Τρελά στρατιωτικά πειράματα

Αίμα, δάκρυα, ιδρώτας και πάρα πολλά λεφτά φορολογούμενων έχουν ξοδευτεί σε όλων των ειδών τα παρανοϊκά πειράματα του αμερικανικού στρατού. Ορισμένοι ωθούνται από την αιώνια μανία να ανακαλύψουν αυτό που θα τους δώσει το προβάδισμα έναντι του εχθρού και άλλοι... βρίσκουν έναν καλό τρόπο απλά για να συγκεντρώσουν πόρους για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Κατά τα τέλη του........


Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, η Αεροπορία των ΗΠΑ αναζητούσε έναν καλύτερο τρόπο για να ισοπεδώσει τις Ιαπωνικές πόλεις. Ένας χειρούργος οδοντίατρος τότε κάλεσε τον Λευκό Οίκο και πρότεινε να προσδεθούν μικροί εμπρηστικοί μηχανισμοί σε... νυχτερίδες που θα έριχναν πάνω από μεγάλες περιοχές. Εφαρμόζοντας την ιδεά, οι αεροπόροι κατάφεραν να βάλουν φωτιά στη μικρή αεροπορική βάση του Carlsbad στο Νέο Μεξικό. Στη συνέχεια το πρόγραμμα ανέλαβε το Ναυτικό για έναν ακόμα χρόνο δοκιμών.

Ο γιατρός της Αεροπορίας, Todd Pedersen, παρατηρούσε την λάμψη που δημιουργούνταν πάνω το χιονισμένο τοπίο στον ουρανό από πάνω του, θυμίζοντας το Βόρειο Σέλας, αλλά αυτή η λάμψη αυτή ήταν δικό του δημιούργημα: ένα πελώριο δίκτυο κεραιών έστελναν αρκετά μεγκαβάτ ραδιοκυμάτων στην ανώτερη ατμόσφαιρα προκαλώντας το λαμπερό θέαμα στον ουρανό. Η εγκατάσταση, γνωστή ως HAARP, υποτίθεται ότι θα δώσει απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα για την ιονόσφαιρα. Κατά καιρούς πάντως έχει ονομαστεί μηχανή ελέγχου του καιρού, υπερόπλο, ακόμα και υπερκοριός κατασκοπείας.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου μια ομάδα στρατιωτών ήταν έτοιμη να ξεκινήσει πυρηνικό πόλεμο, από μικρή απόσταση, χρησιμοποιώντας κινητούς εκτοξευτές και βόμβες μικρής ισχύος. Στη δεκαετία του 1960 ο στρατός είχε περί τις 2.000 όπλα που θα εκτόξευαν μικρές πυρηνικές βόμβες, με εμβέλεια 2.5 μιλίων έκαστο. Η τελευταία χρήση τέτοιους όπλου έγινε ενώπιον του υπουργού Robert F. Kennedy το 1962, στην έρημο της Νεβάδα, και ήταν η τελευταία επίγεια πυρηνική δοκιμή των ΗΠΑ.

Ο Στρατός διερεύνησε και την πιθανότητα χρήσης όπλων... γλίτσας σε εχθρικούς πολεμιστές, αν και για λίγο. Στη συνέχεια ανέθεσε την ιδέα στην Adherent Technologies η οποία επιχειρεί να αναπτύξει μια ουσία που θα σταματά οχήματα χωρίς να βλάπτει τους επιβαίνοντες.

Το 1960 ο λοχαγός Joe Kittinger ταξίδεψε με ένα αερόστατο έως τη Στρατόσφαιρα, 20 μίλια πάνω από τη Γη - και μετά πήδηξε στο κενό. Έπεσε με ταχύτητα 714 μιλίων την ώρα, και προσγειώθηκε ασφαλής στην έρημο του Νέου Μεξικό. Το εγχείρημα του ήταν μέρος του σχεδίου Excelsior, για διερεύνηση των ζητημάτων ασφαλείας που αντιμετωπίζουν οι πιλότοι αεροσκαφών που ίπτανται σε μεγάλα ύψη. Το αερόστατο που σχεδίασε ο Francis Beaupre φάνηκε αρκετό για να κρατήσει ασφαλή τον Kittinger και μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει σπάσει το ρεκόρ του.

Θανατηφόρα δελφίνια, μια ιδέα των αρχών του 1990 που υποτίθεται ότι είχε ένας Ρώσος στρατιωτικός. Μάλιστα λέγεται ότι εκπαίδευσε δελφίνια να επιτίθενται σε εχθρικά πλοία. Διεξήγαγε τεστ προκειμένου να αποδείξει ότι μπορούσαν να αναγνωρίσουν διαφορετικά σκάφη από τον ήχο της προπέλας τους. Χρόνια αργότερα, όταν πια δεν μπορούσε να συντηρήσει τα θηλαστικά, φέρεται να τα πούλησε στο Ιράν. Πάντως οι φήμες για τη στρατιωτική χρήση δελφινιών συνεχίζονται, με το σενάριο ότι τους διδάσκεται το πώς να σκοτώνουν εχθρικούς κολυμβητές να ακούγεται τελευταία.

Τα πειράματα του όπλου ακτίνων που εκπέμπει οδυνηρά μικροκύματα έχουν προκαλέσει άλλοτε τρόμο και άλλοτε γέλια. Το 2007, η Αεροπορία δημοσίευσε μια προσεκτικά λογοκριμένη αναφορά μετά τα εγκαύματα που υπέστη ένας αεροπόρος από μια ασυνήθιστα δυνατή ακτίνα, όταν έπαιζε το ρόλο του εχθρού κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης. Πάντως σε επίδειξη που είχε γίνει για τους δημοσιογράφους, η ακτίνα είχε αντίθετο αποτέλεσμα: απλά δρόσισε την πολύ ζεστή ατμόσφαιρα.

Πειράματα με LSD. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου,οι ΗΠΑ συσσώρευσαν τέτοια ποσότητα LSD που θα αρκούσε για να καλύψει τις ανάγκες κάθε πάρτι για μερικές γενιές. Οι στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες έκαναν έκαναν χρήση των ψυχεδελικών ουσιών πάνω σε πολίτες, στρατιώτες ενώ δεν έλειψαν και οι επιστήμονες που έκαναν τον εαυτό τους πειραματόζωο.

ΠΗΓΗ