έωλες και κατασκευασμένες κατηγορίες, προκειμένου να θέσετε το κίνημα της Χαλκιδικής υπό ομηρία. Καμία αυτεπάγγελτη δίωξη για το αρσενικό στο νερό του Νεοχωρίου. Καμία αυτεπάγγελτη δίωξη για τη μόλυνση των ρεμάτων της Ολυμπιάδας. Κανένας έλεγχος στην Ελληνικός Χρυσός, καμία δίωξη για τη σωρεία παρανομιών της.

Καταδικάζετε τη βία απ΄όπου κι αν προέρχεται … αρκεί να προέρχεται από πολιτικούς σας αντιπάλους και συλλογικότητες που αντιστέκονται στη βάρβαρη πολιτική σας. Η δήλωση Καμένου διώκεται ως προτροπή σε πράξεις βίας, ενώ οι τόσες προκλήσεις ακροδεξιών πολιτικών αγνοούνται επιδεικτικά. Χαρακτηρίζετε τον εμπρησμό μηχανημάτων πολυεθνικής εταιρείας ως τρομοκρατική ενέργεια ενώ κλείνετε το μάτι στη δράση παρακρατικών τραμπούκων δίπλα και μέσα στις γραμμές των ΜΑΤ.

Βία, κύριοι της Κυβέρνησης και παρατρεχάμενοι, είναι οι χιλιάδες αυτοκτονίες, οι πολιτικές δολοφονίες, είναι οι λιποθυμίες παιδιών από ασιτία, είναι η ανεργία εκατομμυρίων ανθρώπων. Βία είναι ο θάνατος για ένα εισιτήριο. Βία είναι το μαύρο στις οθόνες. Βία είναι η καταστολή κάθε αντίδρασης, τα χημικά, οι ξυλοδαρμοί, το ανθρωποκυνηγητό, οι πλαστικές σφαίρες, η ποινικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων αντίστασης. Βία είναι η ρίψη χημικών σε αυλές σχολείων και οι προσαγωγές ανήλικων μαθητών. Βία είναι τα προεδρικά διατάγματα, η φίμωση και ο βιασμός της αλήθειας και της δημοκρατίας. Βία είναι η κατασκευή ενόχων με παράνομη και δια της βίας λήψη γενετικού υλικού. Βία είναι η υπόθαλψη εγκληματιών που εξυπηρετούν τα συμφέροντά σας.

Βία είναι η καταστροφή της Χαλκιδικής, ο μη έλεγχος της Ελληνικός Χρυσός, η έκθεση σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας από διαρροές τοξικών κατά τη μεταφορά τους. Βία είναι η δημιουργία τετελεσμένων με στόχο την τελική νομιμοποίηση παράνομων εταιρικών δραστηριοτήτων. Βία είναι η θυσία ανθρώπινων ζωών στο βωμό μιας “ανάπτυξης” όπως την ορίζετε εσείς και τα οικονομικά συμφέροντα που υπηρετείτε.

Κι αυτή τη βία δεν την καταδικάζετε και βέβαια δεν τη διώκετε.

Οι αγωνιστές της Χαλκιδικής είναι άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, με διαφορετικές φιλοσοφίες ζωής. Το κίνημα της Χαλκιδικής είναι ένα πολύμορφο κίνημα, που έχει αποκηρύξει τις πρακτικές βίας και μικροκομματισμού. Αγωνιζόμαστε με όπλα την επιστημονική τεκμηρίωση, την αντικειμενική ενημέρωση, τις κοινωνικές δράσεις και την αλληλεγγύη. Και στο πλευρό μας έχουμε συλλογικότητες, φορείς, οργανώσεις, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, πολιτικούς φορείς, καναδούς πολιτικούς, ευρωπαϊκές κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις.

Δεν είμαστε φορείς βίας. Είμαστε δέκτες, μιας κρατικής βίας, τρομοκρατίας και προπαγάνδας, που παραπέμπει σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Είμαστε δέκτες της βίας μιας εξουσίας, που δε διστάζει να παραβεί νόμους και κανόνες που η ίδια θέσπισε, που δε διστάζει να καθοδηγεί με εντολές και εκβιασμούς τη δικαιοσύνη. Μιας εξουσίας που εξισώνει τη ρατσιστική βία με ένα κοινωνικό κίνημα που αγωνίζεται για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής, τη δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και ένα καλύτερο μέλλον.

Τα δύο άκρα δεν είναι οι νεοναζί και οι Σκουριές. Τα δύο άκρα είναι το κράτος και το παρακράτος. Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: του μηχανισμού καταστολής κάθε άποψης και κινήματος που αντιστέκεται στα σχέδιά τους.

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Στρυμονικού

Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης: Ανακοίνωση - Καταγγελία για τις εξελίξεις στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσ/νίκης καταγγέλλει τη συνεχιζόμενη βάρβαρη πολιτική της συγκυβέρνησης στην Υγεία. Ιδιαίτερα, επισημαίνουμε την επιμονή στον εγκληματικό αποκλεισμό των ανασφάλιστων από δωρεάν υπηρεσίες περίθαλψης, πρωτοβάθμιας και νοσοκομειακής, που κοστίζει καθημερινά αναπηρίες και θανάτους σε χιλιάδες συμπολίτες μας, καθώς αυτοί από αδυναμία να αντεπεξέλθουν στον κόστος της περίθαλψης είτε δεν την λαμβάνουν καθόλου είτε προσέρχονται για νοσηλεία πολύ καθυστερημένα, όταν πια το πρόβλημα έχει επιδεινωθεί.


Το ΚΙΑ καταγγέλλει το κλείσιμο των 8 Νοσοκομείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, καθώς και... την προετοιμασία για την κατάργηση ακόμη περισσότερων τμημάτων και κρεβατιών στην επαρχία, ως αποτέλεσμα της πιστής τήρησης από το Υπουργείο Υγείας των μνημονιακών δεσμεύσεων. Καταγγέλλουμε επίσης, τη διαθεσιμότητα – κινητικότητα – απολύσεις χιλιάδων υγειονομικών, την ώρα που είναι αναγκαίες όσο ποτέ οι μαζικές προσλήψεις προσωπικού όλων των βαθμίδων. Τα νοσοκομεία που κλείνουν, ανεξάρτητα από τις πολλές λειτουργικές αδυναμίες τους, που οφείλονται ακριβώς σε αυτή την έλλειψη προσωπικού και σημαντικών τμημάτων τους, σήκωναν μεγάλο βάρος της αναγκαίας Δημόσιας Περίθαλψης και η κατάργησή τους αποτελεί ακόμη ένα σημαντικό χτύπημα στη Δημόσια Υγεία. Ειδικότερα στη Θεσσαλονίκη, τα Νοσοκομεία Ειδικών Παθήσεων (Λοιμωδών) και Δερματολογικό αποτελούσαν και από επιστημονικής άποψης μοναδικά νοσοκομεία, που η απώλειά τους σε συνθήκες μνημονιακής κατεδάφισης της Δημόσιας Περίθαλψης θα σημάνει και ένα τεράστιο κενό στο πεδίο της ιατρικής τεχνογνωσίας, πέρα από την απώλεια των δημόσιων κρεβατιών. Από την άλλη, το νοσοκομείο Παναγία συμβάλλει στη Γενική Εφημερία πόλης σταθερά κάθε τέταρτη ημέρα μαζί με το Ιπποκράτειο εδώ και πάρα πολλά χρόνια, προσφέροντας σημαντικότατες υπηρεσίες στους κατοίκους της ανατολικής Θεσσαλονίκης. Θέλουμε όμως να τονίσουμε και πάλι ότι το μέγιστο πρόβλημα σήμερα παραμένει, πως για το 30% και πλέον του πληθυσμού που είναι χωρίς ασφάλιση, τα Δημόσια Νοσοκομεία είναι όλα κλειστά εδώ και τρία χρόνια. Καθώς για να νοσηλευτεί σε αυτά ο ανασφάλιστος (δηλαδή ο άνεργος, ο φτωχός, ο μετανάστης χωρίς χαρτιά, ο μικρομαγαζάτορας που δεν μπορεί να πληρώσει τα 450 ευρώ το μήνα στο ΟΑΕΕ, όλος ο κόσμος της γκρίζας ζώνης της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας) πρέπει να πληρώσει το σύνολο του κόστους νοσηλείας και το σύνολο της φαρμακευτικής αγωγής, που στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων αφορά ποσά της τάξεως εκατοντάδων και χιλιάδων ευρώ.


Ο αποκλεισμός των ανασφάλιστων, η ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή στο κόστος περίθαλψης και από τους ασφαλισμένους, το κλείσιμο των νοσοκομείων και η κατάργηση τμημάτων και κρεβατιών (που προκλητικά βαπτίζεται «αλλαγή χαρακτήρα»), η διαθεσιμότητα – απολύσεις των εργαζομένων και η λειτουργική κατάρρευση των υπόλοιπων νοσοκομείων λόγω υποχρηματοδότησης και αναστολής των προσλήψεων είναι μια ενιαία πολιτική στα πλαίσια της μνημονιακής δέσμευσης της κυβέρνησης για κατάργηση του δικαιώματος στην Υγεία ως δωρεάν και αναφαίρετου. Για το ακραία νεοφιλελεύθερο μπλοκ εξουσίας κυβέρνησης - Τρόικας η Υγεία αποτελεί διαχειρίσιμο εμπόρευμα, που ως τέτοιο καλείται να το αναλάβει εξολοκλήρου ο επιχειρηματικός ιδιωτικός τομέας με τραγικά ήδη αποτελέσματα στη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα χιλιάδων συμπολιτών μας.


Η προκλητική τοποθέτηση στην ηγεσία του Υπουργείου Υγείας του Άδωνι Γεωργιάδη, γνωστού για τις φασιστικές και ακροδεξιές θέσεις του και το έλλειμμα σοβαρότητας, αλλά ωστόσο τόσο ταιριαστή για το έργο που καλείται εσπευσμένα να ολοκληρώσει, αποτελεί το τελικό στάδιο μιας δολοφονικής για τη Δημόσια και Δωρεάν Περίθαλψη πολιτικής και ενός επίσημου θεσμικού ρατσισμού, που ξεκίνησε από την εποχή Α. Λοβέρδου (εισαγωγή πληρωμής ανασφάλιστων, καθιέρωση πεντάευρου, διαπόμπευση και φυλάκιση ασθενών οροθετικών γυναικών, τρομακτική αύξηση νοσηλίων, συκοφάντηση των μεταναστών για την ανεπάρκεια του ΕΣΥ κλπ κλπ).


Χρέος και ανάγκη όλων εμάς που αποτελούμε θύματα αυτής της πολιτικής είναι να αγωνιστούμε ενωμένοι και αποφασισμένοι για την ανατροπή της το συντομότερο δυνατό και να επιβάλλουμε ξανά τη Δημόσια Περίθαλψη ως πρώτιστο και μη διαπραγματεύσιμο δικαίωμα και αγαθό, που θα προσφέρεται δωρεάν και καθολικά ανεξάρτητα από οικονομική και εργασιακή κατάσταση, νομιμοποιητικά έγγραφα, θρήσκευμα, ιθαγένεια, σεξουαλική προτίμηση, φύλο και ηλικία. Σήμερα πια, οποιαδήποτε ολιγωρία και ατολμία στη λήψη πρωτοβουλιών αλληλεγγύης, οποιαδήποτε συντεχνιακή προσέγγιση ή κοινωνικός αυτοματισμός, οποιαδήποτε επιχειρηματολογία για διασπαστικές πρακτικές και υποτίμηση των ζωών που χάνονται καθημερινά, διευκολύνουν την άσκηση αυτής της εγκληματικής πολιτικής και την εγκαθίδρυση αυτής της βαρβαρότητας, όπου η ανθρώπινη ζωή αξίζει λιγότερο από ένα αντίτιμο εισιτηρίου.


Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης, που εδώ και μια διετία με την καθημερινή του λειτουργία προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή την έννοια της δωρεάν περίθαλψης, να στηρίξει τα θύματα αυτής της πολιτικής και να καταγγείλει τον αποκλεισμό των ανασφάλιστων ασθενών και τη διάλυση και εμπορευματοποίηση του ΕΣΥ, καλεί σε έναν διαρκή και ενωτικό αγώνα, ώστε να υπάρξει ξανά ένα Δημόσιο και Δωρεάν Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας για όλους τους κατοίκους αυτής της επικράτειας χωρίς αποκλεισμούς.

Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης



Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης
Αισώπου 24 (Βαρδάρης)
τηλ. 2310520386
www.kiathess.gr

Ψήφισμα συλλόγου κατοίκων Κομίτσας Χαλκιδικής

Πεζοπορία στον Κάκκαβο 27-07-2013 ΒΑ Χαλκιδική

Υπολογίστε πόσα ξύλα υπάρχουν κομμένα, από το 13"47 έως το 17"00 λεπτό.

Η συγκλονιστική μαρτυρία ενός παλιού μεταλλωρύχου

Αφορά κυρίως μεταλλωρύχους!!!

listen to ‘#Skouries’ on Audioboo

Η συγκλονιστική μαρτυρία ενός συνταξιούχου μεταλλωρύχου από το Μαντέμ Λάκκο. Ο κύριος Γιάννης είναι “χαλικωμένος”, όπως όλοι οι παλιοί μεταλλωρύχοι και μιλάει με δυσκολία, σταματώντας συχνά την αφήγησή του για να πάρει αέρα. Με σπασμένη φωνή περιγράφει τις τραγικές συνθήκες εργασίας στο μεταλλείο και στο εργοστάσιο του Στρατωνίου.
Τελευταία ερώτηση: Έχετε παιδιά, εγγόνια, δουλεύει κανείς στο μεταλλείο;
Οχι, απαντάει ο κυρ-Γιάννης. Και συνεχίζει:
Και κανένα δε στέλνω… Και κανένα δε στέλνω… ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΕ ΣΤΕΛΝΩ…
Ακούστε τον!

Ενημερωτική Εκδήλωση στη Γαλάτιστα, "Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ, Η ΣΙΩΠΗ ΟΧΙ"

Κοινωνία έτοιμη να εκραγεί. Του Γιώργου Δελαστίκ

Δραματικά έχει βαρύνει το οικονομικό και κοινωνικό κλίμα στη χώρα μας τον τελευταίο έναν-ενάμιση μήνα. Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, η Ελλάδα βρίσκεται πάλι στα πρόθυρα νέας κοινωνικής έκρηξης. Μια σπίθα λείπει, ένα τυχαίο γεγονός για να σημειωθεί νέα ανάφλεξη. Δεν υπάρχει κοινωνική τάξη, κοινωνικό στρώμα, ομάδα εργαζομένων που να μη θεωρεί την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου εχθρική απέναντι στα συμφέροντά της. Ολοι ανεξαιρέτως οι επιχειρηματίες μιλούν για επικείμενη κατάρρευση της αγοράς. Για μείωση πωλήσεων που τους έχει φέρει στα πρόθυρα της απόγνωσης. Για ολοκληρωτική άρνηση των τραπεζών να τους χρηματοδοτήσουν ή για επιτόκια δανεισμού που ξεπερνούν το 8% ή και το 10% για μικρομεσαίες επιχειρήσεις.



Να φάει τα λεφτά ακόμη και των… τραπεζών (!) προσπαθεί η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Να τους φάει δηλαδή τα επιπλέον χρήματα που μάζεψαν με την ανακεφαλαιοποίηση. Οι τραπεζίτες αρνούνται να τα δώσουν, γιατί τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν εκτιναχθεί και είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών!

Κοινωνικό πογκρόμ κάνουν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Απολύουν χιλιάδες εκπαιδευτικούς, χιλιάδες εργαζόμενους στα νοσοκομεία, χιλιάδες εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, χιλιάδες δημοτικούς αστυνομικούς και πάει λέγοντας. Σε εργασιακό νεκροταφείο έχουν μετατρέψει τη χώρα. Κατά εκατοντάδες χιλιάδες οι Ελληνες πετιούνται στη χωματερή των ανέργων από την κυβερνητική πολιτική που ασκείται κατ’ εντολήν των Γερμανών και της ΕΕ. Η κοινωνική εξαθλίωση απλώνεται με καλπάζοντες ρυθμούς. Ο πρωθυπουργός νομίζει ότι αφού δεν ξεσηκώθηκε ο κόσμος μέχρι τώρα, αποκλείεται να ξεσηκωθεί και στο μέλλον. Πολύ σύντομα θα διαπιστώσει ότι αυτός ο συλλογισμός του είναι εντελώς λανθασμένος.

Η οργή ξεχειλίζει. Διεισδύει σε κοινωνικές ομάδες που ούτε τις φαντάζεται η κυβέρνηση – συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών αλλά και των αστυνομικών, με την εξαίρεση των «πραιτωριανών» των ΜΑΤ. Αλλάζουν οι διαθέσεις των πολιτών. «Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;» ρωτούσαν μέχρι τώρα όλοι, βγάζοντας τον εαυτό τους απέξω. «Είμαστε τόσο ηλίθιοι και δεν ξεσηκωνόμαστε;» είναι η φράση που ακούμε τους τελευταίους δύο μήνες. Η επάνοδος του πρώτου πληθυντικού δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για την κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Είναι το τελευταίο στάδιο πριν από την κυοφορούμενη νέα κοινωνική έκρηξη.

Πού θα οδηγήσει η έκρηξη αυτή δεν το γνωρίζουμε. Το τυφλό μίσος εναντίον όλων των πολιτικών που έχουν συμμετάσχει στη διακυβέρνηση της χώρας, αυτοί ή τα κόμματά τους, είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί. Σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα με κατώτερο πολιτικό κριτήριο συμπαρασύρει μάλιστα το μίσος αυτό και τα κόμματα που δεν έχουν ποτέ κυβερνήσει.

Αριστερή στροφή, πάντως, προς μια φιλολαϊκή μετατόπιση της ασκούμενης πολιτικής είναι αδύνατη, αν προηγουμένως δεν υπάρχει ηγεμονία της αριστερής πολιτικής – και κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται στην Ελλάδα σήμερα.

Το «κοινωνικό αντάρτικο» που διεξάγουν όλο και περισσότερες δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων με δυναμικό ή ηπιότερο τρόπο αναζητεί επειγόντως πολιτική διέξοδο. Αν δεν μπορέσει να του τη δώσουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπόλοιπη Αριστερά, τότε θα καταστεί εφικτός ο εγκλωβισμός αυτών των μαζών στην «αντισυστημική» υποκρισία της Ακροδεξιάς. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα.

ethnos.gr

Προσεχώς και στο δικό σας σπίτι η Αστυνομία...

Όταν διάβασα αυτή την επιστολή πάγωσα. Μούδιασα....
Στην αρχή λίγο γέλασα, σκέφτηκα ότι ίσως να είναι λίγο τραβηγμένο...

Ομως συνηδειτοποίησα γρήγορα, πως καθημερινά τέτοιες ιστορίες βλέπουν το φως της δημοσιότητας, χωρίς όμως τόσες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, λόγια απελπισίας, πανικού, έντασης...

Και παρανομαστής στην ιστορία, η απαξίωση του Κράτους στους πολίτες, στις γυναίκες, στις μανάδες...

Αυτή η φτηνή περιφρόνηση σε όλους μας.

Αλήθεια, κύριοι της ΕΛΑΣ, αληθεύει ότι οι Αλβανοί κακοποιοί κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι; Και εσείς περιορίζεστε στο να δείχνετε τον φτηνό τσαμπουκά σας στους οικογενειάρχες;

Διαβάστε την επιστολή και αναλογιστείτε, αν ήσασταν στην θέση τους τι θα κάνατε;

ΕΠΙΣΤΟΛΗ

"Ευτυχώς δεν μας είχαν κόψει το ρεύμα ακόμα. Υπολόγιζα ότι είχαμε δύο με τρεις εβδομάδες ακόμα. Η τηλεόραση έπαιζε "πρωϊνάδικα", και μόλις τελείωσε η είδηση του πρωθυπουργού. Την είχα κυρίως για "παρέα", έτσι για να ακούω και κάτι στο σπίτι τα πρωινά όταν είμαι μόνη μου.
Τα νέα φαίνεται ήταν καλά σήμερα, η οικονομία αρχίζει και ανεβαίνει και να διορθώνεται. Πήραμε και την δόση. Αμήν και πότε είπα, γιατί δεν πάει άλλο έτσι. Κλείνω την τηλεόραση, έχω και δουλειές να κάνω σκέφτηκα. Ήταν παράξενο, που δεν είχα συνηθίσει ακόμα την ζωή στο σπίτι χωρίς δουλειά. Έλπιζα σύντομα με βάση αυτά που είχα ακούσει να μας δώσουν και πάλι δουλειά. Δεν μπορεί σκέφτηκα, κάτι θα γίνει, θα πάνε καλά τα πράγματα.

Ωραία είπα, τα παιδιά έφυγαν για το σχολείο και ο σύζυγος πήγε στο σχολείο για δουλειά. Μόλις είχα τελειώσει και το συμμάζεμα στην κουζίνα, από το πρωινό των παιδιών και ήταν η ώρα να βγω για λίγα ψώνια στην Λαϊκή. Άνοιξα τον φάκελο που είχα κρύψει σε έναν τηλεφωνικό κατάλογο, και πήρα τα δέκα ευρώ που μας είχαν μείνει. Νομίζω έχω άλλα δέκα κάπου στο κομοδίνο, θα το κοιτάξω μετά. Είμαι σίγουρη ότι είναι ακόμα εκεί. Σήμερα, ήθελα μόνο ένα κιλό πατάτες, δυο-τρεις ντομάτες, 5-6 φρούτα. Θα φτάσουν και θα περισσέψουν και για ένα γάλα και μια φρατζόλα από τον φούρνο.

Αύριο θα δούμε πως θα την βγάλουμε. Τουλάχιστον σήμερα, κάτι θα μαγειρέψω. Είναι δεκαεπτά του μηνός, εάν δεν έχει τίποτα ψιλά να μου δώσει η μαμά, θα πρέπει πάλι να χρησιμοποιήσω την πιστωτική. Ευτυχώς που μας έκοψαν το τηλέφωνο, οπότε δεν μπορούν να μας παίρνουν από τις τράπεζες πια. Εάν όχι, θα την βγάλουμε με μακαρόνια με λίγο τομάτα, λάδι και αλάτι, ευτυχώς είχα βάλει κάποια πακέτα στην άκρη. Είμαστε στο τέλος της κρίσης, είναι φανερό από αυτά που λένε στην τηλεόραση. Λίγες μέρες ακόμα είναι, σε λίγο θα έχουμε ανάπτυξη πάλι, οπότε και οι μισθοί να ανέβουν, υποθέτω. Όσο για το νοίκι, μπορεί να περιμένει ο ιδιοκτήτης, αυτός έχει λεφτά.

Κλείνω τα παράθυρα, βάζω τις ασφάλειες, ποτέ δεν ξέρεις εάν θα προσπαθήσει κανείς να μπει στο σπίτι... Την περασμένη Παρασκευή, η Μαρία δίπλα στο νούμερο 17, τα βρήκε όλα ανοιγμένα και σπασμένα μέσα στο σπίτι. Μέχρι και την τηλεόραση πήραν, δεν μπορώ να φανταστώ τι θα κάναμε εάν μας έπαιρναν την τηλεόραση... Καλύτερα λοιπόν να κλειδαμπαρώσω, γιατί ποτέ δεν ξέρεις...

Μόλις ετοιμαζόμουνα να ανοίξω την πόρτα, όταν χτύπησε το κουδούνι. Ανοίγω το θυροτηλέφωνο, και λέω:"Ποιος είναι;". "Αστυνομία, Ανοίξτε!" μου λέει μια φωνή. Δεν το κατάλαβα. "Ποιος είναι;" ξαναρώτησα."Αστυνομία! Ανοίξτε αμέσως!" είπαν πάλι. Τι θέλουν πάλι αυτοί; "Τι θέλετε;" ρωτάω. "Ανοίξτε, Αστυνομία!"μου φωνάζουν. Ανοίγω την πόρτα, πάω κάτω στην είσοδο, και ήταν πράγματι η αστυνομία.

"Κυρία μου, γιατί δεν ανοίγετε, η Αστυνομία είμαστε! Δεν μας εμπιστεύεστε;" είπε ο ένας.
"Όχι δεν είναι αυτό, απλά δεν εμπιστεύομαι, και δεν κατάλαβα ότι είστε πράγματι η Αστυνομία! Δεν είναι και κάθε μέρα που έχω την Αστυνομία στην πόρτα!" τους είπα.
"Τέλος πάντων, εδώ είναι ο κύριος Γιώργος τάδε;" με ρωτούν. "Όχι" τους λέω, "είναι στην δουλειά".
"Μάλιστα, που δουλεύει;"
"Στο 11ο Λύκειο, είναι καθηγητής."
"Μάλιστα, μπορούμε να έρθουμε λίγο μέσα στο σπίτι;"
"Εμμ, μόλις έβγαινα έξω, είναι σκοτάδι μέσα, γιατί τα έχω κλείσει όλα!"
"Που πηγαίνατε; Παράξενο που μόλις μας είδατε, φεύγατε. Μήπως κρύβετε κάτι;"
"Ερρμ, δεν νομίζω ότι έχω υποχρέωση να απαντήσω αυτήν την ερώτηση..."
"Γιατί κυρία μου, Αστυνομία είμαστε, δεν μας εμπιστεύεστε; Ταυτότητα έχετε;"
"Ναι, την θέλετε;"
"Γιά δώστε την λίγο!"
Τους δίνω την ταυτότητά μου, "Ορίστε".
"Μια στιγμή" μου λέει ο ένας και πάει στο περιπολικό.
Ο άλλος, βγάζει το γλόμπ του από την τσέπη του, και με παρακολουθεί με καχυποψία. "Καθίστε εδώ λίγο, μην πάτε πουθενά." μου λέει.
Τρόμαξα. "Τι έγινε, υπάρχει κάποιο πρόβλημα;" λέω σε αυτόν που με κοίταζε.
"Καθίστε κυρία, μου, δεν σας είπαμε να περιμένετε;"
Σάστισα, δεν ήξερα τι να κάνω... "Εντάξει" του είπα.

Την στιγμή αυτή, πέρναγε απ' έξω στο δρόμο η γειτόνισσα η Μαρία. Της έκανα πανικόβλητα νόημα. Με είδε, με κοίταξε και μετά είδε και την Αστυνομία. Προς μεγάλη μου έκπληξη, δεν μου μίλησε, αλλά με γοργό βήμα πήγε στην εξώπορτα της, και μπήκε μέσα. Ήμουν τελείως μόνη μου. Περίμενα, τι άλλο να έκανα; Ο Αστυνομικός που ήταν στην πόρτα, με παρακολουθούσε αμίλητος και καχύποπτος. Πέρασαν περίπου δέκα λεπτά. Ο Αστυνομικός που είχε πάει στο περιπολικό, επέστρεψε.

"Κυρία μου, θα χρειαστεί να σας πάρουμε στο τμήμα, γιατί δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τα στοιχεία σας. Και υπάρχει και κάποιο θέμα με τα φορολογικά σας. Θα σας κάνουμε προσαγωγή."
"Μα δεν έχω κάνει κάτι, ποιος είναι ο λόγος που με συλλαμβάνετε;"
"Δεν είναι σύλληψη κυρία μου! Προσαγωγή είναι! Κλείστε το σπίτι σας, και ελάτε πάλι κάτω να φύγουμε."
Τρόμαξα ακόμα πιο πολύ. Πόση ώρα θα με κρατήσουν; Τι θα γίνουν τα παιδιά, εάν δεν επιστρέψω;
"Πόση ώρα θα πάρει αυτό; Περιμένω να έρθουν τα παιδιά από το σχολείο..."
"Κυρία μου, τελειώνετε, κλειδώστε να φύγουμε. Το πότε θα επιστρέψετε θα σας το πει ο Διοικητής. Εμείς, εκτελούμε τις εντολές που μας έχουν δώσει."
Τι να κάνω τώρα; Δεν ξεφεύγω με τίποτα. Σκέφτηκα να πάω πάνω, να πάρω ένα τηλέφωνο την σύζυγο ή κάποιον, αλλά μας το έχουν κόψει. Να πάω στον γείτονα τους διπλανού διαμερίσματος, δεν ξέρω, θα τους φανεί παράξενο, ποτέ δεν μιλάμε. Δεν έχω επιλογή, πρέπει να κάνω όπως μου λένε.

Πήγα, κλείδωσα και επέστρεψα κάτω. Με έβαλαν στο περιπολικό.
Σε λίγο, φτάσαμε στο Τμήμα και με βάζουν μέσα. Εκεί, τι να δω! Ήταν ο σύζυγος!
"Γιώργο, τι κάνεις εδώ, και σένα πήραν;"
"Ναι, ήρθαν το πρωί, πριν το μάθημα, και ήθελαν να μου δώσουν ένα χαρτί για κάποια χρέη στο Δημόσιο. Ήταν κάπου στα 467 Ευρώ νομίζω. Μόλις άρχισα να κάνω ερωτήσεις, με συνέλαβαν."
Οι Αστυνομικοί με τράβηξαν, και με πήραν πιο πέρα. "Καθίστε εδώ μου λένε, και μην μιλάτε."
Το μόνο που πρόλαβα να του φωνάξω γεμάτη πανικό και απόγνωση, καθώς με τραβούσαν μακρυά του, ήταν: "Γιώργο, τι θα γίνει με τα παιδιά;"


ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, Η ΠΑΡΟΜΟΙΑ, ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΠΙΤΙ...
ΕΚΤΟΣ...

ΚΑΙ ΕΑΝ...
...
Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλη

ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΝ

Αγαπητοί Μεγαλοπαναγιώτες, τα ψέμματα τελείωσαν! Όλοι οι φόβοι και οι ανησυχίες μας θα γίνουν πραγματικότητα. Να τι εννοούν όταν λενε ότι θα γίνουμε μικρό Παρίσι!
Από χθες το πρωί, 4/7/2013 υπάλληλοι της αντιδημαρχίας Μεγάλης Παναγίας άρχισαν να κοινοποιούν στους “φερόμενους ιδιοκτήτες” τα σχετικά περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων ιδιωτικών περιουσιών και εφαρμογής του περιβόητου μεταλλευτικού κώδικα από το νεοσουλτάνο της περιοχής ELDORADO GOLD.
Πρώτα λοιπόν τα κτήματά μας και λείαν συντόμως και τα σπίτια μας.
ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΙ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΝΤΟΠΙΤΕΣ
Ή ΤΩΡΑ, Ή ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΑ ΚΟΥΒΑΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Σ’ ΑΛΛΗ ΠΑΡΑΛΙΑ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΥΓ. Και για να μη νομίζουμε ότι ζούμε σε μια οποιαδήποτε μπανανία, μας παρέχουν δικαίωμα ένστασης μέχρι τις 12 Ιουλίου 2013.

Ακολουθούν αποδείξεις για του λόγου το αληθές...

Ποιος μας τραβάει στον βυθό;

του Σταύρου θεοδωράκη


Είναι ίσως το πιο διαδεδομένο ψέμα: «Για την κατάστασή μας φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι!». Αυτούς που δεν έβρισκε να απολύσει ο Μανιτάκης και «αναγκαστήκαμε» να διαλύσουμε ολόκληρη τη δημόσια ραδιοφωνία-τηλεόραση. Και για την ανεργία επίσης, αυτοί φταίνε. Τους χρυσοπληρώνουμε και δεν μας μένουν λεφτά για ανάπτυξη. Ε, λοιπόν, ας σοβαρευτούμε. Το πρόβλημα δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι αλλά οι πολιτικοί (και μερικές φορές και οι δημοσιογράφοι που τους καλύπτουν - στους συνδικαλιστές δεν θα αναφερθώ, είναι στην κατηγορία πολιτικοί και κάτι χειρότερο: υποψήφιοι πολιτικοί).

Από τη δεκαετία του '80 κιόλας η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει επανειλημμένα το θέμα της αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα. Στα σχολεία να αξιολογηθούν οι δάσκαλοι. Στα νοσοκομεία να έχουμε και νοσοκόμες και όχι μόνο γιατρούς. Στις εφορίες να απομακρύνονται οι διεφθαρμένοι. Στους δήμους να μένει κανείς στην αποκομιδή των σκουπιδιών και να μη γίνονται όλοι υπάλληλοι γραφείου. Στην αστυνομία να μην έχει ο κάθε επώνυμος 2-3 αστυνομικούς να του κουβαλούν τα ψώνια. Ο κατάλογος είναι ατέλειωτος. Το Δημόσιο όμως είναι για όλα τα πολιτικά κόμματα η (ιερή) αγελάδα. Και την άρμεγαν. Μέχρι και περιοδικά εκδίδει το ελληνικό Δημόσιο (!) για να μπορεί το τυπογραφείο ενός κόμματος να τα τυπώνει. Και τώρα έρχονται και λένε: φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι. Ε, δεν φταίει ο Πέτρος, ο φίλος μου, για την κατάσταση στην ΕΡΤ. 25 χρόνια κάνει όλες τις βάρδιες και τώρα τον πετάνε σαν στημένη λεμονόκουπα. Βέβαια, στο τμήμα του οι μισοί ερχόντουσαν μόνο κάθε 1η και 15, αλλά ο Πέτρος δεν μίλαγε. Δεν είχε καταλάβει ο χαζός ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του δημόσιου υπάλληλου είναι ο άχρηστος δημόσιος υπάλληλος. Αυτός όμως και κάποια όμοιά του «κορόιδα», κράτησαν την ΕΡΤ όρθια. Όπως και κάποιοι άλλοι κρατούν τη χώρα ζωντανή.

Για να σας το πω και λυρικά. Δεν φταίνε τα δέντρα για τη φωτιά στο δάσος. Τα ξερά φταίνε. Με αυτά τα ξερά δεν ασχολήθηκαν ποτέ οι υπουργοί. Όχι μόνο δεν ασχολήθηκαν, τα έσπειραν κιόλας. Όλα τα πολιτικά γραφεία είναι γεμάτα με καθηγητές. Γιατί, πού να τρέχεις στο Διδυμότειχο να διδάσκεις; Επιλέγεις ένα κόμμα, ξημεροβραδιάζεσαι πίνοντας καφέδες και κάποια στιγμή θα βρεθείς στο πλευρό ενός βουλευτή. Το Διδυμότειχο όμως είναι εκεί και «δουλεύει». Και οι γιατροί στη Φλώρινα. Και οι δάσκαλοι στις Σποράδες. Και οι καρβουνιάρηδες στα εργοστάσια της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα. Και οι σκουπιδιαρέοι στη Φυλή. Οι κομματικοί μηχανισμοί όμως δεν θέλουν να λερώσουν τα χέρια τους με «αξιολογήσεις» και «αναδιαρθρώσεις». Να παίρνουν λοιπόν όλοι τα ίδια - σαν τα σοβιέτ. Τι μας κόφτει; Και βέβαια να προστατεύονται όλοι το ίδιο - και οι ευσυνείδητοι και οι ασυνείδητοι. Γιατί οι Πασόκοι και οι Νεοδημοκράτες που μας κυβέρνησαν ήταν πολύ λαρτζ για να ασχοληθούν. «Έλα, μωρέ, άσε αυτούς και πάρε άλλους». Κάπως έτσι βρεθήκαμε σιγά-σιγά με δημόσιους υπαλλήλους ήρωες αλλά χωρίς δημόσιες υπηρεσίες. Και τώρα πρέπει να απολύσουμε 2.000 και μετά άλλους 2.000 και άλλους 2.000 και άλλους 2.000. Ποιους 2.000, όμως; Πού είναι οι «λιγότερο δικοί μας» υπάλληλοι; Ποιοι έχουν την πιο αδύναμη φωνή; Ποιους δεν θα υπερασπιστεί κανείς; Έψαξαν τη Δευτέρα, θα ψάξουν και την Τετάρτη. Όχι δεν θα διώξουν τους άχρηστους. Τώρα πια δεν προλαβαίνουν να κάνουν αξιολόγηση. Ούτε βέβαια θα πειράξουν τους κομματικούς τους μηχανισμούς που είναι γεμάτοι από αργόσχολους δημόσιους υπάλληλους. Σιγά μην απολύσουν τα ρουσφέτια τους. Στον κλήρο θα το ρίξουν και όποιους πάρει (ξανά) η μπάλα.

protagon.gr

Σκουριές 12 Μαΐου 2013 - Αμοντάριστα πλάνα από κινητό τηλέφωνο λίγο πριν ξεσπάσουν τα επεισόδια. Τα συμπεράσματα δικά σας. Από ΧΡΥΣΕΣ ΑΥΤ-ΑΠΑΤΕΣ