Τα μυστήρια.

Είναι 3.00 π.μ. θα ξημερώσει δηλαδή σε λίγο, και μόλις γύρισα από έναν γάμο που ήμουν καλεσμένος.
Πέρασα πολύ καλά παρ'ολα αυτά κάποιες σκέψεις δεν μπόρεσαν να μην περάσουν απ' το μυαλό μου.
Σκέφτηκα λοιπόν ότι σε λίγο καιρό ο γάμος στην εκκλησία και η κατόπιν δεξίωση θα είναι προνόμιο των ολίγων.
Επίσης σκέφτηκα πως υπάρχει και η περίπτωση κάποιοι να αρχίσουν να παίρνουν δάνεια για να καλύψουν τα έξοδα που προυποθέτει αυτό το μυστήριο.Ήδη κάποιοι έχουν αρχίσει να παντρεύονται στα δημαρχεία.
Και τι να πεις στους γονείς σου?
Ότι δεν θα κάνεις κανονικό γάμο? Όπως απαιτεί η παράδοση?
Ποιος τους ακούει μετά?
Η αλήθεια είναι πως πριν λίγο καιρό, παρατηρώντας την διαφαινόμενη οικονομική κρίση, σκεφτόμουν πως κάποια επαγγέλματα δεν θα επηρρεαστούν.
Συγκεκριμένα πίστευα πως επαγγέλματα όπως φωτογράφος και camera-man που καλύπτουν τέτοιου είδους γεγονότα σερβιτόροι κτλ. δεν θα είχαν απώλειες.
Γιατί όπως και να το κάνουμε ο κόσμος θα παντρεύεται, θα βαφτίζει και θα κηδεύεται.
Να μην πούμε και πόσο κοστίζει να κηδέψεις τον άνθρωπό σου.
Αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
Το ερώτημά μου περί κηδειών είναι: γιατί είναι υποχρεωτικό να ενταφιάζονται όλοι?
Εγώ θα ζητήσω από τους ανθρώπους μου να με κάψουν και αν θέλουν να κρατήσουν σε ένα κουτάκι τις στάχτες. Ποιος ο λόγος να καταλαμβάνει τόσο χώρο ένα πτώμα που μετά από την πάροδο ούτε 10 ετών ξαναβγαίνει επειδή πρέπει να μπει άλλο στη θέση του?
Απίστευτα κι όμως Ελληνικά.
Αφού δεν μας αφήνετε να ζήσουμε, τουλάχιστον αφήστε μας να πεθάνουμε αξιοπρεπώς...