Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

ΠΥΡΙΤΙΔΑΠΟΘΗΚΗ [1998 ] ΤΟΥ ΓΚΟΡΑΝ ΠΑΣΚΑΛΙΕΒΙΤΣ

Συγκλονιστικές εικόνες της καθημερινής βίας στο σύγχρονο Βελιγράδι, σε μια ταινία σκηνοθετημένη με δύναμη και διανθισμένη με μαύρο χιούμορ.

Στη διάρκεια μιας συγκεκριμένης νύχτας, εκείνης της υπογραφής της συμφωνίας του Ντέιτον, εκτυλίσσεται η ιστορία της ταινίας «Η πυριτιδαποθήκη», του Γιουγκοσλάβου σκηνοθέτη Γκόραν Πασκάλιεβιτς . Διάφορα επεισόδια από την καθημερινή ζωή, με ήρωες απλούς ανθρώπους. Μόνο που αυτά που συμβαίνουν δεν είναι και τόσο απλά. Ο απρόσεκτος νεαρός που με το αυτοκίνητο του πατέρα του τρακάρει το αυτοκίνητο κάποιου άλλου, οι δύο επιστήθιοι φίλοι που συναντιούνται στο ρινγκ, ο νέος και το κορίτσι του που απειλούνται από ένα μαφιόζο, ή ο νεαρός που τρομοκρατεί τους επιβάτες ενός λεωφορείου, πρόσωπα που μια αλόγιστη τύχη θα .. οδηγήσει στην άκρατη και αδικαιολόγητη βία.

Στιγμιότυπα που δείχνουν τη βία και την ωμότητα που υποβόσκει κάθε στιγμή σε μια χώρα που μόλις βγήκε από έναν αδελφοκτόνο πόλεμο. Βία που, όπως έμμεσα μας παρουσιάζουν οι σεναριογράφοι και ο σκηνοθέτης της ταινίας, πηγάζει από τη βία του πολέμου. Από την παράνοια των Βαλκανίων, στην πυριτιδαποθήκη στην οποία έχουν σήμερα μετατραπεί τα Βαλκάνια. Ο Πασκάλιεβιτς διάλεξε ένα στιλιζαρισμένο, μακριά από τον οποιοδήποτε νατουραλισμό, ύφος για να αφηγηθεί τις ιστορίες του. Δίνοντας όμως με τρόπο άμεσο και γλαφυρό τη βία όταν αυτή είναι αναγκαία, όχι για να την εξυμνήσει αλλά για να την καυτηριάσει, να μας αποκαλύψει το φριχτό, απάνθρωπο πρόσωπό της. Οπως στις σκηνές με τους δυο φίλους που αποκαλύπτει ο ένας στον άλλο τις ζαβολιές και τα δεινά που έκαναν ο ένας σε βάρος του άλλου, σκηνή που καταλήγει σ' ένα ξαφνικό μακελειό. Η ακόμη το επεισόδιο στο λεωφορείο με τον ηλικιωμένο οδηγό να χτυπά άγρια το νεαρό στο κεφάλι. Ταυτόχρονα, ο Πασκάλιεβιτς διανθίζει τις σκηνές του με χιούμορ, ένα χιούμορ καυστικό, που συχνά αγγίζει τα όρια του μαύρου, με άλλα λόγια ένα χιούμορ λυτρωτικό (παράδειγμα η σκηνή με τον ερωτευμένο άντρα που νοικιάζει ολόκληρη ορχήστρα για να «ρίξει» την αγαπημένη του). Μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί κανείς σήμερα να αντιμετωπίσει τον παραλογισμό που κυριαρχεί στην περιοχή αυτή. Στα συν της ταινίας οι θαυμάσιες ερμηνείες όλων ανεξαιρέτως των ηθοποιών. Από τις καλύτερες ταινίες που βγήκαν τα τελευταία χρόνια από τα Βαλκάνια.

http://sofkosofko.blogspot.com

1 σχόλιο :

3feeetblogger είπε...

Η ταινία είναι Σέρβικης, Ελληνικής και Γαλλικής παραγωγής λέγεται αλλιώς και Cabaret Balkan, και μάλλον το γνωστό συγκρότημα πήρε από αυτή το όνομά του.